manifeſtis dictis vel factis aliquid ab hacmoderacōe deficit hͦ ꝓuenit ex infirmitale humania ẜmq a ꝑfectiōe deficuūt. nontn̄ intm̄ deficiūt ut multū ab ordine rōisrecedat̉. ſꝫ modicū et leuiter. ſed nō ē tammagnū vt ex hoc rōnabiliter poſſit ab alioſumi peccādi occaſio Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ ſcandalū paſſiuū ſemꝑ ab aliquo actiuo cauſatſꝫ nō ſemꝑ ab aliquo ſcandalo actiuo alterius ſed euiſdem qui ſcandalizat̉ qꝛ ſcꝫ ipſeſe ip̄m ſcandalizat. Ad. ij. dd̓. ꝙ petruspec cauit quid̓ et rep̄henſibilis fuit ẜm̄ ſententia auguſtini et ipſiꝰ pauli ſubtrahēs ſeaigentibus. vt vitaret ſcandalū iudeoꝝ qꝛhoc īcaute aliqualiter faciebat ita ꝙ ex hͦgentiles ad fidem ꝯuerſi ſcandalizabatur.nō tn̄ factum petri erat tam graue pctm̄ qmerito poſſint alij ſcādalizari. vn̄ paciebatſcandalum paſſuū non autē erat in petroſcandalū actiuū. Ad. iij. dd̓. ꝙ pcta venialia ꝑfectoꝝ p̄cipue cōſiſtunt in ſubitismotibus qui cū ſint occulti ſcādalizare nōpoſſunt ſi qua vero etiā ī exterioribꝰ dctīsvel factis venialia pcta ꝯmittat tam leuiaſiit vt de ſe ſcādalizandi v̓tute nō habeatD. viij. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ bona ſpūaliaſint ꝓpter ſcandalū dimittēda augꝰenī in liº ꝯtra epl̓am ꝑmeniam docet vt vbi ſciſmatis ꝑiculū timet̓ a punicōepctoꝝ ceſſandū eſt. ſed punitio pctoꝝ eſtquoddā ſpūale cū ſit actus iuſticie. gͦ bonū ſpūale eſt ppter ſcandalū dimittendūS. ſacra doctrina maxime videt̉ eſſe ſpūalis. ſed ab ea eſt ceſſandū ꝓpter ſcandalumẜm illd̓ math̓. viij. nolite ſanctū dare canibꝰ neqꝫ margaritas vras ſpergatis an porcos ne ꝯuerſi. diſrumpant vos. gͦ bonumſpirituale eſt dimittendū ꝓpter ſcandalū.Pͣ. correctio fraterna cū ſit actus caritatis eſt quod ſpūale bonū ſed interdū ex caritate dimittit̉ ad vitandum ſcandalū alioꝝ. vt augꝰ dic̄ in. i. de ciuitate dei. gͦ bonū ſpūale eſt ꝓpter ſcandalum dimittend̓.Po. hieroꝰ dic̄ ꝙ dimittēdū eſt ꝓpter ſcādalum omne quod pōt p̄termitti ſalua triplici veritate. ſcꝫ vite. iuſticie. et doctrine.ſed impletio ꝯſiliorū. et largico elemoſinarum multociēs pōt p̄termitti ſalua tripliciveritate predicta alioquin ſemꝑ peccaretomnes qui pretermittunt. et tn̄ hec ſuntmaxima inter ſpūalia opera. ergo ſpiritualia opera debent pretermitti propter ſcandalum. P. vitatio cuiuſlibꝫ pctīē qd̓dāſpūale bonū. qꝛ quodlibet pctm̄ affert peccāti aliquod ſpūale detrimētum. ſed videt̉ꝙ ꝓ ſcandalo proximi vitando debeat aliquis qn̄qꝫ peccare venialiter. puta cū peccando venialiter impedit pctm̄ mortale alteriꝰ. debet enī