cccc xcvi

viueret de ſacro fonte leuauit ſecus ſialiqͣ leuauit filium ip̄ius vxoris ſue tātum quia cum illa poſſet cōtrahere vtxxx q iiij. qui ſpūalē et ca. poſt vxorisqꝛ vir ⁊ mulier ꝯmunicant ſibi actiones ⁊ n̄ paſſiones vt ibidem notaturvxor em̄ viro acquirit ꝯpaternitatem⁊ vir vxori poſt ꝯtractū mat̓moniū ⁊ꝯſummatū tā ī baptiſmo qͣꝫ ī ꝯfirmation ſacri criſmatꝭ agēdo id ē tenēdo filium alteriꝰ ad baptiſmū vl̓ ad criſmaſecꝰ patiēdo id ē ſi eiꝰ filiꝰ l̓ filia tenead enim magiſter hugu. ꝙ non ſolū inbaptiſmo ſed in omnibꝫ pludijs cōtrahitur cōpaternitas vt xxx qc ī vincen.et alij dixerūt ꝙ non vt exͣ de cog ſpū.cōtracto ſꝫ qꝛ adhͦ ſb̓ iudice̓ lis ē. iō deip̄is p̄ludijs q̄ p̄cedūt bapᵐ ⁊ eoꝝ cauẜaliqua diſceramꝰ Cū puer d̓fertur adeccl̓am baptiſandus ſacerdos primofufflat in modū crucꝭ in faciē ip̄iꝰ pueri vt per ꝓpriū ſacerdotis miſteriumſpirituiſco cedat fugiens malignꝰ ſpiritus vt de condiuij poſt qͣꝫ. poſt ſufflationem v̓o ſignatur baptiſandꝰ fignaculo ſcē crucis tam in fronte qͣꝫ ī toto corꝑe ⁊ vt tūc dyabolus recognoſcens ſignaculuꝫ ſue mortis ſciat eū iāeſſe ſignatum ꝑ ſignaculū alienū vt decon di iiij. poſtea Signatur dein̄ pabulo ſalis in ore vt ſapiē ſale cōditꝰ fetore careat iniquitatis ne putre fiat v̓mibus pccōꝝ vt de con di iij. ex hincpꝰª tāgūt̉ nares et aures baptiſandide ſaliua ſacerdotis et diʳ ei v̓bum qd̓dn̄s dixit qn̄ ſanauit infirmū mittensdigitū ſuum in auriculam dicēs Effeta qd̓ eſt aꝑire vt aꝑiātur nares ad recipiendum noticiam d̓i et aꝑiantur eiaures ad audiēdū mādata dei vt de cōdi iiij. poſtea Dein̄ vngit̉ in pectore deoleo ſcīficato vt cor illiꝰ ꝯforteʳ in fideſcē t̓nitatꝭ vt nulle reliquie latētis inimici remaneant in ip̄o. vngitur etiaminter ſcapulas ſeu ſpatulas de eodemoleo ſanctificato vt ꝑ dei grām roboretur ad bona oꝑa facienda vt de condi iiij. Dein̄ poſt baptiſmū iam receptum vngitur in vertice ſiue cerebro ſacro criſmate vt regni xp̄i ꝑticeps fiat⁊ ſit paratꝰ reddere rōneꝫ de fide quā

ſuſcepit in baptiſmo vt de condi iiij.poſtqͣꝫ Et nota ꝙ an̄ baptiſmū vngit̉oleo ſancto ſꝫ poſt baptiſmum de criſmate ſacro qꝛ ſic eſt xp̄ianus a xp̄o iōvngitur criſmate qꝛ dicỉ a xp̄o ob hocetiam omnes baptiſati dicūtur xp̄iani quaſi vncti extra de ſacra vnctionecū veniſſetIrca inſtructionē populi duoſunt neceſſaria ſcilꝫ doctrina etvita pura vt doceat populum v̓bo etoꝑe edificet exemplo Debet em̄ freꝙ̄ter exponere v̓ba ſacre ſcripture id eſanctoꝝ patrū exempla ꝓut iuxta cōgruitatem tꝑis ⁊ moris viderit expedire ad cognitionem v̓itatis ⁊ ꝑ exempla ſue cōuerſationis ⁊ vite edificareauditores ⁊ approbare qd̓ dicit in cordibꝰ auditorū ad amorē et affectionēv̓itatis ad quod deſignādum in exodo veſtimētis ſacerdotis tintinnabula inſerta leguntur vt audiantur ſonitus qn̄ ingrediūtur ſanctuariū in conſpectu domini vt non moriatur qꝛ cōtra ſe iram iudicis celeſtis erigit niſivata ſacerdotis ſimul cū lingue ſonituvniformiter clamit et modūqꝫ teneatin p̄dicando vt iuxta capacitatē audientium p̄dicet vtilia ⁊ intelligibilia nōalta q̄ non poſſunt intelligi vl̓ que aliquo errore vulnerent cōſcientias audientium. neqꝫ ſuꝑflua que faſtidiumgenerent aut tedium in animis auditorum xliij di ſit rcōr Non em̄ ſufficitvita bona ſine doctrina. ſi enim ſacerdos ex ignorantia vl̓ negligentia nonpredicet populo ſuo veritatem nec exponat eis viam ſalutis reus erit apd̓deum aiārum illarum q̄ ſub ip̄o perierunt ex defectu doctrine xliij di feſſus⁊l di ſi qͥs dyaconꝰ Si vero ſacerdosdiligenter doceat populum ⁊ quātuꝫin ſe eſt annūciat eis viam ſalutis ⁊ illi non acquieſcentes ei pereant ſacerdos ſine culpa erit in die iudicij apuddeum ⁊ illi ſoli remāſuri ſunt in penisvt xlvij dic vlt̓. alit̓ aūt quātūcūqꝫ ſacerdos ſit bone vite non ſufficit ei adſalutem ſi curam habeat animarum.ex ſola enim negligentia quam habetad ſb̓ditos dānaret̉ vt xl diſtinctione