ccc xlvij
conſtituūt duo indiuidua ſeꝑata ſcd̓ꝫeſſe Duo em̄ ſubſiſtentia qͣꝫtūcūqꝫ īcōpleta ſint ſt̓ duo diſtincta indiuiduā etꝓpterea gn̓a non ſubſiſtūt niſi in ſuisſpēbus Eſſe ergo ſubſiſtens qͣꝫtūcūqꝫincōpletū ſit hꝫ eſſe ſpecificū et ꝑ ꝯn̄seēntiam ꝯpletā qͣꝫtum poſſibile eſt ẜmgenus ſuū Propt̓ hoc qͥdam adinueniunt aliā cauillationē dicēdo ꝙ formaſbālis ꝯpleta ꝑfecta ad inueniēs rei ſb̓ſiſtenti dat ſibi nouū eſſe ſubſiſtētie ſꝫnō manet eſſe qd̓ p̄fuit qꝛ ſic eſſent dueſubſiſtentie ⁊ iō dicunt ꝙ pͥmū eē corrūpitur in aduētu forme ſcd̓e Et iō eſttm̄ vnū ſubſiſtens ẜm illd̓ ē magꝭ irrōnabile qꝛ eē ꝑ ſe ꝯſeqͥt̉ formā īmediatius etꝭ qͣꝫ ꝓpria paſſio ſuū ꝓprium ſubiectum eſt em̄ actualitas forme. qd̓ ātper ſe ſeqͥtur aliqͥd nō p̄t auferri ꝑ naturā ip̄o manēte Un̄ ꝓpria paſſio necpoteſt ſeꝑari per naturam a ſubiectoſuo dū ſubiectū manet neꝫ forte ꝑ miraculū hoc poſſet fieri qd̓ non ē ad ꝓpoſitū Non gͦ forma aliqͣ ad quā ſeqͥtur eſſe p̄t illud eē amitte̓ abſqꝫ ſui fundamenti deſtructiōe. ꝓpter eā nl̓ aliudeſt formā acqͥrere eē qͣꝫ ip̄aꝫ ad actū ꝓduci vel gnari Un̄ generare non ſolū ēvia ad eē ſed etꝭ ad formā Forma em̄eſt termiꝰ gnationis ergo cū corruptio opponatur gn̓ationi nichil aliud ēformā acqͥrere eſſe qͣꝫ ip̄am deſtrui velcorrūpi. iſtis ergo ſufficient̓ intellectꝭmāifeſtū eſt ꝙ īpoſſibile ē in ync indiuiduo eſſe duas formas ſbāles Ulterius etꝭ pn̄t concludi māifeſtiſſima īcōueniētia ex iſtis. ſtatim em̄ ſequitur ꝙforma q̄ ponitur adueniē ſubſiſtēti ethn̄ti eē ſubſtantiale ē ſbn̄alis ex ypoſtaſi ⁊ nō ſubſtātial̓ ſed accn̄talis vt on̄ſum ē ⁊ ita de ip̄o dicent̉ duo ꝯtradictoria Erit em̄ accn̄s ⁊ non accn̄s ſubſtantia ⁊ non ſbn̄a Et p̄ſertim de anima q̄ ponitur ab ōibus eē ſubſtātia ſeqtur ꝙ ſit accn̄s cū ponatur aduenirecorꝑi ꝯſtituto ineſſe ꝑ aliā formā Ultērius etꝭ ſi forma ſubſtātial̓ ſit accidēsinductio aūt forme ſbn̄alis ſit gnatioſimpliciter Inductio v̓o accidētꝭ ſit alteratio ſeqͥtur ꝙ gnatio ſimplicit̓ ſit alteratio Et extendendo alte̓atiōem ad
ꝓductionē cuiuſlibet accn̄tꝭ penes qd̓p̄t attendi aliqͣ alteritas in re ficut ſortes in foro diʳ alter a ſeip̄o in theatroꝓpria tn̄ alteratio ē ẜm qualitatē ſup̄ta eſt aūt iſta viā ꝓbandi ꝓpōitum exſniā ph̓i ⁊ ſui cōmētatoris in diuerſislocis qͣꝫtum ad diuerſa q̄ aſſupta ſt̓ ⁊ ꝓbata Qd̓ em̄ primo ꝓbatum ē ꝙ ōnisforma ſbn̄alis ꝯſtituit hoc aliqͥd. hͦ acceptū eſt a pͥncipio ſcd̓i de aīā Vbi diuidit ph̓s ſb̓am in tria ſcꝫ in materiā q̄ſcd̓m ſe non eſt hoc aliqd̓ ⁊ formā ẜmquā ē hͦ aliqͥd ⁊ terciū qd̓ ē ex hijs ſcꝫ hͦaliqͥd vnde dicit ibidē. cōmentator ſubſtantia ſumit̉ tribus mōīs quoꝝ vnūeſt vt ſit materia pͥma q̄ per ſe non eſtformata nec aliqd̓ per ſe in actu. 2ᵐ aūteſt forma ꝑ quā habet eſſe hoc indiuiduū. terciū aūt eſt qd̓ fit ex iſtis ambobus Vult gͦ ꝯmentator ꝙ ſbn̄a non diᶻde acqͥſitionē alicuiꝰ forme niſi de illaꝑ quā indiuiduū eſt hoc aliqͥd qd̓ quidem hoc aliquid dicitur fieri ex iſtis ābobus ſcꝫ materia ⁊ forma tali et nondicit ip̄m fieri ex iſtis ambobꝰ et aliqͣalia forma Inſufficiens em̄ eēt hec diuiſio ph̓i de ſbn̄a maxime ad ꝓpoſitūſuū ꝯcludendo de anima ſi eēt aliqͣ forma que ꝯſtitueret hoc aliqͥd et aliqͣ quenon ꝯſtitueret hoc aliqͥd niſi hoc poneret in ſua diuiſione Conſeqͣter in eodē loco. ꝯmentator hoc ponit exp̄ſſiusUolens em̄ on̄de̓ ꝙ anima ſit ſubſtantia que eſt forma accipit ad eiꝰ probationem ꝙ forma ſbn̄alis in hoc differtab accn̄te ꝙ ſubiectū accn̄tis eſt compoſitum ex materia ⁊ forma ⁊ ē aliqͥdexn̄s in actu qd̓ non indiget in ſuo eſſeaccidente Sbiectum aūt forme ſbn̄al̓non habet eſſe in actu niſi per illā formam ⁊ indiget forma vt ſit actu ⁊ poſtea qͥbuſdam interpoſitꝭ dicᵗ ꝙ formenaturales ſunt ſubſtantie quia cū fuerint ablate auferetur nomen quod demonſtrat ens ſcd̓ꝫ qd̓ eſt indiuiduū ſb̓ſtantie Et ſimiliter diffinitio que ſit ſecundū illud nomē qꝛ auferūtur genuset differentia ⁊ nichil remanꝫ qd̓ ſit aliquod indiuiduū. et hoc valde manifeſtatur vt dicit in formis rerū ſimpliciūqūo cū fuerit forma ablata nl̓ remanꝫo o iij