Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCLIr
Einzelbild herunterladen
 

cec li

Opuſculū. xlix.Tractatus ſancti thome de ſenſu reſpectu fingulariū ⁊ intellectu reſpectupiuerſaluſſſIrca cōſiderationē ſenſus quare ſit ſingulariūet intellectus vniuerſaliū ⁊ qūo vniu̓ſalia ſint īanima Sciendū eſt circa primū ꝙ ſenſus ē virtus in organocorꝑali Intellectꝰ ē virtus penitꝰ immaterialis que non ē actus alicuiꝰ organi corꝑalis vnūqd̓qꝫ aūt recipit̉ inaliquo ſcd̓m modū ſui Cognitio autēōnis fit ꝑ hoc ꝙ ꝯgnitū eſt aliquo mōin ꝯgnoſcentę ſcꝫ ſcd̓m ſimilitudinē. nācognoſcens in actu eſt ip̄m cognitū inactu. oꝑtet ergo ꝙ ſenſus corꝑalit̓ recipiat ſil̓itudinē rei q̄ ſentitur Intellectus aūt recipit ſil̓itudinem eius qd̓ intelligit īmaterialiter ⁊ incorꝑaliter Indiuiduatio aūt natue̓ cōis in rebꝰ materialibꝫ et corꝑalibꝫ ē ex materiā corporali ſub determinatꝭ dimēſionibuscōtenta Vl̓e aūt eſt per abſtractiōemab huiuſmōi materia ⁊ materialibꝫ cōditionibus indiuiduantibꝫ. manifeſtūeſt ergo ꝙ ſil̓itudo rei que recipitur inſenſu repn̄tat rē ẜm qd̓ ē ſingularis. recepta in intellectu repn̄tat rē ſcd̓m rationē naturę vniuerſal̓ ⁊ inde ē ꝙ ſenſus ꝯgnoſcit ſingularia intellcūs autēvl̓ia ⁊ hoꝝ ſunt ſcientie Circa2ᵐ ē ſciēdum ꝙ vl̓e p̄t duplicit̓ accipi. vno mōip̄m vniuerſale p̄t dici ip̄a natur a cōisprout ſubiacꝫ intentioni vl̓ itatis. aliomō ip̄a intentio ſcd̓m ſe ficꝭ albū p̄t dici vel illd̓ cui accidit eſſe albū vl̓ ip̄m iāſcd̓m qd̓ ſub eſt albedini Ip̄a aūt natura cui aduenit intentio vl̓itatis vtputa natura hōis habet duplex eē. vnū q̄dē materiale ẜm qd̓ eſt in materia naturali. aliud aūt īmateriale ſcd̓m qd̓ eſtin intellectū Scd̓m qͥdem qd̓ habet eēin materia non poteſt ei aduenie̓ intē

tio vl̓itatis qꝛ per materiā indiuiduatur Aduenit ergo vl̓is intentio ſecundū qd̓ abſtrahit̉ a materia indiuidualiNō āt eſt poſſibile ꝙ abſtrahat̉ a materia indiuiduali realit̓ ficꝭ pl̓onici poſuerūt Nō em̄ ē homo niſi in hijs carnibus et in hijs oſſibꝰ ficꝭ phūs ꝓbatvij. methaphifice Relinqͥt̉ ergo ꝙ natura hūana non habꝫ eē p̄ter pͥncipia īdiuiduatōis niſi tm̄ in intellcū. non tn̄intellcūs eſt falſus dū app̄hendit naturā cōem p̄ter pͥncipia indiuiduantiaſine qͥbus eē non p̄t in reꝝ natura Nōem̄ app̄hendit intellcūs ꝙ natura ſit fine pͥncipijs indiuiduātibꝰ ſed app̄hendit naturā cōeꝫ non app̄hendendo pͥncipia indiuiduātia. et hoc nō eſt fl̓m ficut ſi ab hōie albo ſeꝑetur albedo hocmō ꝙ intellcūs intelligeret eū non eſſealbū eſſet app̄henſio falſa Si autē ſicſeꝑetur albedo ab hōine albo ꝙ apprehenditur hō non app̄henſa albedine n̄eſſet app̄henſio falſa Nāmnon exigiturad veritatem app̄henſionis ꝙ apprehēdens rem aliqͣꝫ app̄hendit om̄a queinſunt ei Sic ergo intellectꝰ abſqꝫ falfitate abſtrahit genꝰ a ſpēbus inqͣꝫtūintelligit naturā generis non intelligēdo differentias ⁊ ſimilit̓ abſtrahit ſpeciem ab indiuiduis inqͣꝫtum intelligitnaturam ſpeciei non intelligēdo pͥncipia indiuiduantia Sic ergo patꝫ ꝙ nature ꝯmuni nō poteſt attribui intētiovniuerſalitatis niſi ſcd̓m eſſe qd̓ habetin anima ⁊ in intellcū qic ergo ſolumeſt vnū de multis prout intelligitur p̄ter principia qͥbus vnum in multa diuiditur Vnde relinqͥtur ꝙ vniuerſaliaſcd̓m qd̓ vniuerſalia ſunt non ſunt niſiin anima Ip̄e aūt nature qͥbus acciditintentio vniuerſalitatis ſunt in rebusEt ꝓpter hͦ nōina ꝯmunia ſignificātianaturas ipſas predicantur de indiuiduis nō āt nomina ſignificātia intentiones. ſortes enim eſt homo ſed noneſt ſpecies qͣꝫuis homo ſit ſpecies