eſt rectiſſimū. ſi ergo ſcandalum ſit dictūvel factū minus rectū ſequit̉ ꝙ omīs actꝰvirtuoſus p̄ter ſcandalū ſit optimum Foccaſio nominat cauſam ꝑ accidens. ſed idqd̓ eſt ꝑ accidens nō debet poni in diffinitione. quia nō dat ſpeciē. ergo incōuenienter in diffinicōne ſcandali ponit occaſioP. ex quolibet facto alterius pōt aliqͥslimere occaſionem ruine. quia cauſe ꝑ accidens ſunt indeterminate. ſi ergo ſcandalūeſt qd̓ p̄bet alij occaſionē ruine. quodlibetfactū vel dictū poterit eſſe ſcandalū quodvidet̉ eſſe incōueniens. P. occaſio ruinedat proximo qn̄ offendit̉ aūt infirmat̉. ſꝫſcandalum diuidit̉ cōtra offenſione et īfirmitatem. dic̄ enī apl̓us ad ro. xiiij. bonū ēnō manducare carnem et nō bibere vinum.neqꝫ in quo eſt frater tuus offendit. autſcandalizat̉. aūt infirmat̉. ergo p̄dicta diffinicō ſcandali nō eſt cōueniens Sꝫ ꝯtraeſt ꝙ ieroꝰ exponens illd̓ qd̓ habet̉ math̓.xv. ſcis quia phariſei audito hoc etcͣ. dicitqn̄ legimus quicūqꝫ ſcandalizauerit. hoc intelligimus qui dicto vel facto occaſionemruine dedit. Rn̄º. dd̓ ꝙ ſicut ieroniꝰ ibidem dic̄. ꝙ grece ſcandalon d̓r. nos offenſionem vel ruinā et impenſionē pedis poſſumus dicere. ꝯtingit enī ꝙ qn̄qꝫ aliqͥs obexponit̉ alicui in via corporali. cū impingensdiſponit̉ ad ruinā. et talis obex d̓r ſcādalūet ſimiliter in ꝓceſſu vie ſpūalis contingitaliquem diſponi ad ruinam ſpūalem ꝑ dictū vel factū alterius. inquātum ſcꝫ aliquisſua amonicōne. vel inductione aūt exēploalterū trahit ad peccandū et hoc ꝓprie d̓rſcandalum. nihil autē ẜm ꝓpriam rationēdiſponit ad ſpūalem ruinam. niſi ẜm ꝙ habet aliquē defectum rectitudīs. quia id qd̓eſt ꝑfecte rectū magis munit hominē contra caſum ꝙͣ ad ruinā inducat. et ideo conueniēter dt̄ q dictum vel factū minus rectū p̄bens occaſionē ruine ſit ſcandalumAd. j. ergo dd̓. ꝙ cogitacō vel cōcupiſcētiamali latet in corde. vn̄ nō ꝓponit̉ alteri. vtobex diſponens ad ruinā et ꝑ hoc nō pōthabere ſcandali rōem Ad. ij. dd̓ ꝙ minꝰrectū nō d̓r hoc ꝙ ab aliquo alio ſuꝑat̉ inrectitudine ẜm ꝙ habet aliquē rectidinisdefectū. vel quia eſt ſꝫm ſe malum ſic̄ peccatū. vel quia habet ſpēm mali ſic̄ cū aliqͥsrecumbit in ydolo. ꝙͣuis enī hoc ẜm ſe nōſit pctm̄. ſi alquis hoc nō corrupta intēcōefaciat. tn̄ quia habet quandam ſpēmmalivel veneracōis idoli. pōt alteri p̄bere occaſionē ruine et ideo apoꝰ. j. ad theſſalo. v.ab omni ſpe mala abſtinete vos. et ideo cōuenienter d̓r minus rectū vt cōprehēdant̉tam illa que ſunt ẜm ſe peccata ꝙͣ illa quehabāt ſuꝯm mali Ad. iij. dd̓ ꝙ ſic̄ ſuprahabitū eſt. nihil pōt