trinitatis ⁊ indrām eē roēm vnitatisAge adu̓biū ē exhortādi īgrediam̉ idē inqͥramꝰ interiꝰ ip̄a intima rerū pͥncipia ꝯfiderantes ⁊ v̓itatē qͣſi velatā ⁊abſconditā ꝑſcrutātes et hoc mō ꝯuenienti. vn̄ ſubdit ⁊ vnūqd̓qꝫ dicēdorūdiſcutiamꝰ vt p̄t intelligi atqꝫ capi id ēper modū quo poſſit ītelligi ⁊ capi Etdicit h̓ duo qꝛ modꝰ quo aliqua diſcūtiuntur debet ꝯgruere ⁊ rebꝫ et nobisniſi em̄ rebꝰ ꝯgrueret intelligi nō poſſet niſi v̓o ꝯgrueret nob̓ nos caꝑe nōpoſſemꝰ vtpote res diuine ex naturaſua hn̄t ꝙ non ꝯgnoſcāʳ niſi in ītellectu vn̄ ſi quis aliter vellet ſeqͥ ymaginationē in ꝯſideratione eoꝝ nō poſſꝫ intelligere qꝛ ip̄e res non ſt̓ ſic intelligibiles Si aūt aliquis velit res diuinas ꝑſeip̄as vide̓ ⁊ eas certitudine ꝯprehedere ficꝭ ꝯprehendūʳ ſenſibilia ⁊ demōſtrationes mathētice nō poſſet hͦ mōcaꝑe ꝓpter defectū intellectꝰ ſui qͣꝫuisip̄e res ſint ſcd̓m ſe hoc mō intelligibiles Et ꝙ modꝰ ꝯgruꝰ ſit in inqͥſitionequalibet obſeruandꝰ ꝓbat inducēdoauctoritatē ph̓i in pͥmo topicoꝝ cumdicit naͣm ſic optime videt̉ dcm̄ ſcꝫ abariſtotile in principio ethicoꝝ. eruditihōis ē vnūqd̓qꝫ vt ip̄m ē id ē per modū cōgruū ip̄iꝰ rei ita fidem de eo capere tēptare. non em̄ in omnibꝫ rebꝰp̄t equalis certitudo ⁊ euidētia demōſtrationis ſeruari Et ſil̓r hͦ v̓ba ph̓i inprimo ethicoꝝ. diſciplinati em̄ ē in tm̄certitudinē inqͥrere ſcd̓m vnūqd̓qꝫ genus inqͣꝫtū natura rei recipit Dein cūdicit. nā cū tres ⁊c. vbi inqͥrit moduꝫcongruū ſue inqͥſitioni ꝑ diſtinctionēa modis qui in alijs ſcientijs obſeruātur Et qꝛ modꝰ debet eē cōgruus reide qͣ eſt ꝑſcrutatio iō diuiditur hͨ ꝑs īduas. priō eī diſtinguit ſciās ẜm resde quibꝫ determinat. ſcd̓o on̄dit modos ſingulis rebꝫ ꝯgruos ibi in naturalibꝫ ergo Circa primū tria facit Prīmo on̄dit de quibꝫ ꝯſiderat naturalisph̓ia. ſcd̓o de quibꝫ matheātica ibi mathematica. tercio de quibꝫ ꝯſiderat diuina ſciā ibi theologia āt Dicit gͦ benedictū ē ꝙ vnūqd̓qꝫ vt ē ita debet fidesde eo capi nā cū tres ſint ꝑtes ſpecu-
latiue ſcꝫ ph̓ie hoc dicit ad drām ethice que ē oꝑatiua ſiue practica in ōnibꝫrequiriʳ modꝰ ꝯpetens materie Sūtaūt tres ꝑtes p̄dicte phifica ſiue naturalis mathematica diuina ſiue theologia cū inquā ſint tres ꝑtes. naturalisq̄ eſt vna de tribꝫ ē in motu in abſtracta id ē v̓ſatur eiꝰ cōſideratio circa resmobiles a materia nō abſtractas. qd̓ꝓbat ꝑ exempla vt pꝫ in lrā. qd̓ aūt dicit habetqꝫ motum forma materie cōiuncta ſic ē intelligendū ip̄m cōpoſitūex materia ⁊ forma inquātū hmōi habet motū ſibi debitū. vel ip̄a forma inmateria exn̄s ē principiū motꝰ ⁊ ideoeadē ē ꝯſideratio de rebꝰ ẜm ꝙ ſt̓ naturales ⁊ ẜm ꝙ ſunt mobiles Dein̄ exponit de quibꝫ ſit mathematica dicēsmathematica ē fine motu id ē ſine motus ⁊ mobiliū ꝯfiderationē in qͦ a naturali differt in abſtracta id ē ꝯſideratformas q̄ ſcd̓m eē ſuū nō ſunt a materia abſtracte in qͦ ꝯuenit cum natur aliꝙ quō ſit exponit. hic em̄ ſcꝫ mathētica ſpeculatur formas fine materia acper hͦ ſine motū qꝛ vbicūqꝫ ē motꝰ eſtmateria vt ꝓbatur x. metha. eo mō qͦeſt ibi motꝰ ⁊ ſic ip̄a ſpeculatio mathematica eſt ſine materia ⁊ ſine motu q̄forme ſcꝫ de quibꝫ mathematicꝰ ſpecūlatur cū ſint in materia non pn̄t ab eaſeꝑari ſcd̓m eē et ſi ſcd̓m ſpeculationēſint ſeꝑabiles Dein̄ on̄dit de quibꝰ eſtdiuina di. theologia id ē tercia ꝑs ſpeculatiue q̄ d̉ diuina l̓ methaphifica vl̓prima ph̓ia ē ſine motū in qͦ ꝯuenit cūmathematica et differt a naturali abſtracta ſcꝫ a materia atqꝫ inſeꝑabilisꝑ que duo differt a mathematica. resem̄ diuine ſunt ſcd̓m ſe abſtracte a materia ⁊ a motu ſed mathētice ſcd̓m eēnon ſt̓ abſtracte ſunt aūt ꝯſideratioēſeꝑabiles ſed res diuine non ſt̓ ſeꝑabiles qꝛ nichil ē ſeꝑabile niſi qd̓ ē ꝯiunctum vn̄ res diuine nō ſunt ꝯſideratione ſeꝑabiles a materia ſed ẜm eſſe abſtracte Res v̓o mathematice ecōtrario ⁊ hͦ ꝓbat ꝑ d̓i ſciām de qua diuinaſciā ꝯſiderat principaliter vn̄ ⁊ noīātinde. dein̄ cū dicit In naturalibꝫ gͦ ⁊cͣ.on̄dit quis ſit modꝰ cōgruꝰ p̄dictis ꝑ