ccccc v

eē bona iō ſunt bona in eo ꝙ ſunt inqͣꝫtum ſcꝫ een̄tia eorū hꝫ roēm boni ꝓpt̓hoc ꝙ ē a bono ¶ ſeqͥʳ tex. ¶ Scd̓mhanc r̉ roēm cūcta oꝫ eſſe iuſta qm̄ iuſtus ē ip̄e qui ea eē voluit nec hoc quidem nam bonū eē ad een̄tiam iuſtumv̓o eē ad actum reſpicit Id em̄ in eo ēeē qd̓ agere ỉ id bonū eē qd̓ iuſtū. nob̓vero nō idem ē eſſe qd̓ agere Non em̄ſimplices ſumꝰ. non ē igitur nob̓ bonum eē qd̓ iuſtum ſed idē nobis eſt eēomnibꝫ in eo ꝙ ſumꝰ. bona ig̉ omniaſunt ⁊ non iuſta ¶ glo. ¶ Ponit ſecūdam obiectionem Poſſet em̄ aliqͥsdicere oīā ſunt bona in eo ꝙ ſunt qꝛ ille qui eſt bonus voluit ea eē bona. pari roē oꝫ oīā eē iuſta qꝛ ille qui eſt iuſtus voluit ea eſſe Sed ip̄e rn̄det ꝙ hocnon ſequỉ duplici roē Primo quidemqꝛ hoc ē qd̓ eſt eē bonum ſigͣt qͣꝫdā naturam ſiue een̄tiam bonitatis Dictū ēem̄ ꝙ deus eſt ip̄a een̄tia bonitatis etvnaq̄qꝫ res ſcd̓m ꝑfectionē ꝓprie nature d̉ bona. ſed iuſtū d̉ per reſpectūad aliquē actū ſicut ⁊ quelibet v̓tꝰ. indeo aūt idem ē eē qd̓ agere vn̄ in ip̄o ēidem eē bonū ꝙ iuſtum eſſe ſed in nob̓non eſt idem eſſe qd̓ agere qꝛ deficimꝰa ſimplicitate dei Vn̄ in nob̓ non ē idēeē bonos ꝙ iuſtos ſed eē cōuenit nob̓omnibꝫ inqͣꝫtum ſumꝰ ⁊ ideo etiā bonitas nobis omnibꝫ ꝯuenit Sed actꝰquē reſpicit iuſticia non ꝯuenit omnibus nec in hijs quibꝫ ꝯuenit eſt idē qd̓ip̄orū eſſe Vn̄ relinquitur ꝙ non ōnīaſint iuſta in eo ꝙ ſunt ¶ textꝰAmplius bonū qd̓dam generale ē iuſtumv̓o ſpecialē nec ſpes deſcendit in ōniaIdcirco alia quidē iuſta alia aliud omnia quidem ī̉ bona ¶ glo. ¶ Hic ponit ſcd̓am roēm Bonū em̄ eſt quoddāgenerale cuiꝰ ſpēs eſt iuſticia ficꝭ ⁊ cetere v̓tutes In deo āt inueniʳ omnisrō bonitatis ⁊ ideo non ſolum ē bonꝰſed iuſtꝰ. non aūt oēs ſpēs bonitatisinueniūtur in omnibꝫ ſed diuerſe in diuerſis Et iō non oꝫ ꝙ ſpēs que ē iuſticia deriuetur ad omnia entia ſicut diriuatur bōitas vn̄ entium q̄dam ſuntiuſta q̄dam habent aliam ſpēm bonitatis ⁊ tn̄ omnia ſunt bona inqͣꝫtū di-

riuātur a primo bono Et in hͦ termiātur expoſitio libri. bn̄dictꝰ deꝰ¶ Opuſculū lxviij¶ Tractatꝰ ſancti thome ſuꝑ boecio detrinitateBinicio natiuitatis inueſtigabo ⁊ ponā in luTcem ſciāꝫ illiꝰ ſap̄ vi. naturalis mentis humaneintuitꝰ pondere corruptibilis corꝑis aggrauatꝰ in pͥme v̓itatis luce ex qua oīā ſunt facile ꝯgnoſcitiua defigi non p̄t. vn̄ oꝫ vt ẜm naturalis ꝯgnitiōis ꝓgreſſum ratio a poſterioribus in priora deueniat ⁊ a creaturis in deum rō i. inuiſibilia ip̄ius ⁊c etſap̄ xiij. a magnitudine ſpēi ⁊cͣ Et hocē qd̓ d̉ iob xxxvi Oēs hoīes vident eūſcꝫ deū vnuſquiſqꝫ intuetur ꝓcul Creature em̄ per quas natur aliter ꝯgnoſcitur deꝰ ab ip̄o in īfinitū diſtant Sꝫ qꝛin hijs que ꝓcul videntur facile viſusdecipitur idcirco ex creaturis in deuꝫꝯgnoſcendū tendētes in errores multiplices inciderūt vn̄ ſap̄ xiiij d̉ ꝙ crea

ture dei ſunt mūſcipule pedibꝫ inſipiētium Et in p̄s defecer̄t ſcrutātes ſcrutinio Et iō humano generi deꝰ aliā tutam viam ꝯgnitionis ꝓuidit ſuā noticiam ꝑ fidem mētibꝫ hoīm infundensvn̄ d̉ ī coꝝ ij. que ſunt dei nemo nouitniſi ſpūs dei. nobis aūt reuelauit deꝰꝑ ſpm̄ſcm̄ et hic ē ſpūs quo efficimurcredentes ij coꝝ iiij. habētes eūdē ſpiritum fidei credimꝰ ꝓpter qd̓ et loquimur Sicut ergo natural̓ cognitionisprincipium eſt creature noticia a ſenſu accepta ita cognitionis deſuꝑ dateprincipiū ē prime v̓itatis noticia ꝑ fidem infuſa Et in̄ eſt ꝙ diuerſo ordinehinc in̄ ꝓceditur Philoſophi em̄ qͥ naturalis ꝯgnitionis ordinē ſequūʳ ſciāꝫp̄ordināt de creaturis ſciē diuine ſcilꝫnaturalē methaphifice. ſed apd̓ theologos ꝓceditur eꝯͣ vt creatoris cōſideratio ꝯſiderationē p̄ueniat creatuD i