impedire damnacōem ꝓximi ſi pōt ſine detrimēto ꝓpͥe ſalutis que nōtollit̉ ꝑ pctm̄ veniale. ergo aliquod bonūſpirituale debet hō p̄termittere ꝓpter ſcandalum vitandum Sed ꝯtra eſt qd̓ greg̓.dic ſuꝑ ezech̓. ſi de veritate ſcandalū ſumitur vtilius naſci p̄termittit̉ ſcandalū ꝙ ꝙveritas relinquat̉. ſed bona ſpūalia maxīeEtinent ad veritatem. ergo bona ſpiritualia nō ſunt ꝓpter ſcandalum dimittenda.Rn̄º dd̓. ꝙ cum dupelex ſit ſcandalum. actiuū ſcꝫ et paſſiuum. queſtio. autē iſta nōhabet locū de ſcandalo actiuo. qꝛ cū ſcādalum actiuum ſit dictū ul̓ factū minꝰ rctm̄nihil enī eſt cū ſcandalo actiuofaciēdum.habet autē locū queſtio ſi intelligat̉ d̓ ſcādalo paſſiuo. ꝯſiderandum eſt gͦ quid ſitdimittendū ne alius ſcandalizet̉. eſt autēin ſpūalibus bouis diſtinguēdū. nā quedāhoꝝ ſūt de neceſſitate ſalutis que p̄termitti nō poſſunt ſine pctō mortali. manifeſtūē aūt ꝙ nullꝰ debet mortaliter peccare. ut.alterius pctm̄ impediat. qꝛ ẜm ordinē caritatis plus debet homo ſua ſalutem ſpūale diligere ꝙͣꝫ alterius. et iō ea q̄ ſunt de neceſſitate ſalutis p̄termitti nō debent ꝓpterſcandalum vitand̓. in his autē ſpūalibꝰ bonis q̄ nō ſunt de neceſſitate ſalutis videtdiſtinguendū. qꝛ ſcandalum qd̓ ex eis orit̉qn̄qꝫ ex malicia ꝓcedit cū ſcꝫ aliqui uoluntimpedire huiꝰ mōi ſpiritualia bona ſcandala cōcitando. et hoc eſt ſcandalū phariſeoꝝ. qui d̓ doctrina dn̄i ſcādalizabant̉ qd̓eſſet ꝯtemnedum. dn̄s docet math̓. xv. qn̄qꝫ v̓o ſcādalum procedit ex infirmitate uelignoratia et hꝰmoī eſt ſcandalum puſillorū ꝓpter qd̓ ſunt ſpiritualia bona uel occultanda. vel etiā interdum deferenda ubi ꝑiculum nō imminet̉ quouſqꝫ reddita racōehuiꝰ moī ſcādalum ceſſet. ſi autē poſt redditam rōem hꝰmoī ſcādalum duretam videt̉ ex malicia eſſe. et ſic ꝓpter ip̄m nō ſunthꝰ moōī ſpūalia oꝑa dimittenda. Ad. i. gꝰdd̓. ꝙ penaꝝ inflictio nō eſt ꝓpter ſe expectanda. ſed pene infligunt̉ ut medicine q̄dam ad cohibedum pcta. ⁊ ideo intm̄ hn̄trōem iuſticie. inquatum ꝑ eas pcta cohibetur. ſi autē ꝑ inflictionē penaꝝ manifeſtūſit plura et maiorā pctā ſequi. tunc penarūinflictio nō ꝯtinebit̉ ſub iuſtitia. et in hoccaſu loquit̉ augꝰ. qn̄ ſcꝫ ex excōmunicaconēalioꝝ iniminet periculum ſciſmatis. tūc. n.excōmunicacōem ferre nō pertinet ad veritate iuſticie. Ad. ij. dd̓ ꝙ circa doctrināduo ſunt ꝯſiderāda. ſcꝫ ueritas que docet̉et ipſe actus docendi. quoꝝ primū eſt deneceſſitate ſalutis ut ſcilicꝫ ꝯtrariū veritatino doceat. ſed ueritatem ẜm ꝯgruētiam tēporis et perſonaꝝ proponat ille cui incubit docendi officium. et ideo ꝓpter nullū