FlF.Vqꝛ infinitū aufert nat̉am boni. ut d̓r ij. me.sº gracie recōpēſacō nō debet excedere acceptū bn̄ficiū. Ps iuſticia ī equalitate cōſiſtit ſed maiꝰ ē quidā equalitatis exceſſuscum ergo ī qualibet v̓tute exceſſus ſit vicōſꝫvidet̉ ꝙ recōpenſare aliquid maiꝰ acceptobn̄ficio ſit vicoſū et iuſticie oppoſitū. Sꝫꝯtra ē ꝙ ph̓s dic̄ ī v. eth̓. refamiliari oportet ei qui graciā fecit et rurſum ip̄m recipeqd̓ quidē fit dū aliquid maiꝰ retribuit̉. grecōpenſacō debet tēdere ad hͦ ꝙ aliquidmaiꝰ faciat. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ dictū eſt recōpenſacō gratie reſpicit bn̄ficiū ſcd̓m volūtatē benefacientis ī qua quidē p̄cipue.hoc ꝯmēdabile videt̉ ꝙ gͣtis beneficiū ꝯtulit ad qd̓ nō tenebat̉. et id̓o qui bn̄ficiū accepit ad hoc obligat̉ ex debito honeſtatisut ſimiliter aliquid gͣtis impendat. nō aūtvidet̉ gratis aliquid īpēdere niſi excedatꝙͣtitatē accepti beneficij. qꝛ ꝙͣdiu recōpenſat minꝰ uel equale nō videt̉ facere gratisſed reddere ꝙ accepit. et iō gͣtie recōpenſatio ſemꝑ tedit ut ꝓ ſuo poſſe aliquid maiꝰretribuat. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſic̄ ī recōpenſacōe bn̄ficij magis ē ꝯſiderādus affectꝰ beneficij ꝙͣ effectꝰ. ſi gͦ ꝯſideremꝰ effectūbeneficij qd̓ filius a ꝑentibꝰ accepit ſcꝫ eēet viuere. vnde nihil equale filius recōpenſare pōt ut ph̓s dic̄. ſi aūt attēdamꝰ ad ipſam volūtatē dantis et retribuētis ſic pōt filius aliquid maiꝰ patri retribuere. ut ſene.dic̄ ī iij. d̓ hene. ſi tn̄ nō pōt ſufficere ad gͣtitudinē recōpenſandi voluntas. Ad ij.dd̓. ꝙ debitū gratitudinis ex caritate derinat̉ que ꝙͣto plus ſoluit̉ tāto magis debet̉.ſcd̓m illd̓ ad ro. xiij. nemini quid ꝙͣ debeatis niſi ut īuicē diligatis. et iō nō eſt ī conueniēs ſi obligacō gͣtitudinis īterminabiliſſit. Ad iij. dd̓. ꝙ ſic̄ ī iuſtitia q̄ eſt v̓tuscardinalis attendit̉ equalitas reꝝ ita ī gratitudinē attēdit̉ equalitas volūtatū ut ſcꝫſic̄ ex ꝓmptitudine voluntatis bn̄ficijs aliquid exhibuit ad qd̓ n̄ tenebat̉ ita etiā illequi ſuſcepit beneficiū aliquid ſupra d̓bitūrecōpenſet.Finde ꝯſiderandū ē de ī gratitudine. Et circa hoc queruūt̉iiij. Prīo vtꝝ ī gratitudo ſemper ſit peccatū. Scd̓o vtrū īgratitudo ſit pcc̄m ſpēale.Terco utꝝ omnis īgratitudo ſit pccm̄ morQuarto utꝝ ingratis ſint bn̄ficia ſubtraHenda.d. i. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ īgratitudonō ſit pcc̄m. dic̄ enī ſeneca ī ij. de bn̄.