eſt ſe ea intelligere qd̓ patet in ꝓpoſito non eē Repugnat etiā hec poſitioauctoritati ſcripture exo xxxiij. nō videbit me homo ⁊ viuet Un̄ alij dicuntꝙ diuina een̄tia non ē primū cognitūa nob̓ in via ſed influentia luminis ip̄ius Et ſcd̓m hoc deus eſt primū quoda nobis ꝯgnoſcitur Sed hoc etiā ſtare non p̄t qꝛ prima lux diuinitꝰ influxain mētem ē lux naturalis per quā cōſtituitur vis intellectiua. hec aūt lux n̄eſt primo cognita a mente nec cognitione qua ſcitur de ea quid ē cū multainqͥſitione indigeat ad cognoſcendumquid eſt intellectꝰ. nec cognitione quacognoſcitur an eſt qꝛ intellectum noshabere non ꝑcipimꝰ niſi inqͣꝫtum ꝑcipimus nos intelligere vt pꝫ per ph̓min ix. ethicoꝝ Nullꝰ aūt intelligit ſe intelligere niſi inquātum intelligit aliqd̓intelligibile Ex quo patet ꝙ cognitioalicꝰ intelligibilis p̄cedit cognitionemqua aliquis cognoſcit ſe intelligere etper ꝯn̄s ꝯgnitionem qua cognoſcit ſehabere intellectum ⁊ ſic influentia lucis intelligibilis naturalis non p̄t eſſeprimū cognitū a nob̓ ⁊ multo minusquelibet alia influentia lucis Et iō dicendum eſt ꝙ primo ꝯgnitum hōi poteſt accipi dupliciter aut ſcd̓m ordinēdiuerſarū potentiarum aūt ſcd̓m ordinem obiectoꝝ in vna potētia Primoqͥdem mō cū ꝯgnitio intellectꝰ noſtritota deriuetur a ſenſu illud qd̓ eſt cognoſcibile a ſenſu ē prius notum nobisqͣꝫ illud qd̓ eſt cognoſcibile ab intellectu ſcꝫ ſingulare vl̓ ſenſibile intelligibiliAlio mō ſcd̓m aliū modū cuilibet potentie eſt cognoſcibile pͥmo ſuum obiectum ꝓprium Cū aūt in intellcū humano ſit potentia actiua ⁊ paſſiua obiectum potentie paſſiue ſcꝫ intellectuspoſſibilis erit id qd̓ eſt in actu per potentiam actiuā ſcꝫ intellectū agentemqꝛ potētie paſſiue debet rn̄dere ſuumactiuū Intellectꝰ aūt agens non facitintelligibilia formas ſeꝑatas que ſuntex ſeip̄is intelligibiles ſed formas qͣsabſtrahit a fantaſmatibꝫ ⁊ ideo huiuſmodi ſunt q̄ primo intellectꝰ nr̄ inteſ-

mo intellectui abſtrahenti occurrunthec aūt ſunt q̄ plura cōprehendūt vl̓ ꝑmodum totiꝰ vl̓is vl̓ per modū totiintegralis Et iō magis vniu̓ſalia ſuntprimo nota intellectui ⁊ ꝯpoſita ꝯponentibꝫ vt diffinitum ꝑtibꝫ diffinitionis Et ſcd̓m hͦ quedā imitatio intellectus ē in ſenſu que etiam quodāmō abſtracta a materia recipit. nā apud ſenſum ſingularia magis ꝯmunia ſt̓ prinota vt hoc corpus qͣꝫ hoc animal. vn̄patet ꝙ deꝰ ⁊ alie ſb̓e ſeꝑate nullo mōpoſſunt eē prima intellecta ſed intelligūtur ex alijs vt diʳ rō i. inuiſibilia dei⁊c. Ad primū ergo dicendū ꝙ ex v̓bisillis auguſ. ⁊ fimilibus non ē intelligēdum ꝙ ip̄a v̓itas īcreata ſit ꝓximumprincipium quo intelligimꝰ ⁊ iudicamus ſꝫ qꝛ ꝑ lumen nobis inditū quodē eꝰ ſimilitudo ꝯgnoſcimus ⁊ iudicamus nec hoc lumen hꝫ aliquā efficaciān̄ ex pͥma luce ficꝭ in demōſtrationibꝰſcd̓a pͥncipia n̄ certificāt n̄ex v̓tute primoꝝ nec tn̄ oꝑꝫ ꝙ etꝭ ip̄m lumē inditūſit primo a nob̓ cognitum non em̄ eoalia ꝯgnoſcimus ficꝭ ꝯgnoſcibili ꝙ ſitmedium ꝯgnitionis ſꝫ ſicut eo ꝙ facitalia eē cognoſcibilia vn̄ non oꝫ ꝙ cognoſcatur n̄ in ip̄is cognoſcibilibꝰ ſicutlux non oꝫ ꝙ primo videatur ab oculo niſi in ip̄o colore illuſtrato Ad ſcd̓ꝫdicendū ꝙ non omniū cauſarum ordinatarum eſt influētia vniꝰ rōis in vltimū effectum vn̄ nō oꝫ ꝙ pͥmū intelligibile hoc mō influat ī intellectū nrm̄ꝙ intelligaʳ ſꝫ ꝙ p̄ſtet intelligēdi v̓tutēVl̓ dicendū ꝙ qͣꝫuis deꝰ ſit in ordiē intelligibiliū pͥmū ſimpl̓r nō tn̄ ē primūin ordīe intelligibiliū nob̓ Ad iij dicendū ꝙ qͣꝫuis illa q̄ ſunt pͥma in gne eorūq̄ intellectus abſtrahit a fātaſmatibꝰſint pͥma ꝯgnita a nob̓ vt ens ⁊ vnū n̄tn̄ oꝫ ꝙ illa q̄ ſt̓ pͥma ſimpl̓r q̄ n̄ ꝯtinētin gn̓e ꝓprij obiecti ficꝭ ⁊ illa Ad iiij dd̓ꝙ qͣꝫuis deꝰ ſit vltimꝰ finis ī ꝯſecutiōeet pͥmꝰ in ītentione appetitꝰ naͣlis nōtn̄ oꝑꝫ ꝙ ſit primꝰ in ꝯgnitionē mētishuāne que ordinaᶻ in finem ſꝫ in ꝯgnitione ordinātis ficꝭ ⁊ in alijs q̄ natur ali appetitu tendūt in fine ſuū. ꝯgnoſciꝰtn̄ a pͥncipio ⁊ intēdiʳ in qͣdā generali-