Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

in corpus exvehemēti affectōne. ẜm illd̓letatū eſt cor mei exultauit linguā meaAd. .j. ergo dicendū vocalis oracōꝓfertur ad hoc aliquid ignotū d̓o manifeſtetur. ſed ad hoc mens orantis velalioꝝ excitetur in deum Ad. ij. dicendū verba ad aliud ꝑtinētia diſtrahūt mentem et impediūt deuocōem orantis. ſedverba ſignificantia aliquid ad deuocōemꝑtinentia excitat mentes p̄cipue minusdeuotas Ad. iij. dicendū ſicut criſoꝰ.dicit ſuꝑ math̓. eo ꝓpoſito dn̄s venit inuentū orare vt a ꝯuentu videatur. vnde orans nihil nouū facere debet qd̓ aſpiciāthomines. vel clamando vel pectus ꝑcutiedo vel manus exꝑandēdo. nec tamē vt auguſti. dicit in li. de ſermōe dn̄i in monte.videri ab homībus nephas eſt. ſed id eohoc agere vt ab homībus videarisD. xiij. ſic ꝓceditur videtur deneceſſitate oracōis ſit ſit attēta.dicit̉ em̄ io. iiij. ſpūs eſt deus. eoſqui adorant eum in ſpū et veritate oportet adorare. ſed oracō non eſt in ſpiritū ſi ſit attenta. de neceſſitate oracōniseſt ſit attenta.. oracō eſt aſcenſusintellectus indeū. ſed quando oracō noneſt attenta intellectus aſcendit indeum. ergo de neceſſitate oracōnis eſt ſitattenta P. de neceſſitate oracōis eſtcareat omni peccato. ſed eſt abſqꝫ peccato aliquis orando euagacōem mētispatiatur videtur em̄ deridere deū. ſicut ſialicui homini loq̄retur et attēderet adea que ꝓferret ipſe. vnde baſilius dicitdiuinū auxiliū implorādo non remiſſe necmente hūc et illuc euagāte. eo talisſolū non impetrabit qd̓ petit. ſed etiā magis deū irritabit. ergo de neceſſitate orationis videt̉ ſit attenta. Sed ꝯtra eſt etiā ſancti viri orando qn̄qꝫ euagacōemmentis paciunt̉. ẜm illud pſal. cor meū dereliquit me Rn̄º dicendū q̄ſtio heccipue habet locū in oracōe vocali circa quāſciendū eſt neceſſariū dicit̉ aliquid dupliciter. vno per qd̓ melius ꝑueniturad finem. et ſic attencō abſolute oracōnineceſſaria eſt. alio aliquid dicit̉ neceſſariū ſine quo res poteſt ꝯſequi ſuū effectū. eſt aūt triplex effectus oracōis. primus quidē ꝯuīs omībus actibus caritateinformatis qd̓ eſt mereri. et ad hūc effectū non ex neceſſitate requirit̉ attencōaſſit oracōi per totū. ſed vis prime intentionis qua aliquis ad orandū accedit reddit totā oracōꝫ meritoriā. ſicut in alijs meritorijs actibus accidit. ſcd̓us aūt effectꝰoracōis eſt ei ꝓprius qd̓ eſt impetrare. etad hūc etiā effectū ſufficit prima intencōquā deus principaliter attendit. ſi autemprimā intencō deſit oraco nec meritoria ē.nec impetratiua. illā em̄ oracōem deusaudit cui ille qui orat non intendit. vt gregoriꝰ dicit. tercius aūt effectus oracōnis ēque principaliter efficit ſcꝫ quēdā ſpūaliſrefectō mentis. ad hoc de neceſſitate inoracōe requiritur attenco. vnde dicit̉. j.ad choꝝ. xiiij. ſi orem lingua mens mea ſine fructū eſt. Sciendū tamē eſt triplex attencō que oracōi vocali poteſt adhiberi. vna quidē qua attendit̉ ad verbane aliquis in eis erret. ſcd̓a quā attendit̉ad ſonſum verboꝝ. tercia quā attendit̉ adfinem oracōis ſcꝫ ad deū et ad rem quaoratur. que quidē eſt maxime neceſſaria.et hanc poſſunt habere etiā ydeote. et qn̄qꝫ intantū abundat hec intencō mensfertur in deū vt etiā omniū alioꝝ mēs obliuiſcatur. ſicut dicit hugo de ſancto victo.Ad j. ergo dicendū in ſpū et veritate orat qui ex inſtinctū ſpūs ad orandūcedit. etiā ſi aliqua infirmitate mens poſtmodū euagetur Ad. ij. dicendū mēshumana ꝓpter infirmitatē nature diu ſtare in alto pōt. pōdere em̄ infirmitatishumane deprimit̉ aīa ad inferiora. ideoꝯtingit quādo mens orantis aſcendit īdeū per ꝯtemplaconem ſubito euagat̉ exquadā infirmitate Ad. iij. dicendū q ſiquis ex ꝓpoſito in oracōe mentis euagat̉hoc peccatū eſt et impedit oracōis fructu ꝯtra hec atugꝰ dicit in regula. pſalmishimnis cum oratis deū hoc verſetur ī corde qd̓ ꝓfertur inore. euagacō vero mentis que fit p̄ter ꝓpoſitū oracōnis fructum tollit. vnde baſilius dicit. ſi vero debilitatus a peccato fixe nequis orare. qͣntūcūqꝫ potes teip̄m cohibeas et deus ignoſcit. eo ex negligētiā ſed ex fragilitate potes vt oꝑtet aſſiſtere cora deoD. xiiij. ſic ꝓceditur videt̉ oracō debeat eſſe diuturna. dicit̉ em̄math̓. vj. orantes nolite multū loqui. ſed oportet multū loqui diu orantemp̄ſertim ſi oracō ſit vocalis. ergo debeteſſe oracō diuturna. P. oracō eſt explicatiua deſiderij ſed deſideriū tanto eſtſanctius quāto magis ad vnum reſtringit̉ẜm illud psͣ. vnam pecij a dn̄o hanc requiram vt inhabitem ⁊cͣ. oracō tāto eſt deogracōr quanto eſt breuior. illicitū videtur eſſe homo tranſgredit̉ terminosa deo p̄fixos p̄cipue in hijs que ꝑtinēt adcultū diuinū. ẜm illud exo. xix. ꝯteſtare populum ne forte velit trāſcendere ꝓpoſitoſtermīos ad videndū dn̄m pereat ex eisplurima multitudo. ſed a deo p̄fixus eſtterminus nobis orandi inſtitucōꝫ orōis