eſſe homī ſufficientcauſa pctī qd̓ eſt ſpūalis ruina niſi ꝓpͥa voluntas et ideo dicta vel facta alteriꝰ hoīpn̄t eſſe ſolum cauſa imꝑfecta aliqualiterducens ad ruinam et ꝓpter hoc nō d̓r dancauſam tuine ſꝫ dās occaſionē qd̓ ſignificacām imꝑfectā et nō ſemꝑ cauſam ꝑ accn̄set tn̄ nihil ꝓhibet in quibuſdā poni id qd̓eſt ꝑ accn̄s. qꝛ id qd̓ eſt ẜm accn̄s vni poꝑ ſe alteri cōuenire ſic̄ in diffinicōe fortuponit̉ ca ꝑ accidēs in. ij. ph̓ Ad. iiij. dd̓ꝙ dictū vel factū alteriꝰ pōt eē dupl̓r alteri cauſa peccādi. vnoº ꝑ ſe. alioº ꝑ accn̄tꝑ ſe quidē qn̄ aliquis ſuo malo v̓bo vl̓ fctōintendit aliū ad peccandū inducere. vl̓ etiāſi ip̄e hoc nō intendat et ip̄m factū ē taleqd̓ de ſui rōe habꝫ qd̓ ſit inductiuū ad peccadum. puta cū aliquis publice facit pctm̄vel quia habet ſimilitudinē pctī et tūc illequi hꝰmoīactū facit ꝓprie dat occaſionemruine. vn̄ vocat̉ ſcandalū actiuū. ꝑ accidēsautē aliqd̓ v̓bum vel factū vniꝰ dat̉ altericauſa peccādi qn̄ et ꝑte r intencōem oꝑantis et p̄ter ꝯdicōeꝫ oꝑis aliquis male diſpōſitus ex hmoī oꝑe inducit̉ ad peccandum.puta cū aliquis inuidet bonis alioꝝ et tūcille qui fecit hꝰ mōi actū rctm̄ nō dat occaſione quātū in ſe eſt ſed alius ſumit occaſionē ẜm illd̓ rō. vij. occaſiōe autē accepta etcͣet ideo hͦ eſt ſcandalū paſſiuū ſine actiuoqꝛ ille qui recte agit quantū eſt de ſe n̄datoccaſione ruine quam alter patit̉. qn̄qꝫ ergoꝯtingit ꝙ et ſit ſimul ſcandalū actiuū ī vnoet paſſiuū in altero. puta cū ad inductionēvniu̓s aliꝰ peccat. qn̄ꝫ vero eſt. ſcandalumactiuum ſine paſſiuo puta cū aliquis inducit v̓bo vel facto aliū ad peccand et ille n̄conſentit qn̄qꝫ vero eſt ſcādalum paſſiuumſine actiuo ſic iam dcm̄ eſt Ad. v. dd̓. ꝙinfirmitas noīat ꝓmptitudinē ad ſcandalum offenſio autē nomīat indignacōeꝫ alicuiꝰ ꝯtra eum qui peccat que pōt eſſe qn̄qꝫſine ruina ſcandalum autē importat ip̄amampaccōem ad rumnamd. ij. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ ſcandalū nō ſitpctm̄. peccata aūt nō eueniūt ex neceſſitate. quia omne pctm̄ eſt voluntarium vt ſupra habitū eſt. ſed math̓. xvij.di necce ē vt veniāt ſcādala. ergo ſcandalum nō eſt pctm̄ j. nll̓m pctm̄ ꝓcedit.ex pietatis affectu quia nō pōt arbor bonafructus malos facere ut d̓r math̓. vij. ſꝫ aliqd̓ ſcandalū ē ex pietatis affc̄u. dic̄ emī domīꝰ petro math̓. xvi. ſcādalūmihi ē vbi dic̄ieroꝰ. ꝙ error apl̓i de pietatis affectu veniēs nūꝙͣ incētiuū videt̉ eſſe diaboli. ergonō omē ſcandalū ē pctm̄ Pꝯͣ. ſcādalū impaccōꝫ quādā imꝑtat. ſed nō quicūqꝫ īꝑingit cadit. ergo ſcādalum qd̓ eſt ſpiritualis