Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCLXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

luit dd̓ dn̄m. dicens ꝑſeqͣr an nō latrūculos hos ⁊ ꝯprehēdā eos Poteſt etꝭhuiuſmodi nccītas ad ſorteē diuiſoriāꝑtinere qn̄ ꝯtradictiones hōim ſuperrerū diuiſione alit̓ ſopiri nō pn̄t niſi ꝑſortes diuino iudicio ꝯmittāʳ ſcd̓m illud ꝓuer. xviij. cōtradictiones ꝯprimit ſors. ⁊ int̓ potētes quoqꝫ diiudicat Nō ſolū in rerū diuiſione neceſſitas diuiſorie ſortis poteſt ꝓuenire ſꝫetꝭ in diuiſione eoꝝ q̄ ſunt in adu̓ẜ agēda vn̄ augꝰ dicit in epl̓a ad honoratūSi int̓ dei miniſtros ſit deceptatio qͥeoꝝ ꝑſecutionis tꝑe maneant ne fugaoīm ⁊ qui eoꝝ fugiant ne morte deſeratur eccā ſi hec diſceptatio aliter nonpotuerit terminari qͣꝫtum mͥ viʳ qͥ maneant ⁊ qui fugiant ſorte elegēdi ſuntSimiliter ⁊ eadē ſortis neceſſitas īminet ſi aliqͥd dandū occurrat pluribꝫ qd̓non niſi vni eoꝝ dari poſſit vn̄ augcit in principio de doct̓na xp̄iana ſi tibi habūdaret aliquid qd̓ oꝑteret dariei qui nō haberet nec duobus dari potuiſſet ſi tibi occurrerēt duo quorumneuter aliū vl̓ indigentia vl̓ egeſtate l̓neceſſitate aliqͣ ſuꝑaret nichil iuſtiꝰ faceres qͣꝫ vt ſorte eligeres cuidādū eētqd̓ dari vtriqꝫ non poſſet Et qꝛ terrene dignitatis officiū ad tēporalia diſpenſanda ordinả poteſt etiā licite adhꝰ mōi ſortes hēri recurſus ſi alit̓ electio cōcors eē non poſſit qͣꝫuis em̄ rector q̄rendus ſit nō ſorte ſed induſtriaprudentie. tolerabiliꝰ ē ſorte ſecularērcōrem q̄rere qͣꝫ populū diſſenſionibꝫlaborare De rcōre v̓o ſpūali eſt alia ratio vt ſupͣ iā diximꝰ Sed in diuinatoria p̄dcā neceſſitas non multū viʳ occurrere vn̄ etꝭ dn̄s dicit diſcipul̓ non ēvrm̄ noſſe tꝑa vl̓ momēta que pr̄ poſuit in ſua poteſtate Si qua tn̄ futur aneceſſariū eſt p̄noſcere fiue ad cautelāeccē ſiue alicꝰ ſingularis ꝑſone hoc ꝑſpm̄ ſcm̄ fidelibꝫ īnoteſcunt De qͦ dn̄sdicit ioh̓. xvi. q̄ ventura ſunt annūciabit vob̓. vn̄ ⁊ de huiuſmōi futuris licꝫꝑ modū ꝯſultorie ſortis diuinū iudicium reqͥrere ficꝭ leʳ iudicū vi. ꝙ gedeonq̄fiuit a dn̄o ſi per manꝰ eꝰ ppl̓s iſrl̓ eſſet ſaluandꝰ petens ſignum in vellere

Sed ꝙ diuiſoria ſors locū poſſit habere etiā ſi res humane fortuito agerentur vt ſupͣ dcm̄ eſt. ꝯtingit diuiſoria ſorte vti non quaſi exqͥrat diuinuꝫiudiciū ſed quaſi ꝯmittentes fortuneqd̓ maxiē viʳ in taxillario ludo. hoc ātvicio vanitatis nō caret Opuſculum viceſimūſextū Cractatꝰ ſancti thome de iudicijs aſtroꝝ ad frēm reginaldūUia q̄ſiuiſti a me vt ſcriberemtibi an liceret vti iudicijs aſtrorum Tue petitioni ſatiſfacerevolens ſuꝑ ea q̄ a ſacris doctoribꝰ tradūtur ſcribere curaui In pͥmis gͦ opꝫte ſcire ꝙ virtꝰ corꝑm celeſtiū ad īmutanda inferiora corꝑa ſe extendit dicitem̄ augꝰ v. de ciui. dei Nō vſqꝫ qͣqꝫ abſurde dici poteſt ad ſolas corꝑꝫ drāsquoſdā afflatus ſydereos ꝑuenire. etiō ſi aliquis iudicijs aſtroꝝ vtatur adp̄noſcendū corꝑm effectꝰ. puta tēpeſtatem et ſerenitatē aeris ſanitatē ⁊ infirmitatem corꝑm ⁊ vbertatē ⁊ ſterilitatem fructuū et huiuſmōi q̄ ex corporibꝫ ⁊ naturalibꝫ cauſis dependentnullum viʳ eē p̄ccm̄ nā oēs hoīēs circa huiuſmodi effectꝰ aliqua obſeruatione vtūtur celeſtiū corꝑm Sicꝭ agricole ſemināt ⁊ mētūt certo tꝑe qd̓ obſeruāt ſcd̓m curſum ſolis ⁊ lune Mōdici circa egritudiēs creticos dies obſeruant qui determinātur ẜm curſumſolis ⁊ lune Raute etꝭ vitant nauigationē in plenilunio ⁊ et/ in defectu lune. vn̄ non ē incōueniens ẜm aliquosoccultiores obſeruantias ſtellarū circa corꝑales effectꝰ aſtroꝝ vti iudiciohoc āt omnino tenere oꝫ ꝙ voluntashōis nō eſt ſubiecta neceſſitati aſtrorum Alioquin ꝑiret liberū arbitriumquo ſublato nō imputarētur hōi necbona oꝑa ad meritū nec mala ad ſupplicium Et iō certiſſime tenēdū ē cuilibet xp̄iano ꝙ ea q̄ ex volūtate hōis dependent qualia ſunt humana oꝑa nōex neceſſitate aſtris ſubdūtur Et iō d̉