Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCXLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Ec xliij

Cractatus de pluralitate formarumſancti thome de aquino ordinis p̄diptopinqipit ſoſiciterꝭ

Opuſculū xlvUoniam ſanctū eſt honorare v̓itatē p̄ ceterisamicis vt dicit phūs i.ethicoꝝ Iō v̓tuoſi homines nō dimittūt ꝓpt̓vitatem amicis diſplicere ea q̄ cōtraria reputāt v̓itati reprobando Sꝫ plerūqꝫ verū a falſo non rcē diſcernēteseo ꝙ q̄dam falſa ꝓbabiliora ſunt quibuſdā veris. falſum qn̄qꝫ iudicant verum ꝓpter apparentiam veri ac per hͦdum putant falſum ꝑſequi ip̄m tanqͣꝫamatū ꝓſequūt̉ ⁊ repugnāt ip̄m tāqͣꝫv̓itati Inter v̓itates ſiquidē de principijs nature v̓itas de vnitate formein vno indiuiduo ad plurimas ſe extēdit v̓itates qͣꝫ agnoſcant aliqui ſꝫ ip̄aꝫeē falſitatem putātes tractauerūt irreuerēter penitꝰ ⁊ repudiarūt N v̓oex eꝰ ꝯgnitione multa dependent ꝯſequētia expediens viʳ ip̄am manifeſtare amatoribꝫ v̓itatis vt ab eis agnit anon ampliꝰ īpugnetur ſed potiꝰ tāqͣꝫp̄cipua amica honoretur ip̄i āt per eiꝰꝯgnitionem ad videndū multas veritates illuſtrētur hic tn̄ nō opꝫ nouasadducere roēs ad ſui manifeſtationēſed ſufficit ad pn̄s qͣſdam roēs ꝯmunes in ſcriptis adductas cōtra cauillationes fortificare auctoritatibus ſcilꝫph̓i ⁊ ſui ꝯmentatoris eas cōfirmare⁊ tadem roēs diſſoluere q̄ mētes aliqͦrum ligant ne dictā videant v̓itatem.Oſtendetur aūt ꝓpoſitum tribꝰ vijsad pn̄s Prima via ſumitur ex diſtinctione formarū a ſe īuicem ſcd̓a ex roēentitatis. tercia ex roē vnitatis Scd̓ꝫ

primā viā arguitur ꝯn̄r ꝙ forme rerūſunt ſicut numeri ⁊ figure qͣꝫtum ad hͦꝙ vna forma addit perfectiones ſuꝑaliam ſicut vnꝰ numerꝰ addit ſuꝑ aliū⁊ ſicut vna figura ſuper aliam ⁊ v̓tute ꝯtinet ip̄am ⁊ forma ergo ꝑfectiorv̓tute ꝯtinet formā īperfectiorē. poſita ergo forma ꝑfectiori ſuꝑfluit ponere īperfectiorem Cū ergo in natura nichil ſit ſuꝑfluum nec permittit natura ꝙ in eodem ꝯpoſito ſunt due forme quarū vna ſit perfectior alia Ahuiꝰ rōis euidentiam cōſiderandumeſt ꝙ cū forme ſubſtātiales nō diſtinguātur ad īuicem ficꝭ diſtinguūtur color et ſapor q̄ ſunt diuerſoꝝ generumphifice loꝙͣdo ſed omnes forme materiales diſtīguūtur ficꝭ forme que ſt̓eiuſdem generis phifici Formetur ergo principalis ratio ſic Impoſſibile ēduas formas eiuſdem generis ſimulperficere idem ſubiectum ſed omnesforme ſubſtantiales ſunt eiuſdem generis phifici. ergo īpoſſibile eſt duasformas ſbāles ſimul perficere eādemmateriam Huiꝰ rōis primo declarāda eſt ſcd̓a ꝓpoſitio quia eiꝰ declaratio vtilis eſt ad oſtenſionē prime. ꝓbatur autē tripliciter Primo quidē ꝑtrāſmutationem formarū ad īuicemIlle em̄ forme ſunt eiuſdē generis phifici inter quas ē trāſmutatio per ſe itaꝙ vna ſit terminꝰ a quo per ſe non ātper accidens ſcilꝫ cū adiūctione ſui cūtermino a quo ⁊ alia ſit terminus adquē per ſe ⁊ nō per accn̄s ex hoc ꝙ cōiungitur alicui alteri vt alicui alterat.verbi grā qn̄ album mutatur in nigrūſi illud etiā trāſmutetur in dulce ē trāſmutatio albi in dulce per accn̄s. ſed albi in nigrū per ſe ⁊ hoc ideo qꝛ album⁊ nigrū ſunt in eodem genere vt dicitphūs iiij. metha. ꝙ ea que ſunt diuerſa genere non habent viam id ē trāſmutationem ad īuicē Nunc aūt interformas ſbāles per ſe eſt trāſmutatio⁊ hoc manifeſtum eſt de formis qͣs ōnes cōcedunt eſſe ſpecificas In talibus enim manifeſtum eſt ꝙ vna ab-