Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

aſſignant̉. ſed peccatum ex certa malicia eſt ſpeciale genꝰ peccati. ſed eſt q̄damꝯditio vel circūſtancia generalis poteſteſſe circa omīa pecccatoꝝ genera. peccatū in ſpūm ſanctū ē idem qd̓ peccatum ex certa malicia Sed ꝯtra ē qd̓ magiſter dicit. xliij. d. ij. li. ſentē. ille peccat ī ſpūm ſanctū cui malicia ꝓpter ſe placet hoc autē eſt peccare ex certa maliciaergo idem videt̉ eſſe peccatū ex certa malicia qd̓ pctm̄ in ſpūm ſanctum. Rn̄º dd̓. de peccato ſeu blaſphemia in ſpūm ſanctum tripliciter aliqui loqunt̉. antiqn em̄doctores ſcilicꝫ athanaſiꝰ. hylariꝰ. ambº.hieroꝰ. et criſoſtomꝰ. dicunt eſſe peccatūin ſpūm ſanctū. qn̄ ad littera aliquid blaſphemū dicit̉ ꝯtra ſpūm ſanctū. ſiue ſpiritus ſanctꝰ accipiat̉ ẜm eſt nomē eſſenciale ꝯueniens toti trinitati cuiꝰ q̄libetſona et ſpiritꝰ eſt et ſanctꝰ eſt ſiue ꝓut ēnomen ꝑſonale vniꝰ in trinitate ꝑſone.ẜm hoc diſtinguit̉ math̓. xij. blaſphemiain ſpūm ſanctū. ꝯtra blaſphemiā in filiumhomīs. xp̄us em̄ oꝑabat̉ q̄dam humaītꝰꝯmedendo bibendo et alia huiuſmodi faciēdo. et q̄dam diuinitꝰ ſcilicꝫ demoneseijciendo mortuos ſuſcitando ⁊cͣ huiꝰmodi. q quidā agebat. et v̓tutem ꝓpͥe diuinitatis. et oꝑacōem ſpūs ſancti. quo ſecūdū humanitatē erat repletꝰ. iudei autēprimo quidē dixerant blaſphemiā ī filiūhomīs dicebant voracem potatorēvini et publicanoꝝ amatorē. vt habet̉ mathei. xj. poſtmodū autē blaſphemauerūtin ſpūm ſanctū oꝑa ip̄e oꝑabat̉ virtuteꝓpͥe diuinitatis et oꝑacōem ſpūs ſanctiattribuebant principi demonioꝝ. et ꝓpt̓hoc dicunt̉ in ſpūm ſanctū blaſphemaſſeaugꝰ. autē in liº. de v̓bis dn̄i. blaſphemiam vel peccatū ī ſpūm ſanctū dicit eſſe finalem impenitēciā qn̄ ſcilicꝫ aliquis ꝑſeuerat in peccato mortali vſqꝫ ad mortemqd̓ quidē ſolū verbo oris fit ſed etiamverbo cordis et oꝑis. vno ſed multis. autē verbis ſic acceptū dicit̉ eſſe ꝯtraſpūm ſanctū qꝛ ē ꝯtra remiſſionē pctōꝝfit ſpūmſci qui e caritas et patris et filij. nec hoc dn̄s dixit iudeis. quaſi ip̄i peccarent in ſpūm ſanctū nōdū em̄ erat finaliter inpenitētes. ſꝫ āmonuit eos ne taliter loq̄ntes ad hoc ꝑuenirēt. in ſpūmſanctū peccarēt. et ſic intelligendū eſtdicit̉ math̓. xij. vbi poſtqͣm dixerat blaſphemauerit in ſpūm ſanctū ⁊cͣ. ſubiungiteuāgeliſta. qm̄ dicebant ſpūm immundūhabet. alij vero aliter accipiūt. dicentespeccatū vel blaſphemia ī ſpūm ſanctumeſſe. qn̄ aliquis peccat ꝯtra aꝓp̓atum ſpiritui ſancto cui aꝓp̓atur