precedāt greſſus tuos. qd̓ ꝑtinet ad prudētiam. ſed ꝯtrariū huiꝰ agitur ꝑ incōſideracōem. gͦ incōſideracō eſt ſpēale peccatū ſub imprudentia ꝯtentū Rn̄º dd̓. ꝙꝯſideracō importat actū intellectus veritatē rei intuentis. ſicut autē inquiſicō ꝑtinet ad racōem. ita iudiciū ꝑtinet ad intellectū. vnde ⁊ in ſpeculatiuis demonſtratina ſcīa d̓r iudicatiua inqͣtum ꝑ reſolucōem in prima principia intelligibilia deveritate inquiſitoꝝ diiudicat̉. et ideo īcōſideracō maxime ꝑtinet ad iudiciū. vn̄ etdefectus recti iudicij ad viciū incōſideracōnis ꝑti net ꝓut ſcilicꝫ aliquis in recte iudicando deficit ex hoc ꝙ ꝯtemnit vel negligit attendere ea ex quibꝰ rectū iudiciūꝓcedit. vn̄ manifeſtū eſt ꝙ incōſideracōeſt pctm̄ Ad. j. gº dd̓. ꝙ dn̄s nō ꝓhibꝫꝯſiderare ea que ſunt agenda vel faciēdaqn̄ homo habet oportunitatē. ſꝫ dat fiduciam diſcipulis in v̓bis inductis. vt deficiente ſibi oꝑtunitate vel ꝓpter impericiamvel qꝛ ſubito p̄ocupant̉ in ſolo diuīno cōfidant ꝯſilio. qꝛ cū ignoramꝰ quid ageredebeamus hͦ ſolū reſidui habemꝰ. vt ocūlos nrōs dirigamꝰ ad deū ſic̄ d̓r. j. ꝑalip.xx. alioquī ſi homo p̄termittat facere qd̓pōt ſolum diuinū auxilium expectans vt̓tēptare deū Ad. ij. dd̓. q tota ꝯſideracōeorū que in conſilio attendūtur ordinat̉ad recte iudicādum et ideo ꝯſideracō ī irdicio ꝑficit̉. vn̄ etiam incōſideracō maxīeopponit̉ rectitudini iudicij Ad. iij. dd̓.ꝙ incōſideracō hic accipit̉ ẜm determinatam materiā. i. ẜm agibilia humana in quibus plura ſunt attendenda ad recte iudicādum ꝙͣ etiam in ſpeculatīs. quia operacōnes ſunt in ſingularibus.D. v. ſic ꝓcedit̉. vtͣ ꝙ inconſtantianō ſit viciū ſub imprudētia ꝯtentūincōſtantia enī videt̉ ī hͦ ꝯſiſtereꝙ hō no ꝑſiſtat ī aliqͦ difficili ſꝫ ꝑſiſterein difficillibus ꝑtinet̉ ad fortitudinē gincōſtantia magis opponit̉ fortitudini ꝙͣprudentie. p. iacobi. iij. d̓r vbi zelus etꝯtentio ibi incōſtantia et omne opus prauum. ſꝫ zelus ad inuidiam ꝑtinet. gͦ incōſtantia ad imprudentia nō ꝑtinet. ſꝫ magis ad inuidia. Pͣ. ille videt̉ eſſe inconſtans qui nō ꝑſeuerat in eo qd̓ ꝓpoſueratqd̓ quidem ꝑtinet in delectationibꝰ ad īcōtinētem. in triſticijs aūt ad molem ſiuedelicatum vt d̓r in. .vij. eth̓. gº incōſtantianō ꝑtinet ad imprudētiam. Sed ꝯtra ēꝙ ad prudētiam ꝑtinet p̄ferre maius bonum minꝰ bono. gº deſiſtere a meliori ꝑtinet ad imprudētiam Rn̄º dd̓. ꝙ incorſtātia importat receſſum quādam a bonoꝓpoſito diffinito hmōdi aūt receſſus prīcipiū quidem habet a vi appetitiua. nō enīaliquis recedit a priori bono ꝓpoſito niſiꝓpter aliquid qd̓ ſibi inordinate placet.