cc lxxvi

ſꝑ fuiſſe adeo ꝑ hoc ꝙ idē facit idē dicūt ꝙ hoc ſeq̄rẻ ſi non eēt agens ꝑ volūtatem nichilominꝰ ſeʳ ꝙ ip̄e p̄t facere vt cātum ab eo nūqͣꝫ non ſit ⁊ ita pꝫꝙ nō repugnat intellectui ꝙ diʳ agensnō p̄cedere effectū ſuū durationē qꝛ inillis q̄ repugnāt intellectui deꝰ non p̄tfacere vt illd̓ ſit Nūc reſtat vide̓ vtrūrepugnet intellectui aliqd̓ factuꝫ nūqͣꝫno fuiſſe ꝓpter hoc qd̓ ſit neceſſariumnō eē eꝰ duratioē p̄cedere ꝓpter id qd̓d̉ ex nichilo factū eē Sed ꝙ hoc ī nullo repugnet on̄ditur per dcm̄ an monolagꝭ viij. ca. exponētis quō creatura d̉ facta ex nichilo Tercia inqͥt interp̄tatio qua diʳ aliquid factū ex nichiloē cū intelligimꝰ eē quid factum ſed nōeē aliquid vn̄ ſit factū ꝑ ſil̓em ſignificationē dici videtur cū homo triſtat̉fine cā d̉ ꝯtriſtatꝰ de nichilo ſcd̓m igỉhūc ſenſum ſi intelligaʳ ꝙ ſupͣ cōcluſuꝫē ꝙ p̄ter ſummā eēntiam cūcta q̄ ſuntab eadē ex nichilo facta ſunt id ē nō exaliquo nl̓ in ꝯueniens ſeqͥ̉ Dn̄ pꝫ ſcd̓mhāc xp̄oem ꝙ non ponit̉ aliquis ordo eꝰ qd̓ factū eſt ad nichil qͣſi oꝑtuerit priꝰ qd̓ factum ē nichil fuiſſe ⁊ poſtmodū aliquid fuiſſe Preterea ſupponatur ꝙ ordo ad nichil in ꝓpoſitioneīportatꝰ remaneat affirmatus vt ſitſenſus Creatura facta ex nichilo id ēfcā ē poſt nichil. hec dictio poſt ordinē īportat abſolute Sed ordo multiplex ē ſcꝫ durationis ⁊ nature Si gͦ exꝯmuni ⁊ vl̓i non ſeʳ ꝓpriū et ꝑticularenon ē neceſſariū vt ꝓpter hoc ꝙ creatura dicả eē poſt nichil ſiue dicatur eēnichil an̄qͣꝫ eſſet priꝰ fuerit durationenl̓ ⁊ poſtea fuerit aliqͥd ſed ſufficit ſi pͥus natura fuerit nichil qͣꝫ ens. priꝰ em̄natur aliter ineſt vnicuiqꝫ ꝙ ꝯuenit ſibi in ſe qͣꝫ ꝙ ſolum ex alio hꝫ. eē āt nonhabet creatura niſi ab alio ſibi āt relicta ⁊ in ſe ꝯſiderata nl̓ eſt. vn̄ priꝰ naturaliter ē ſub nichilo qͣꝫ ſub eē nec oꝫ ꝙꝓpter hoc ſit ſimul nl̓ et ens qꝛ duratione non p̄cedit. nō em̄ poniʳ ſi creatura ſemꝑ fuit ⁊ in aliquo tꝑe nichil ſitſed ponỉ ꝙ natura eiꝰ talis eſſet ꝙ nl̓eēt ſi ſibi relinq̄retur vt ſi dicamꝰ aerēſꝑ illuiātum a ſole oꝑtebit dice̓ ꝙ aer

factus ē lucidꝰ a ſole Et qꝛ oē qd̓ fit exincōtingenti fit id ē ex eo ꝙ non ꝯtingit ſimul eē cū eo qd̓ d̉ fieri oꝑtebit dicere ꝙ ſit factꝰ lucidꝰ ex non lucido vl̓ex tn̄broſo non ita ꝙ nūqͣꝫ fuerit nō lucidus vl̓ tn̄broſus ſed quia eēt talis ſieū ſibi ſoli relictꝰ fuiſſet. ⁊ hoc expreſſiꝰ pꝫ in ſtellis ⁊ orbibꝫ q̄ ſemꝑ illuminātur a ſole Sic ergo ptꝫ ꝙ in hoc qd̓dicitur aliqͥd eē a deo ⁊ nūqͣꝫ non fuiſſe non ē intellectꝰ aliqua repugnantiaſi em̄ eēt aliqua repugnantia mirū eſtquō augꝰ eam non viderit qꝛ eēt efficatiſſima viā ad īprobandū eternitatēmūdi cū tn̄ ip̄e multis rōnibꝫ īpugnateternitatē mundi inxi. ⁊ xij. de ciui. diHanc em̄ viā omnino p̄termittit qͥnymo viʳ dicere ꝙ non ſit ibi repugnātia intellectuū. vn̄ dicit x. ci. d̓i xxx. ca.de platonicis loꝙͣs id quō intelligantinuenerūt non eē ſcꝫ tꝑis ſed ſue ſubſtitutionis iniciuꝫ ſicut inquiūt ſi pesab et̓nitate fuiſſet in puluere ſꝑ ei ſubeſſet veſtigiū a calcāte factū nemo dubitaret nec alterū altero priꝰ eēt qͣꝫuisalterū ab altero factum ē ſic inqͥunt etmundus ⁊ dij in illo cāſati ſꝑ fueruntſēꝑ exiſtentē qui fecit ⁊ tn̄ facti ſt̓ necvnqͣꝫ dicit hoc nō poſſe intelligi ſi aliomō ꝓcedit cōtra eos Item dicit in xi.li. iiij. ca. qui aūt a deo quidē mūdumfactū fatētur nō quaſi eū tꝑis volūtſed ſue creationis iniciū habere vt qͦdāmodo vix intelligibili ſꝑ ſit factꝰ dicūt quidē aliud cā aūt quare eſt vix intelligibilis ē in pͥma roē dcm̄ eſt Mirum etꝭ eſt quō nobiliſſimi ph̓oꝝ hācrepugnātiam non viderūt Dicit eī auguſtinꝰ in eodē li. ca. j. ẜm alios v. cōtra eos loꝙͣs de quibus in precedentiauctoritate fcā ē mētio cū hijs agimꝰq̄ ⁊ deū corꝑm ⁊ oīm̄ naturarū q̄ nonſunt ꝙ ip̄e creator ē nobiſcum ſentiūtde quibꝫ poſtea ſubdit Iſti ph̓os ceteros nobilitate ⁊ auctoritate vicerūtEt hoc etꝭ patet diligenter ꝯſiderantidcm̄ eoꝝ qui poſuerunt mundū ſemꝑfuiſſe qꝛ nichilominꝰ ponunt eū a deofactum nl̓ de hac repugnātia intellectuū ꝑcipientes ergo illi qui tā ſubtiliter eā ꝑcipiunt ſoli hoīēs ſunt ⁊ cū eisee iiij