cccc xxv

referimꝰ qui ē pax nr̄a qui fecit vtraqꝫvnū v̓tus ⁊ ſapientia dei et ymago deiinuiſibil̓ pͥmogenitꝰ omnis creatue̓ qͣidicat xp̄m mitte dei v̓tutem ⁊ dei ſapientiā vt mecū ſit per virtutē gratie gͣtificantis ⁊ mecū laboret per dilectionēgratīe ſb̓leuātꝭ vt ſciam qͥd̓ acceptū ſitapud te ꝑ ſplendorē gratie illuſtrantꝭPetit ỉ aduentū xp̄i in mēte vt gratificetur quo ad modū een̄di vt ꝯſoletur quo ad ſtatū viuendi vt illuſtreturquo ad actū intelligēdi. pͥmū ibi vt mecū ſit id eſt me ſibi gratificādo vn̄ eph̓priō. gratificauit nos in dilcō filio ſuoHic eſt pͥmus effectus gratie ꝙ ſoluſdeus in nobis ſine nob̓ oꝑatur vn̄ dicitur prime coꝝ. xv. gratia dei ſum id qd̓ſum gloſa recte grām nominat. primūem̄ ſola grā dat deus cū nō p̄cedāt niſimala ſed pꝰ grām incipiunt bona nr̄aSciendū vero ꝙ aduentus iſte ꝑ grāꝫeſt occultus ⁊ hūano ſenſui inueſtigabilis vnde ro. xi. O altitudo diuitiarūſapiē et ſcīē dei qͣꝫ incōprehēſibilia iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ Ad cꝰeuidentiā ſciendū ꝙ tripliciter aliquidſcitur. vno mō per demōſtrationem q̄ſit per ꝓprie rei principiū ſic em̄ certitudo hetur de ꝯcluſionibꝰ demōſtratiuis per principia ꝑ ſe nota et vniuerſalia nullus em̄ p̄t ſcie̓ ſe habere ſciētiamcōcluſionis ſi principiū illiꝰ concluſionis ignoraret Principiū aūt grē ⁊ objectū eius eſt ip̄e deus qͥ ꝓpter ſuā excellētiam nobis eſt ignotꝰ ẜm illd̓ iobxxxvi. Ecce dn̄s magnus vincēs nr̄amſciam ⁊ ideo pn̄tia vl̓ abſentia per certitudinē demōſtratiōis ſciri nō p̄t ẜmillud iob. ix. Si venerit ad me non videbo eū ſi abierit non intelligam Sciendū autem ꝙ expedit qn̄qꝫ pn̄tiam deiin nobis per grām ignorare Priō quidem vt timor futuri iudicij nos humiliet ſcd̓m illud ꝓuerb̓. xxv. Beatus virqui ſemꝑ ē pauidꝰ glo. pro futur a pena. qui aūt eſt dure mentꝭ ſcꝫ ꝙ non afficit timor future pene corruet in malum. timor iſte hōem hūiliat ꝓpter qd̓expedit grām qn̄qꝫ ignorare in nobisgre. Id̓o deus bona nr̄a nobis voluiteſſe incerta vt vnā certam grām tenea

mus ſcꝫ hūilitatem Scd̓o ne preſup̄taſecuritas p̄cipitꝫ vnde pͥme theſſ. qͥntoCū dixerint pax ⁊ ſecuritas tunc repētinus eis ſuꝑueniet interitus iero. Timor cuſtos v̓tutū eſt ſecuritas ad lapſum facilis Tercio vt vigilāter ⁊ deſiderāter grāꝫ dei expectemꝰ ꝓuer. viij.beatꝰ qui audit me ⁊ qui vigilat ad fores etc. bernar. ſemꝑ debemꝰ vultꝰ ſuſpenſos ⁊ ſinus expāſos habe̓ ad largādei bn̄dictionem Alio mō ſcitur aliqͥdper ꝯiecturam et hoc mō ſcd̓m qͣꝫdamfiduciam ſpei poſſumꝰ ſcire deū nobiſcū eſſe per gratiā vnde iudithxiij. aꝑite portas qꝛ nobiſcū deus ē qͥ fecit viotoriā in iſrl̓ Sūt āt t̓a ſigna huiꝰ cōiecturationis .ſ. gr̄e dei Primū ē teſtimoniū ꝯſciētie ſcd̓e ad eoꝝ pͥmo gl̓a nr̄a hͦē teſtiōniū ꝯſciē nr̄e vn̄ bernar Nichilhac luce clarius nichil hoc teſtimonioglorioſius cū veritas in mente fulgꝫ ⁊mens in veritate ſe videt. ſed qͣlem pudicam verecundā pauidā circūſpectānil̓ qͣꝫ admittētē qd̓ euacuet gl̓aꝫ ꝯſciētie atteſtantꝭ. in nullo conſciā ſibi quoerubeſcat in pn̄tia v̓itatis hoc plane ēqd̓ ſuper om̄a bona anime diuinos delectat aſpectus Scd̓m eſt verbi dei auditus non ſolū ad audiendū ſed etꝭ adfaciendū vnde iō viij. qui ex deo ē v̓badei audit vt dicit gr̄e. celeſtē patriā veritas deſiderae̓ iubet. mūdi gl̓am declinare. aliena nō appetere ꝓpria largiripenſet apud ſe vnuſqͥſqꝫ ſi hec vox dn̄iin auribꝰ ſuis inualuit ⁊ ꝙ iā ex deo ſitcognoſcit Terciū ſignum eſt internusguſtus diuine ſapiē qui eſt qͣſi q̄dā prelibatio future beatitudīs vn̄ in p̄s guſtate ⁊ vidēte qm̄ ſuauis eſt dn̄s .ſ. ꝑ gtiam ſuam in nobis augꝰ. Qm̄ diu ſumꝰ ī corꝑe peregrinam a dn̄o guſteꝰſaltē qm̄ ſuauis eſt dn̄s qui dedit nobis pignꝰ ſpūs in quo pulſamꝰ eiꝰ dulcedine ⁊ deſideremꝰ videre ip̄m fontēvbi ſobria ebrietate mūdem̉ ⁊ irrigemur ficꝭ lignū qd̓ plantatū ē ſecꝰ decurſus aquarū multarū Idem. fac precordn̄e me guſtare ꝑ amorē qd̓ guſto peragnitionē ſentia ꝑ affectum qd̓ ſentioꝑ intellectū plus tibi deberem qͣꝫ meipſum totū ſed nec plꝰ habeo nec hͦ ip̄mvo vo ī