Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

¶Xoris ꝯſiſtunt in hoc aliquis male dicit.ſed detractor dicit de ꝓximo ea que ſuntmala ſimpliciter. qꝛ ex talibus ort̉ īfamīavel diminuit̉ fama. ſuſurro autē curratdicere niſi mala apparentia que ſcꝫ diſplicent audienti. grauius pctm̄ eſt detractio ꝙͣ ſuſurracio Pꝯ. qͥcūqꝫ aufert alicuifamam aufert ei ſolū vnū amicū ſꝫ multos qꝛ intellectus vniuſcuiuſqꝫ refugit amiciciā infamiū ꝑſonaꝝ. vn̄ ꝯtra quoſdādỉ. ij. ꝑal̓. xix. hijs qui oderūt dn̄m amicicia iungeris. ſuſurracio autē aufert vnūſolum amicū. grauiꝰ pctm̄ eſt detractē ſuſurraco.. iaco. iiij. dỉ qui detrahit fratri ſuo detrahit legi. ꝯſequensdeo qui eſt legiſlator. et ſic pctm̄ detractionis videt̉ eſſe pctm̄ in deū quod eſtuiſſimū vt habitū eſt. pctm̄ autē ſuſurraconis eſt in ꝓximū. ergo pctm̄ detractionis eſt gͣuius pctm̄ ſuſurracōis. Sedꝯtra eſt quod di ecc. v. d̓uoracō peſſimaſuꝑ bilinguem. ſuſurratori autē odiū inimicicia ꝯtumelia. Rn̄º dd̓. ſic̄ dictū eſt. pctm̄ in ꝓximū tanto eſt grauius.qͣnto ip̄m maius nocunientū ꝓximo infert̉. nocunientū aūt tanto maius eſt quāto maius eſt bonū quod tollit̉. Inter cetera vero exteriora bona p̄eminet amicꝰ. qꝛſine amicis nullus viuere poſſet. vt patet ph̓m in. viij. eth̓. vn̄ ecc. vj. amico fidelinulla eſt ꝯꝑaco. quia et ip̄a famā que perdetractione tollit̓ ad hoc maxime neceſſariā eſt vt homo ydoneus ad amiciciā habeat̉. ideo ſuſurracō eſt maius pctm̄detractio ꝯtumelia. qꝛ amicus eſt melior honor. amari ꝙͣ honorari. vt ī viijeth̓. ph̓us dicit. Ad. j. dd̓. ſpēs etgrauitas pctī magis attendit̉ ex fine ꝙͣ exmateriali obiecto. ideo racōe finis ſuſurracō eſt grauior ꝙͣuis detractor qn̄qꝫ perora dicat Ad. ij. dd̓. fama eſt diſpoſi ad amiciciā infamīa ad inimicicia. diſpoſico autē deficit ab eo ad quod diſponit. ideo ille qui oꝑat̉ ad aliquod qd̓ ēdiſpoſico ad inimiciciā minꝰ peccat ꝙͣ illequi directe oꝑat̉ ad inimiciciā īducēdaAd. iij. dd̓ ille detrahit fratri intm̄ vtͣdetrahere legi inꝙͣ ꝯtemnit p̄ceptū de dilectione ꝓximi ꝯtra quod directius agitamiciciā diſrumꝑe nitit̉. vnde hoc pctm̄maxime ꝯtra deū eſt. qꝛ deus dilectio eſtvt d̓r. i. joh̓. iiij. ꝓpter hoc dỉ ꝓuer. vj.ſex ſūt que odit deus ſeptimū deteſtat̉anima eius. hoc ſeptimūj ponit qui ſeminat inter frēs diſcordia.Einde ꝯſiderandū eſt de diriſione. Et circa hoc querunturduo Primo vtrum diriſio ſitpctm̄ ſpēale diſtinctū ab aliis pctīs quibus verba nocunentū ꝓxīoīfert̉ Scd̓o vtꝝ diriſio ſit pctm̄ mortale.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ diriſio non ſitſpēale pctm̄ ab alijs p̄miſſis diſtinctum. ſubſanatio enī videt̉ idē eſſeqd̓ deriſio. ſed ſubſanatio ad ꝯtumieliā videt̉ ꝑtinere. deriſio videt̉ diſtīguia cōtumielia. nullus irridet̉ niſi de aliquo turpi ex quo erubeſcit. hmōi autēſūt pcta ſi manifeſte de aliqͦ dicūt̉ ꝑtinent ad ꝯtumeliam. ſi autē occulte ꝑtinetad detractione ſiue ſuſurracōem. deriſio eſt viciū a ꝑmiſſis diſtinctum.hmōi pcta diſtingūt̉ ẜm nocumenta queꝓxio inferunt̉. ſꝫ deriſionē infert̉ aliud nocumentū ꝓximo in honore vel fama vel detrimēto amicicie. deriſio noneſt pctm̄ diſtinctū a p̄iniſſis Sed ꝯtra e deriſio fit ludo vn̄ et illuſio noīat̉. nullum autē p̄miſſoꝝ ludo agit̉ ſed ſerio. ergoderiſio ab omībus p̄dictis differt Rijºdd̓. ſicut s dictū eſt pcta verborum p̄cipue penſanda ſunt ẜm intencōem ꝓferetis. ideo ẜm diuerſa que quis intedit cotra aliū loquens hmōi pcta diſtingunt̉.ſicut autē aliquis ꝯuīciando intendit ꝯuiciari honorem deprimere et detrahendodiminuere famam ſuſurrando tollere amicicia. ita in irridendo aliquis intendit ille qui irridet̉ erubeſcat. qꝛ hic finiseſt diſtinctus ab alijs. ideo etiam pctm̄tiſionis diſtinguit̉ a p̄miſſis pctīs. Adj. dd̓. ſubſanacō et irriſio ꝯueniūt infine ſꝫ differunt in modo. qꝛ irriſio fit oreid eſt verbo et cachinis. ſubſanacō autemnaſo rugato. vt dicit glo. ſuꝑ illud psͣ. quihabitat in celis mrridebit eos. talis tn̄ differentiā non diuerſificat ſpēm. vtrūqꝫ tn̄diſfert a ꝯtumelia ſic̄ erubeſcentia a dehonoracōe. eſt emī erubeſcentia timor dehonoracōis. ſic dam. dicit. Ad. ij. dd̓.oꝑe v̓tuoſo aliquis apud alios et reuerentiam meret̉ et famam et apud ſeip̄m boneꝯſcientie gl̓am. ẜm illud. ij. ad coꝝ. j. gl̓anoſtra hoc eſt teſtimoniū ꝯſcientie nr̄e.vn̄ ecōtrariode actu turpi. i. vicioſo apudalios quidem tollit̓ homīs honor fama. ad hoc ꝯtumelioſus et detractor turpiade alio dicūt. apud ſeip̄m autē turpiadicunt̉ aliquis ꝑdit ꝯſcientie gl̓am qͣndam ꝯfuſione et erubeſcentiam. et ad hocturpia dicit deriſor. et ſic patet deriſorꝯmunicat p̄dictis vicijs in materia differt antē in fine Ad. iij. dd̓ ſecuritasꝯſcientie et quies illius magnū bonū eſt.ẜm illud. ecc. xv. ſecura mens qͣſi iuge couiuiū. et ideo qui ꝯſcientiā alicuiꝰ inquietat ꝯfundēdo ipſū aliqd̓ ſpēale nocuntūei infert. vn̄ deriſio eſt pctm̄ ſpēale.