G 9 )eiꝰ frandulēt̓ peccunā daret ꝓ alicꝰ ꝓmotōe vel niſi ip̄e exp̄ſſe ꝯtradixerit. tūc em̄ n̄tenet̉ ad renūtiandū niſi forte poſtmodūpacto ꝯſenſit ſoluēdo qd̓ fuerit ꝓmiſſum.Ad iiij. dd̓. ꝙ peccunia. vel poſſeſſio velfructꝰ ſimoniace accepti debēt reſtitui eccleſie ī cuiꝰ iniuriā data fuerūt n̄ obſtanteꝙ p̄latus vel aliquis d̓ collegio illiꝰ eccl̓iefuit in culpa. qꝛ eoꝝ peccatun debet alijsnocere. ita tn̄ ꝙ ꝙͣtū fieri pōt ip̄i qui peccauerūt inde cōmodū nō ꝯſequetur. ſi uero p̄latꝰ et totū collegiū ſunt ī cl̓pa tunc debetauctoritate ſuꝑioris uel pauꝑibꝰ vel alterieccl̓ie erogari. Ad. v. dd̓. ꝙ ſi aliqui ſuntin monaſterio ſimoniace recepti d̓bent abrenunciare et ſi eis ſciētibus ꝯmiſſa ē ſimonia poſt cōciliū generale ſine ſpe reſtitucionis d̓ monaſterio ſuo repellūtur et ad agenda p̄petua penitētiā ſunt ī arciori regl̓a ponendi uel ī aliquo loco eiuſdē ordīs ſi arcior ordo nō īueniret̉. ſi vero hoc fuit ante ꝯciliū debent ī alijs locis eiuſdē ordinis collocari et ſi hoc fieri nō poteſt diſpenſatiued̓bent ī eiſdē monaſterijs recipi ne in ſeculo euagent̓ mutatis tamē prioribꝰ locis etin ſtriccoribꝰ aſſignatis. ſi uero ipſis ignorātibus ſiue ante ꝯciliū ſiue poſt ſint ſimoniace recepti poſtꝙͣ renūciauerūt poſſuntd̓ nouo recipi locis mutatis ut dictū eſt.Ad vj. dd̓ ꝙ quo ad deū ſola voluūtas faē̓ſimoniacū ſed quo ad penā eccleſiaſticā exteriorē nō ponitur ut ſimoniacꝰ ut abrenunciare teneat̉. ſed d̓bet de mala ītencōe penitere. Ad vij. dd̓. ꝙ diſpenſare cū eo quieſt beneficiatꝰ ſcienter ſolꝰ papa pōt. in aliis aūt caſibus poteſt etiā ep̄ūs diſpenſare.ita tamē ꝙ prius abrenūciet qd̓ ſimoniaceacquiſiuit et tūc diſpenſacōem ꝯſequat̉ velꝑ paruā ut habeat laicā cōionē. vel magnāut poſt penitētiam īalia eccl̓ia in ſuo ordine remaneat. vel maiore ut remaneat ī eodēſed in minoribus ordībꝰ uel maximam ut ineadē eccl̓ia etiā maiores ordines ꝯſequat̉nō tamē p̄lacōes accipiat.Finde poſt religionē ꝯſiderandum eſt de pietate cuiꝰ oppoſita vicia ex ip̄ius ꝯſideracōe īnoceſcūt. Circa pietate ergo q̄runtur iiij. Prīo ad quot pietas ſe extendit. Scd̓o quid per pietatemaliquibus exhibeat̉. Tercio vtꝝ pietasſit ſpecialis virtus. Quarto utꝝ religionisobtentū ſit pietatis officiū p̄termittendū.d j. