ergo forma q̄ ē finis gn̓ationis ſit tm̄illiꝰ ſb̓iecti qd̓ attingit ꝑ generationēimpoſſibile ē forma educi per gn̓ationem ſimpliciter ex potētia tal̓ cōpoſiti ex materia ⁊ forma incōpleta vn̄ neceſſe ē ponētes plures formas ordiātas ad īuicē deſtrue̓ generationē ſimpliciter ⁊ ꝯn̄r nccē eſt ponere oēs formas p̄ter pͥmā accidentia eē Si āt forma poſterior educỉ de potētia materie nude. omnis āt forma ſolū illā potentiam informat de qͣ educỉ ⁊ ſic forma quā dicūt poſteriorē nō ē perfectio talis ꝯpoſiti ⁊ per ꝯn̄s non ē ordoin formis ſubſtantialibꝫ ſibi in eademmateria cōmanentibꝰ ⁊ hoc idē diʳ inviij. metha. Sciendū ē ergo ꝙ dimēſiones ſunt q̄dam accidentia q̄ ſequūtᶻmateriā in ordine ad formā quā priōnata ē materia induere Hec āt ē forma corꝑis qꝛ totā materiā nccē ē ſubforma corꝑis ꝯtineri qd̓ non eſt ſic intelligenduꝫ quaſi eēt vna certa formacorporis qua materia pͥma primo informetur qꝛ ſcd̓m ꝯmentatorem priāmateria primā habilitatē habꝫ ad formas elemētares ⁊ pꝰ ad formas mixtoꝝ Ex quo manifeſtū eſt ꝙ eadem ēforma ſimplicis corꝑis vel etiā mixticorporis Sed oꝫ ꝙ primo ꝑ has formas ꝯſtituatur gradꝰ corꝑis deindeſpecierū ꝑfectarum Materia nāqꝫ inquidditate ſua indiuiſibilis ē penitusablata em̄ qͣꝫtitate manet indiuiſibilisvt d̉ i. phifi. ſed ex corporeitate quā ſequūtur dimēſiones quātitatꝭ in actuſeʳ diuiſio materie ꝑ quā materia ponitur in diuerſis ſitibꝫ Et ſecundū hocacquirūtur ī eadē materia diuerſe forme Ordo em̄ in ſitu corꝑm on̄dit ordinē nobilitatis eoꝝ ſicut ignis ē ſuꝑaerem Hec aūt acquiſitio formarū n̄on̄dit ordinē tꝑis ſed nature Patet gͦꝙ dimēſiones qͣꝫtitatis nō trahūt originē a quocūqꝫ gradū quē facᵗ formaignis in igne ſed a primo nichilominꝰignis ſcd̓m totū ē ſubiectum dimēſionum et etiā ſcd̓m totū illis mēſuraturIdem neceſſario inuenitur de formiscorꝑm mixtorum Sed cōſiderandū ē
trahūtur de potentia materie. quedāvero non vt aiē hōim q̄ nullo mō diuiſionem patiuntur. non em̄ ſunt dimēſionate nec per ſe nec per accn̄s. forme em̄ que nō ſunt educte de potētiamaterie nullo mō dimēſiones capiūtetꝭ in materia exn̄tes vn̄ aiē humanealiter termināt ordinē materie ad dimenſionē qͣꝫ forme q̄ de materia educūtur Cum em̄ accidentia inſeꝑabiliaoriātur a principijs rei in ip̄a re ꝯſtituta in actu erūt ip̄a accidentia vt in ſubiecto Si āt forma rei ſit educta de ip̄amateria quam ſequūtur dimēſionesip̄a forma erit dimēſionata ⁊ diuiſibilis per accn̄s ſicut eſt in lapide ⁊ lignoin quibꝫ dimēſiones redeunt ſemꝑ ſuper formas ip̄arum rerū. ſi vero nonſit educta de materia non redeunt dimenſiones ſuper formas ip̄arum rerum ⁊ ideo aiā hominis omnibꝰ modis eſt indiuiſibilis Patet ergo ꝙ aiāhōis non terminat ordinē materie adformā in acquirendo dimenſiones niſi aliquo modo tm̄ ꝯſtituendo ſcꝫ easin actu ⁊ hoc in hoc homine ſicut ī ſubiecto Ordo v̓o materie in acquirēdodimenſiones vt ſunt redeūtes ſuꝑ formā ſolum terminatur per forma quede ea educitur nec ꝓpter hoc minꝰ poteſt anima humana qͣꝫ alia forma qꝛ hͦaccidit illi forme inqͣꝫtum ē educta depotentia materie qd̓ non eſt forme vtforma eſt aliter omnis forma educeretur de potentia materie qd̓ falſum ēqͥcqͥd em̄ poteſt forma īperfectior vtforma hoc etiā poteſt aiā humana etampliꝰ qꝛ ergo dimenſionalitas forme potentiam ſonat ⁊ non actū poſſibile eſt ponere ordinē materie ad formā talē terminari in potentia ⁊ dimēſiones in potentia ſequi ordinem materie ad ip̄am formā et quia dimenſiodicit potentiam ꝓpinquam actui ſiueip̄m eē quod per dimēſionem acquiritur ideo dimēſiones ſequūtur materiam in ordine ad formā q̄ eſt in maxima ꝓpinquitate ad actū qui eſt ip̄ꝫ eēNec ꝓpter hoc erūt diuerſe een̄tie dimenſionū in eadem re quia vnū et idēpoteſt ſimul eē in actu in vno et in or