ccc lxxviij
bus vel tribus annis nō cōicant excōicandi ſunt donec p̄niām agāt luce xiiijnemo viroꝝ illoꝝ qui vocati ſunt gultabūt cenā meam. Scd̓ꝫ circa huc modum ꝯfiderandū eſt magnitudo felicitatis bonoꝝ corpus xp̄i digne ſumentium. et hoc ꝓbatur a tribus. ab optime ꝑtis electione. a ſpūs ſancti ꝑticipatione. ab ip̄ius xp̄i certa inhabitatione. Primo ꝓbatᵉ felicitas digne cōicantium magna ex optime ꝑtis election. qꝛ ſicut beata v̓go ſibi tribus propoſitis ſcilicet eſſe matrē ⁊ nō virginēvl̓ eē virginē ⁊ nō mr̄ēm vl̓ eē virginēet matrē vltimā ⁊ optimā ſcꝫ eſſe matrem ⁊ v̓ginem ſimul elegit Sic intertres modos corpus xp̄i manducandielegerunt optimā ꝑtem ſcilicet mādūcare ſacramentaliter ⁊ ſpūaliter ſimulHanc vltimā ꝑtem ſcilicet de priō mōcomedere ſacramentalr̄ et de ſcd̓o mōcoedere ſpūaliter eligunt ⁊ ſic ex vtraꝫꝑte quod melius eſt cōmedunt ⁊ ideomultū felices ſunt. ecc̄s ij. laudaui igit̉leticiam ꝙ non eſſet homini bonū ſubſole niſi ꝙ comede̓t ⁊ biberet atꝫ gauderet. quaſi dicat. exꝑtus ſum plurimagenera gaudiorū et delectationū carnis et mūdi ⁊ hec om̄a vanitas ⁊ finiseoꝝ meror ⁊ luctus Unde laudaui preōnibus leticiam ſcꝫ veram id eſt teſtimoniū bone ꝯſcientie. et ꝙ non eēt homini ſub ſole id ē melius in hoc mūdon ꝙ cōederet panē. ſcꝫ qͥ de celo deſcēdit et biberit vinū qd̓ letificat cor hōisid ē ſanguinē dn̄i Scd̓o ꝓbatur felicitas iſtorū magna a ſpūſſancti vera ꝑticipatione. p̄s. de petra melle ſatur auit eos. qꝛ ſcilꝫ felices de corꝑe xp̄i ſugunt dulcedinē ſpūſſancti. ſap̄ xij. o qͣꝫſuauis eſt dn̄e ſpūs tuus in nobis quiſcꝫ fluit in nobis de tuo corꝑe. augͥticipatione corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i homo viuit non ſumēs tm̄ ſacramētumqd̓ ⁊ mali faciunt ſed ꝑtingens vſqꝫ adſpūs ꝑticipationē vt in corꝑe dn̄i tāqͣꝫmēbrum maneat ⁊ eiꝰ ſpiritu vegetetur Tercio ꝓbatur ab ip̄iꝰ xp̄i certa inhabitatione. iō vi. qui māducat carnēmeam ⁊c. hylariꝰ. accepta carne dn̄i ethauſto ſanguine id efficicur vt nos in
ip̄o ⁊ xpūs in nobis ſit. eſt em̄ in nob̓xpūs per carnē dum carnē eius accipimus et in eo ſumus dū ſecum hoc qd̓nos ſūmus in deo eſt Terciū circa hūcmodū ꝯfiderandū eſt ratio remandūcationis digne māducantiū de qua ratione dicitur ꝙ tales manducāt ⁊ māducantur ⁊ huius ratio eſt. qꝛ dū corpus dn̄i digne a fidelibus manducatꝰnon ip̄m vt alius cibus in manducantē ꝯuertitur. ſed ecōuerſo illd̓ vere māducans in illd̓ ſpūaliter mutatur nammanducantē ſe dn̄s ſui corꝑis mēbrūfacit ⁊ ſibi incorporās ꝑ caritatē vnitet ymagini ſue bonitatꝭ ſil̓em efficit pͥme corinth̓ x. vnū corpus multi ſumꝰqui de vno pane ꝑticipamus xij. voseſtis corpus xp̄i ⁊ menbra de menbroꝙ vere manducando corpus xp̄i nō innobis ſed nos in illo cōuertimur triplici fil̓itudine ꝓbatur. prima ſumiturde virtute amoris nr̄i Hec eſt em̄ visamoris tranſformari cor amantis inamatum id eſt amati fortune ꝓſpereet aduerſe aſſil̓iari. hugo. ea vis amoris eſt vt talem te eſſe neceſſe ſit qualeid eſt qd̓ amas. et cui per affcm̄ cōiungeris in illius fil̓itudinem ip̄a quodāmodo dilectionis ſocietate tranſformaris. cant. viij. pone me vt ſignaculūſuper cor tuū. ſuꝑ cor tāqͣꝫ ſuꝑ cerā calidam puram ⁊ mollem aptam ſuſciꝑeimp̄ſſam ymaginem Super cor ergocalidum amore dei purū mundicia ſuimolle pietate proximi. corpus xp̄i vtfigillum ponitur non vt ip̄m qd̓ īmutabile ē in nos mutetur ſed nos in ymaginem bonitatis eius tranſmutemurScd̓a ſil̓itudo ad idē ſumitur de virtute rei maioris. nā ſi gutta aque ī magnum vas vini fundatur v̓tute multitudinis vini aqua ex toto in illud mutatꝰſed v̓tus dn̄ici corporis ineffabilis eſtmagnitudinis ⁊ nos multū exigui reſpectu illius. p̄s. magnus dn̄s ⁊cͣ idemſubſtantia mea tanqͣꝫ nichilum ante teyſa. xl. ecce gentes qͣi ſtilla ſitulē Magnitudo itaqꝫ virtutis ⁊ dulcedinis xp̄iinfuſa exiguo ⁊ humili cordi nr̄o vincit illud ⁊ a ſe deficere faciens in illamcōuertit vt iam non mūdanis hōibus