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ pietas ſe nōextendat ad d̓terminatas ꝑſonas aliquoꝝ hoīm. dic̄ enī augꝰ. in x. deci dei. ꝙ pietas ꝓpͥe dei cultꝰ ītelligi ſoletꝙͣ greci euboſiā uocant. ſed d̓i cultus nō dicit̉ ꝑ ꝯꝑacōem ad hoīes ſꝫ ſolū ad deū. gͦpietas nō ſe extendit d̓terminate ad aliqͣshoīm ꝑſonas. Pͣ. g̓gꝰ. dic̄ in x. mo. pietas in die ſuo cōuiuiū exhibet qꝛ cordis viſcerā miſericordie oꝑibꝰ rēplet. ſed oīa miſericordie ſunt oībus exhibenda ut patꝫ peraugͥ. ī iiij. de doc. xp̄iana. ergo pietas ſe nōextēdit ꝯterminate ad aliquas ſpūales p̄ſonas. P. multe ſunt alie ī hūanis rebꝰcōicacōes p̄ter cōſanguinitatē et ciuiū cōicacōemi utꝫ ꝑ ph̓m in iiij. eth̓i. et ſuꝑ ꝙͣlibeteaꝝ amicicia fundat̉ que uidet̉ eē pietatisvirtus. ut dic̄ glo. ij. ad th̓y. iiij. ſuꝑ illd̓ q̄dem hn̄tes ſpeciēpietatis. ergo nō ſolū adꝯſanguineos et cōciues pietas ſe extēdit.Sed cōtra ē ꝙ tulius dic ī ſua rethorica.ꝙ pietas ē ꝑ ꝙͣ ſanguinē vinctis patrieqꝫbeniuolis officiū et diligens tribuit̉ cultuſRn̄º dd̓. ꝙ hō efficit diuerſimode alijsdebitor ſcd̓m eoꝝ diuerſam excellentiā addiuerſa beneficia ab eis ſuſcepta. in vtroqꝫaūt deꝰ ſummū obtinet locū qui excellentiſſimus eſt ut eſt ī nobis eſſendi et gubernacōis primū prīcipiū. ſcd̓ario uero noſtrieſſe et gubernacōis principia. ſunt ꝑenteset patria a quibus et ī quā nati et nutriti ſumꝰ. et iō poſt deū eſt hō maxime debitorꝑentibus et patrie. vn̄ ſicut ad religionemꝑtinet cultū deo exhibere. ita ſcd̓ario gͣdūad pietatē ꝑtinet exhibere cultu ꝑentibuset patrie in cultū aūt ꝑentū īcludit̉ cultusomniū ꝯſanguineoꝝ. quia etiā ꝯſanguineiad hoc dicunt̉ ꝙ exeiſdem ꝑentibꝰ ꝓceſſerunt. ut patet ꝑ ph̓mī viij. eth̓. incultū autem paerie intelligit̉ cultus omniū ꝯciuiūet omniū patrie amicoꝝ et ideo ad hos pietas prīcipaliter ſe extedit. Ad. j. gͦ dd̓ꝙ ī maiori includit̉ minuſ. et ideo cultꝰ qudeo debet̉ īcludit in ſe ſic̄ aliud ꝑticulare cl̓tum qui d̓bet̉ ꝑentibus. vn̄ dicit malach̓. j.ſi ego pater vbi honor meus. et ideo nomēpietatis etiā ad diuinū cultū refert̓. Adij. dd̓. ꝙ ſic augꝰ. dic̄ ī x. d̓ ci. dei. more vulgi nomē pietatis etiā ī oꝑibuſ miſericordiefreq̄ꝫtat̉. qd̓ ideo arbitror eueniſſe. qꝛ hocfieri p̄cipue mādat deꝰ ea que ſibi uel ꝓ ſacrificijs placere teſtat̉. ex qua ꝯſuetudinefactū eſt ut et deꝰ ip̄e pius dicat̉. Ad iijdd̓. ꝙ ꝯn̄icacōes cōſanguineoꝝ et cōciuiūmagis referūtur ad prīcipia noſtri eſſe quāalie cōmunicacōes et ideo ad hec nomē pietatis magis extendit̉.d ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ pietas nonexhibeat ꝑentibus ſuſtētacōem. adpietate enī uidet̉ ꝑtinere illd̓ p̄ceptum decalogi. honora patre tuū et matreꝫtuā. ſed ibi nō p̄cipit̓ niſi honoris exhibicoergo ad pietatē nō ꝑtinet ſuſtencōem ꝑentibus exhibere. P. illis debet homo thezauriſare quos tenet̉ ſuſtētare. ſꝫ ſcd̓m apl̓m