ccc l
eſt ꝯuenientia inter extremitates niſiꝑ naturā medij non plꝰ cōueniet extremitas cū alte̓a extremitate ꝑticulariqͣꝫ altera extremitas cū medio Et iō incōcluſionē oꝫ extremitatē extremitaticōuenie ꝑticularit̓ ficꝭ in p̄miſſa mediūcōueniebat extremitati ꝑticularit̓ Etidē eſt ſi ꝑticularis fuerit negatiua qͥaextremitas diſcōueniret ab extremitate ꝑticularit̓ in ꝯcluſione ficꝭ mediū abextremitate in p̄miſſa. 2ª eſt fi aliqͣ p̄miſſaꝝ fuerit negatiua nccārio ⁊ ꝯcluſio erit negatiua rō huiꝰ eē poteſt qͥaq̄cūqꝫ diſcōueniūt in tercio oꝫ ꝙ int̓ ſediſcōueniāt Cū ergo extremitates diſcōueniāt in 3º medio qꝛ vni ꝯuenit alteri repugnat nccārio inter ſe diſcōueniant qͣre ſi ꝯcluſio fit ab extremitatibꝰoꝫab vna extremitate aliā remoue̓ etſic ꝯcluſio erit negatiua alte̓a exn̄te negatiua Sꝫ p̄miſſaꝝ q̄dam ſpectāt ad pͥmā figurā quedā ad ſcd̓aꝫ q̄dā ad t̓ciāin pͥma ſunt due Prima ē ꝙ ꝯcluſio ſꝑaſſimilatur maiori in qͣlitate et minoriin qͣꝫtitate rō huiꝰ tal̓ eſt. ꝯcluſio eſt ſꝑꝑs maioris qͣꝫtū ad p̄dicatū. hꝫ eī p̄dicatū cū maiori ⁊ qͣꝫtum ad ſubiectū eſtꝑs minoris Iffirmatio aūt ⁊ negatioſunt diſpōes p̄dicati. vl̓itas ⁊ ꝑti cularitas ſunt diſpōnes ſubiectī ⁊ iō cū cōcluſio ꝑticipat p̄dicatū a maiori ⁊ ſubiectū a minori aſſil̓atᶻ maiori in diſpōibus p̄dicati ⁊ minori in diſpōnibꝰ ſubiecti Scd̓a regula ē ꝙ ōia ꝓbleumatacōcludūtur per pͥma figura hoc eſt tāvl̓e qͣꝫ ꝑticulae̓ tā affirmatiuū qͣꝫ negatiuū. ī ſcd̓a figura ē vna regula tal̓ in ſecūda nō ꝯcludit̉ niſi negatiue. et hꝰ rōeſt qꝛ neceſſe ē alterā eē negatiuā ſicutiā on̄ſum eſt. et qn̄ ita ē nccē eſt ꝯcluſionē eſſe negatiuā In tercia ē tm̄ vna ⁊eſt ꝙ ōis ꝯcluſio eſt ꝑticularis ⁊ nūqͣꝫvl̓is. et huiꝰ ratio eē p̄t qꝛ non ſeqͥt̉ ꝙſi aliq̄ due ꝯueniūt in tercio ꝙ ꝓpt̓ hͦ inter ſe ſint totalit̓ idē ſed ꝑticularit̓ ⁊ hͦideo ē qꝛ ꝯtingit aliqn̄ maiorē extremitatē eē in minꝰ qͣꝫ minorē ⁊ iō eo mō p̄dicatur in ꝯcluſiōe cū inferiꝰ nō poſſitp̄dicari niſi ꝑticularit̓ de ſuꝑiori Habitis regulis cū ſuis rōibus rectificantibꝰ filogiſmos de ineſſe reſtat nūc bre