bonitas. ſicut patri appropriat̉ potencia. filio ſapiencia.vnde peccatū in patre dicūt eſſe qn̄ peccat̉ ex infirmitate. peccatū autē ī filiū qn̄peccat̉ ex ignorancia. peccatū autē in ſpiritū ſanctū qn̄ peccat̓ ex certa malicia ideſt ex ip̄a electione mali. vt expoſitū eſtqd̓ quidē ꝯtingit dupl̓r. vno modo ex inclinacōe habitꝰ vicōſi qui malicia dicit̉. etſic eſt idem peccare ex malicia qd̓ peccare in ſpūm ſanctū. alio modo ꝯtingit exeo ꝯtemptū abijcit̓. remouet̉ id qd̓electionē peccati poterat impedire. ſicutſpes deſperacōem. et timor p̄ſumpcōnem. et q̄dam alia huiꝰmodi vt infra dicetur. autē omīa peccati electionē impediūt ſunt effectꝰ ſpūs in nobis. et ideo ſicex malicia peccare eſt peccare ī ſpūm ſanctum Ad. j. ergo dd̓. ſicut ꝯfeſſio fidei ſolū ꝯſiſtit in ꝓteſtacōe oris. ſed etiam in ꝓteſtacōe oꝑis ita etiā blaſphemīa ſpiritus ſancti poteſt fieri in orein corde et in oꝑe Ad. ij. dd̓. ẜm terciam accepcōem. blaſphemia in ſpūm ſanctum diſtinguit̓ ꝯtra blaſphemia in filiūhomīs. ẜm filiꝰ homīs eſt etiā filiꝰ deiid eſt dei virtus et dei ſapiencia. vnde ẜmhoc peccatū in filiū homīs erit peccatumex ignorancia vel ex infirmitate Ad. iij.dd̓. peccatū ex certa malicia ẜm ꝓuenit ex inclinacōe habitꝰ ē ſpeciale peccatū. ſed qͥdam generalis ꝯdicio peccatiꝓut vero eſt ex ſpeciali ꝯtemptū effectuſſpiritus ſancti in nobis. habet rōem ſpecialis peccati. et ẜm hoc etiam peccatū ī ſpiritum ſanctū eſt ſpeciale genꝰ peccati.ſil̓r ẜm prima expoſicōem. in autē ſcd̓amexpoſicōem eſt ſpeciale genꝰ peccati.nam final̓ impenitēcia poteſt eſſe circumſtancia cuiuſlibꝫ generis peccati.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ incōuenienter aſſignent̓ ſex ſpecies peccati inſpūm ſanctū. ſcilicꝫ deſꝑacō. preſumpcō. impenitēcia. obſtinacō. impugnacio veritatis agnite. et inuidencia fraterne gracie. qͥs ſpecies poīt magiſter. xliij.d. ij. li. ſenten. negare em̄ diuinā iuſticiāvel miſcd̓iam ad infidelitateꝫ ꝑtinet. ſꝫdeſꝑacōem aliquis reicit diuinā miſcd̓iaꝫ p̄ſumpcōem autē diuinā iuſticiā. ergovniūqd̓qꝫ eoꝝ pociꝰ ē ſpēs infidelitatis. ꝙͣpeccati in ſpūm ſanctū. impenitēciavidet̉ reſpicere peccatū p̄teritū. obſtinacio autē peccatū futuꝝ. ſed p̄teritū vl̓ futuꝝ diuerſificant ſpeciem v̓tutis vl̓ vicij. ẜm em̄ eandē fidem qua credimꝰ xp̄mnatū antiqui crediderūt naſcituꝝ.obſtinacō et impenitencia debent poīdue ſpecies peccati in ſpūm ſanctū.veritas et gracia ieſum chriſtū facta eſt