ccc xcvi
ribus bonis. Nec obſtat vt dicunt ꝙhoſtia ſepe circūfertur vel circūgyratur ⁊ tranſuertit̉ multis modis. quiaſicut homo in naui exiſtens vel ſuperequū ſedens qͣꝫtumcūqꝫ moueatur vl̓currat nauis vel equus nichilominustamē homo ſedꝫ ⁊ quieſcit licet animamoueatur. ita ⁊ in ꝓpoſito dici poteſtEx quo enim corpus eſt in loco eſt neceſſario oportet ei locum alique defignare Et cōueniētius eſſe videtur vt attribuatur ei ſitus ꝙͣ habꝫ in celo qͣꝫ aliꝰqꝛ in xp̄o ꝓpter ſummā vnionem dei ⁊hominis cōicantur ſibi yde omata. itaꝙ ſicut de xp̄o ita ⁊ de corpore eiꝰ glorioſo vere dici poteſt illud iacobi. apd̓quem non eſt tranſmutatio nec viſcitudinis obūbratio Aliqui tamē magni doctores aliter ſubtiliꝰ et melius vtvidetur docuerunt dicentes certū ſitūcorꝑis xp̄i ſub ſacramēto non poſſe aſſignari quia ſupradcm̄ ē ꝙ illa ꝯuerſiotm̄ eſt tranſſubſtantialis ſubſtantie. etſubſtantie non debetur ſitus niſi qͣntūeſt ſub naturali qͣntitate ⁊ dimenſionibus exteſiuis In ſacramēto aūt vi cōuerſionis non ē niſi ſubſtantia corꝑisxp̄i qͣꝫuis ex conſequēti ⁊ per cōcomitantiam ſit ibi ꝓpria qͣntitas et ſint ibiproprie dimenſiones ⁊ alia ꝓpriā accidentia corporis xp̄i ſicut eſt ibi animarōnalis ⁊ ip̄a diuinitas Predcā tamēaccidentia ſunt ibi mediante ſubſtantia In alijs autem corꝑibus ⁊ locatiset ſituatis accidit econtrario quia videliꝫ ꝙ ſubſtantia ē in loco ⁊ in ſitu mediante qͣntitate. et ideo in eis ſubſtantia ⁊ ſubiectū ſequitur ꝓprias dimenſiones ⁊ ꝓpriam qͣntitatem. ſed in hͦ ſacramento fit econtrario Iſta em̄ conuerſio ē tm̄ ſubſtantialis ⁊ ideo tranſſubſtantiatio vocatur Et ideo quātitas ⁊ dimenſiones ⁊ alia accidētia corporis xp̄i comitātur ⁊ ſequūtur ip̄amſb̓am nec occupant plus de loco ⁊ ſituqꝫ ip̄a ſubſtantia ſicut ſupradcm̄ ē manet tn̄ ſub qͣntitate ⁊ dimenſionibus q̄ante ꝯuerſionē inerāt ip̄i pani quia accidentia nō mutantur. ⁊ quia ſitꝰ ſubſtantie non ꝯuenit vt predcm̄ eſt ideonō deberet in iſto ſacramento ſcilicet
corporis xp̄i ſitus aſſignari Iſtud autem ⁊ ſimilia in quibus nō eſt aliqͥd periculum fidei ſubtilioribus diſputationibus relinquamusEcimo r̄ſpectu p̄dicamenti qd̓dicitur habitus credit ſimiliterfides noſtra ⁊ eccleſia catholica corpꝰxpriſti glorioſum veraciter eſſe ſub ſacramento ⁊ vere in habitu glorie ibi eſſe Hunc tamē habitū corꝑalibus oculis non oſtendit eo ꝙ illā viſionem nōbis reſeruat in patria Et iſta oſtenſioglorioſa non ꝯgruit ſacramento nec fidei noſtre cū adhuc ꝑ ſpeculū in enigmate ambulemꝰ Et de hoc ſufficiant q̄in p̄dicamento qualitatis ſunt oſtēſaUerū eſt tamē ꝙ de hoc forte ſcd̓m aliquos dice̓tur melius ſicut dictū eſt inp̄cedenti capl̓o de fitu Sicut em̄ ſecundū eos non eſt ibi corpus xp̄i ſub aliqͦfitū corporali. quia ſubſtantie vt ſubſtantie non eſt neceſſe aliquem habitūtalem aſſignari ſic forte non eſt ibi ſubaliquo habitū Quid aūt horū congruentius dicatur ſimiliter ſubtilioribusdiſputationibꝰ cauſa breuitatis nuncrelinquamꝰ. quia ſufficienter ⁊ veraciter alibi determinatū ē dūmodo teneamꝰ et firmit̓ credamꝰ in hoc ſacramēto veracit̓ ⁊ een̄tialiter exiſte̓ ſeu ſubſiſtere verū corpus xp̄i glorioſum. illd̓idem nu̓o qd̓ de virginē natū ē ⁊ in cruce paſſum eſt ⁊ qd̓ tercia die reſurrexita mortuis et aſcendēs in celū ſedet addexterā dei patris omnipotentisQuod ſequitur in fine ſcriptū repperide verbo ad verbū Hunc tractatū fecit eximiꝰ ⁊ egregiꝰ ac venerabil̓ doctor ſanctus thomas de aqͥno ordinispredicatoꝝ ad petitionē quorūdā prelatoꝝ ⁊ baronū qͣi coactus quē noluitpublicari niſi eēt a d̓o approbatꝰ. quēaccipiens ⁊ ſuꝑ altare ponēs rogauitdn̄m vt ſi aliq̓s error eēt in eo on̄deretet ſi bene place̓t ⁊ bn̄ ſtaret manifeſtaret. qd̓ et factū eſt Onde cū ante altarepropt̓ hoc rogae̓t dn̄m ſubito a ſpū ēeleuatꝰ in altū ⁊ audiuit vocē ſibi dicētem Thoma dei electe librū quē de mefeciſti ſecue̓ māifeſta qꝛ quicqͥd ibi dic