ꝙ ingratꝰ eſt qui nō teddit beneficiū. ſꝫ qn̄ꝫ nō poſſet aliquis recōpenſare beneficiū. niſi peccādo. puta ſi aliquis auxiliatus ē hoī ad peccādū. cū ergo abſtinere apeccato nō ſit peccatū. videt̉ ꝙ īgratitudonō ſit ſemꝑ pcc̄m Homē pcc̄m̄ ē ī poteſtate peccatis. qꝛ ſcd̓m aug. nullꝰ peccat ī hocꝙ vitare nō pōt. ſed qn̄ꝫ nō ē ī ptāte peccātis īgratitudinē vitare puta cū nō habeatunde reddat. obliuio etiā nō eſt ī ptāte noſtra. cū ſeneca dic̄ ī iij. de bene. ꝙ īgratiſſimus oīm eſt qui oblitꝰ eſt gͦ īgratitudo n̄ſemꝑ eſt pcc̄m Pͣ. nō videt̉ recōpenſare q̄nō vult aliquid debere ſcd̓m illud apl̓i adro. xiij. nemini quidꝙ debeatis ſed qui īuitus debet īgratꝰ ē. ut ſeneca. dic̄ in iiij. dehn̄. gͦ n̄ ſꝑ igͣtitudo pcc̄m. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ ij.ad th̓. iij. īgratitudo cōnu̓merat̉ alijs peccatis cū d̓r pentibꝰ nō obedientes īgrati ſceleſti. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ dictū eſt debitū gratitudinis ē qd̓dam debitū honeſtatis ꝙ v̓tus requirit. ex hoc aūt aliquid eſt peccatū qd̓ repugnat v̓tuti. vn̄ māīfeſtū ē ꝙ oīsīgratitudo eſt pccm̄. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ gͣtitudo reſpicit bn̄ficiū. ille aūt qui alicui auxiliat̉ ad peccādū nō ꝯfert bn̄ficiū ſed magis nocumiētū. et ideo nō debet̉ graciaꝝ accio ei niſi forte ꝓpter uolūtate ſi ſit deceptus dū credidit adiuuare ad bonū adiuuitad peccādū et tūc nō debet̉ recōpēſacō tal̓ut adiuuet̉ ad peceadū qꝛ hoc n̄ eſſet recōpenſare bonū. ſed malū ꝙ ꝯtrariat̉ gͣtitudini. Ad ij. dd̓. ꝙ nullꝰ ꝓpter īpotētiā reddendi ab īgratitudine excuſat̉ ex qūo add̓bitū gratitudinis reddēdū ſola volūtasut dictū eſt. obliuij aūt beneficij ad īgratitudinē ꝑtinet. nō quidē illa que ꝓuenit exnat̉ali defectū qui nō ſubiacet volūtati ſedilla que ex negligentia ꝓuenit. ut enī dic̄ ſene ca ī iij. de bene. apparet illū nō ſepe dereddendo cogitaſſe cui obrepſerit obliuio.Ad iij. dd̓. ꝙ debitū gratitudinis ex debito amoris deriuat̉ a quō nullꝰ debet velle abſolui. vn̄ ꝙ aliquis iuitꝰ hoc debitumdebeat videt̉ ꝓuenire ex d̓fectū amoris adeum qui beneficiū dedit.d ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ īgratitudonō ſit ſpēale pccn. quicūqꝫ em̄ peccat ꝯtra deū agit qͥ eſt ſummꝰ benefactor. ſed hoc ꝑtinet ad īgratitudine. gͦīgratitudo n̄ eſt ſpēale pcc̄m̄. Pͣ. nullumſpēale pcc̄m ſub diuerſis peccatoꝝ generibꝰ ꝯtinet̉. ſed diuerſis generibꝰ peccatorū.pōt aliquis eſſe īgratus. puta ſi quis bn̄factori detrahat ſi quis furet̉. vl̓ aliquid alid̓huoī ꝯtra eū comittat. ergo īgͣtitudo n̄ eſtſpēale pcc̄m̄ Pͣ. ſeneca dic̄ ī iij. de bn̄. īgͣtꝰeſt qui diſſimulat. ingͣtus qui nō reddit. ingratiſſimus oīm qui oblitꝰ eſt. ſed iſta nonvident̓ ad una pccī ſpem ꝑtinere. ergo īgͣtitudo. nō eſt pcc̄m̄. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ingratitudo opponit̉ gͣtitudini ſiue gracie que ēſpēalis v̓tꝰ. ergo ē ſpēale pcc̄m. Rn̄º dd̓.