ſꝫ iſte receſſus nō ꝯſūmat̉ niſi ꝓpter defectū racōis quē fallit̓ ī hoc ꝙ repudiat idquod recte acceptauerat. ⁊ qꝛ cū pōt reſiſtere impulſui paſſionū. ſi nō reſiſtat hoceſt ex debilitate ipſius q̄ nō tenet ſe firmiter in bono ꝯcepto. et ideo incōſtantia ꝙͣtum ad ſui ꝯfirmacōeꝫ ꝑtinet ad defectūracōis. ſicut autē omīs rectitudo raconispractice ꝑtinet aliqualiter ad prudentiāet ideo incōſtātia ẜm ſui ꝯſumacōeꝫ ad īprudētiam ꝑtinet et ſic̄ p̄cipitacō eſt ex d̓fectū circa actū ꝯſiſij et incōſderacō circaactum iudicij. ita incōſtantia circa actump̄cepti. ex hoc enī d̓r aliquis incōſtans ꝙraco deficit in p̄cipiendo ea que ſunt ꝯſiliata ⁊ iudicata. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ bonūprudētie ꝑticipat̉ in omībus v̓tutibus mōralibus. et ẜm hoc ꝑſiſtere in bono pertinet ad oēs v̓tutes morales. p̄cipue tn̄ adfortitudinē q̄ patit̉ maiorē inſultū ad cōtrariū. Ad. ij. dd̓. ꝙ inūidia et ira queſunt ꝯtencōnis principiū faciūt incōſtantiam ex ꝑte appetitiue v̓tutis ex qua ē prīcipium incōſtantie vt dictū eſt Ad. iij.dd̓. ꝙ ꝯtinētia et ꝑſeuerātia nō videntureſſe in vi appetitiua ſꝫ ſolum in racōe. continēs enī patit̉ quidem ꝑuerſas ꝯcupiſcētias et ꝑſeuerans graues triſticias quoddeſignat defectū appetitiue v̓tutis. ſꝫ ratio firmiter ꝑſiſtit ꝯtinētis quidem ꝯtraꝯcupiſcentias ꝑſeueratis autē ꝯtra triſtitias. vii ꝯtinentia et ꝑſeueratia videntureſſe ſpecies ꝯſtantie ad racōem ꝑtinentisad quā etiā ꝑtinet incōſtantia.D. vj. ſic ꝓcedỉ. vt̓ ꝙ p̄dicta vicianō oriant̉ ex luxuria. inconſtantiaenī orit̉ ex inuidia vt dictū eſt. ſedinuidia eſt viciū diſtinctū a luxuria. ergop̄dicta vicia nō oriūtur ex luxuria. P. iacobi. j. d̓r vir duplex animo incōſtans eſtenī in oībus vijs ſuis. ſed duplicitas nōvidet̉ ad luxuriami ꝑtinere. ſed magis addoloſitatem que eſt filia auaricie ẜm illd̓greg̓. xxxj. moral̓. gͦ p̄dicta vicia nō oriūt̉ex luxuria Po. p̄dicta vicia ꝑtinēt ad defectum racōnis. ſed vicia ſpiritualia ꝓpinquiora ſunt raconi ꝙͣ vicia carnalia. gͦ p̄dicta vicia magis oriūt̉ ex vicijs ſpūalibꝰꝙͣ vicijs carnalibus Sed ꝯtra eſt qd̓ gg̓.xxxj. moral̓. ponit p̄dicta vicia ex luxuriaoriri Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ph̓us dicit in vj. eth̓delectatio maxime corrumpit exiſtimationem prudentie et p̄cipue delectatio q̄ eſtin venereis que totam animā ablorbet ettrahit ad ſenſibilem dilectationē. ꝑfectioaūt prudētie et cuiuſlibet intellectualis