det oculus niſi in lumine ſolis ſic verūet diuinū lumen non poteſt vide̓ intelligētia niſi in ip̄ius lumine Qd̓ autemmiſſus a deo legit̉ hoc ſignat emanation diuini luminis eſſe a deo qui ē fontale principiū totius luminis. vnde iacobi pͥmo dicit̉ pater luminū quia abip̄o ꝓcedunt quaſi radius a ſole vt dicit gloſa. eccī xxiiij Ego feci in celis id ēin angelis et aiābus vt oriatur lumenindeficiens gloſa rōnis et intelligētieyſaīe xlv. Ego dn̄s ⁊ non eſt alter gloſa ſcilicet deus formans lucem ſcilicetper preſentiam gratie ⁊ creans tenebras per eius abſentiam Scd̓m ibi. inciuitatem galilee cui nomē nazae̓t. vbicirca reductionem humane mentis indeum tria deſcribuntur iuxta ſenſummiſticum videlicꝫ terminus modus ⁊fructus Termiꝰ reductionis eſt principiū emanatōis et innuitur in nomine ciuitatis dicitur em̄ ciuitas quaſi ciuium vnitas. vn̄ ſignificat vnitatem fideliū in deo de qua dicitur. act̉ primoErat illis cor vnū et anima vna in deoet hoc eſt termiꝰ reductiōis vt ip̄i deovniamur a quo per creationē exiuimꝰapoc. pͥmo. ego ſum alpha et o. dyo primo ca. cel̓. ver. Omnis manifeſtatiōisluminis ꝓceſſio in nos large proueniens cōuertit nos ad congregantꝭ patris vnitatem quia in ip̄o ꝯgregamuret ſcd̓ꝫ intellectum ⁊ ſcd̓m affectū Recedendo em̄ ab ip̄o diſpergimur pͥmaprincipia cognoſcendo et varias ī ſingulis rebus rōnes diligendo. redeundo vero in ip̄m in vnū principiū et rōnem vnam diligendi reducimur Modus reductionis notat̉ in nomīē galilee qd̓ interp̄tatur tranſmigratio quiatranſmigrando de bono in meliꝰ et ꝓficiendo de virtute in v̓tutem in deumreducimur Nemo em̄ repente fit ſummus vt ait bernar Sicꝭ eī diuinū gr̄adatim decreſcēdo in nos deſcēdit gradatim quia lex diuinitatꝭ eſt per pͥmamedia ⁊ ꝑ media vltima reduce̓ decreſcendo qui nō recipitur eqͣliter in natura inferiori vt ē in ſuꝑiori et pro tantodn̄r dona tam naturalia qͣꝫ ſpūalia deſcendere. iaco. pͥmo Om̄e datū optimū

⁊c. ita ꝙ ꝯtrario modo per ip̄m lumenin deum reducimur gradatim ⁊ creſcēdo. vnde p̄s Ibunt de virtute in virtutem videbitur deus deoꝝ in ſyō gloſa in plenitudine contēplatiōis ꝓuer.quarto. iuſtorū ſemita ſicut lux ſplendēs procedit ⁊ creſcit vſꝫ ad ꝑfectū diem̄ gloſa eternam vitam que eſt ꝑfecta dies Fructus reductionis innuiturin nomine nazae̓t qd̓ interp̄tatur flosvl̓ germen ſumitur autē methaforicein ſpūalibus Fructus em̄ florentis arboris eſt bonū vltimū quod expectatur ⁊ ꝑcipitur cum ſuauitate. vnde fignificat beatiſſimā fruitionē dei. ꝓuerbioꝝ xi. Fructus iuſti lignū vite gloſahunc fructū vite iuſti expectant dumquaſi virens folium germināt. bernardus Da michi dn̄e fructum dulcē fructum vite attolle deſideriū altus ē benedictus ſanctifica obſequiū imputribilis purifica affectū ſuauis ē letifica animū Huius fructus dulcedinē deuoteaīe quādoqꝫ p̄guſtant can̄. ſcd̓o Subvmbra illius ꝙͣ deſiderabam ſedi gloſa. ab eſtu deſiderioꝝ carnalium quieui et fructus eius dulcis gutturi meogloſa. poſt qͣꝫ me ꝓtexit vmbra fructuillius id ē celeſti dulcediē ſaturata ſumNotandū vero ꝙ per reductionē creaturarū in deū nichil deo accreſcit eccleſiaſtes pͥmo Om̄a flumina intrantmare id eſt īmenſitatē dei ⁊ mare nonredundat qꝛ ſicut deus nō deficit emanando ita per refluxum non ſuperhabundat quia dicit auguſtinꝰ Non habet quo accreſcat illa ꝑfectio ¶ Poſſumus autem adhuc tria circa huc angelum iuxta ſenſum miſticum notarevidelicet diuine gratie effluentiā influentiam. et refluentiam. primū ibi. miſſus eſt angelus gabriel a deo Ad cuiᵗeuidentiam eſt ſciendum ꝙ angelus ilte qui nūciando preuenit virginis cōceptum ſignificat gratiam que preuenit in nobis omnē conceptū bone voluntatis. auguſtinꝰ. gratia dei preuenit nos vt bonum velimus et ſequiturne fruſtra velimus Hac gratia ſe dicit aplūs preuentum pͥme corinth̓ xv.gratia dei ſum id qd̓ ſum. Qd̓ autē an