uiter tange̓ regulas rectificantes filogiſmos de mō Ad cꝰ euidentiā notandū ē ꝙ triplex ē filogiſmꝰ Quidā ꝯſtatex ꝓpōibus ſimplicꝭ inherētie de quohūc vſqꝫ iā determiātū ē. qͥdā cōſtat exvt̓ſqꝫ ꝓpōibus de mō. qͥdā ex altero demō ⁊ altero de ineē ⁊ diʳ filogiſmꝰ mixtꝰ. ſi fit ex ꝓpōibus modalibꝰ aut eritex vtriſqꝫ de nccārio aut ex vtriſꝫ de cōtīgēti Et ſub nccārio ꝯp̄hēdūt̉ ꝓpōesde impoſſibili ꝯtrarie ſupͣte id ē cū negatiōe poſita ad v̓bū vn̄ tm̄ valet nccēeſt eē qͣꝫtum īpoſſibile ē nō eſſe. idē em̄ē iudiciū vt̓uſqꝫ Itē notandū ꝙ h̓ tā īp̄miſſis qͣꝫ in ꝯcluſione ſꝑ accipiēdū eſtcōtingens nō nccāriū ꝙ de ꝯtingentinato et infinito ſiue ad vtrūqꝫ dicit̉ fiaūt fiat filogiſmꝰ ex vtraꝫ de ncc̄io ſaluatꝭ regul̓ p̄habitꝭ ſꝑ tā in pͥma qͣꝫ in 2ªet tercia figura p̄t fieri bonꝰ filogiſmꝰcōcludens de nccārio ⁊ ꝑ ꝯn̄s de ineſſeSi aūt fiat filogiſmꝰ ex vtraꝫ de ꝯtingenti in pͥma ſꝑ ſit ſiue ambe ſint affirmatiē ſiue negatiue ſiue altēa tm̄. hͦ ſolo excepto ꝙ maior ſit vl̓is concluſioerit de ꝯtingēti ineē. qn̄ āt ex vtraꝫ fuerit negatiua vna ꝯu̓ſa tm̄ vl̓ vtraꝫ in affirmatiuā erit filogiſmꝰ Eſt āt h̓ notādū ꝙ oēs ꝓpōes de ꝯtingēti nō nccͣioaffirmatiua hn̄t figurā ⁊ ꝯuertūʳ ad ſeinuicē affirmatiue negatiuis ⁊ ecōuerſo vt ꝓbat ariſ. in pͥmo pͥoꝝ. in ſcd̓a ātfigurā ex vtraꝫ de ꝯtīgēti v̓o mō fit ſilogiſmꝰ. cꝰ rō ē ex ſuꝑioribꝰ patēs. eſtꝙ ex puris affirmatiuis nō fit ſilogiſmꝰ in ſcd̓a figura ꝓpōes āt de ꝯtingēti vt īmediate dcm̄ ē ſcd̓e figure affirmatiue ſt̓ ōes. in t̓cia v̓o figura ex vt̓ſꝫde ꝯtīgēti nūqͣꝫ fit ſilogiſmꝰ niſi vtraꝫfuerit ꝑticularis. ſi v̓o fuerit filogiſmꝰmixtꝰ aūt ē mixtꝰ ex alte̓a de mnee ⁊ altera de nccārio Aut ex alte̓a de ineē etalte̓a de ꝯtīgēti aūt ex hac qͥdē de nccārio ⁊ hac de ꝯtingēti pl̓ibꝰ eī mōis nōfit mixtio Eſt āt attēdēdū ꝙ in vtraqꝫmixtiōe ſcꝫ ineē ⁊ ncc̄ij ⁊ ineē ⁊ ꝯtīgētꝭſꝑ debꝫ accipi de ineē ſimplr̄. in̄ de ineēvt n̄c. diʳ āt ꝓpō de ineē ſimplr̄ illa ī qͣ p̄dicatū ꝑ ſe ie ſb̓iecto fiue ſit de qͥdditate eiꝰ qͣꝫtū ad pͥmū modū per ſe fiue n̄ſed fluat ex principijs eiꝰ vt qn̄ ꝓpria