cc lxxi

q̄ qͣlitercūqꝫ ad eos ꝑtinēt l̓ ad ſibi ꝓpinquos Et rurſum neqꝫ in hijs ōibꝰſortes inquiri vidētur Nullꝰ em̄ ſorte inquirit ea q̄ per ſuā induſtriā cognoſcit vel q̄ ad effectū ꝑducere poteſtDeriſibile nāqꝫ viʳ ſi quis ſorte queratan ꝯmedat ā fruges ex agro colligat l̓ſi id qd̓ videt eſt hō vel equꝰ Relinqͥt̉ergo ꝙ ſorte hoīēs aliqͥd inquirunt inrebꝫ humanis aliqͣliter ad ſe ꝑtinētibꝫq̄ ſcd̓m ꝓpriam ꝓuidentiā nō pn̄t ꝯgnoſcere neqꝫ ad effectū ꝑducere¶ Capl̓m iij. in qͦ oſtenditur ad quē finēſortes ordinēturUia ergo in hijs aliqͥd ſorte q̄ritur q̄ ꝑtinēt ad vſum vite humane nccē eſt ꝙ ad hoc inquiſitio ſortis tendat ſcd̓m ꝙ res q̄dam accōmēdantur vſui vite humane Circa ea vero q̄ veniūt in vſum humanū priō quidem ſollicitātur hoīēs circa ea vt qͣlitercūqꝫ ea habeant. ſcd̓o v̓o vt habitꝭvtātur. tercio v̓o vt futurū euentumcognoſcant Et qꝛ res vite nrē deſeruientes in vſus nr̄os aſſumere nō poſſumus niſi aliqͣliter eas habeamꝰ Resaūt ſcd̓m ſuā naturam coēs ſunt ōnibus nccē fuit ad hoc ꝙ hoīēs eis diſtincte vti poſſent vt per aliquē moduꝫinter hoīēs diuiderētur Qn̄qꝫ aūt rerū ꝯmuniū diuiſio ex humana induſtria ⁊ volūtatū ꝯcordia pn̄t ad effectum deduci ⁊ tunc ſortibꝫ nō indigentSed qn̄ humanꝰ ſenſus nō ſufficit adcōcorditer diuidēdū tūc ꝯſueuerūt ſorte diuidere ſcd̓m illud ꝓuer. xxviij. cōtradicentes ꝯprimūt ſortes. ſicut em̄eſt de ſtatu facultatū ita ē de ſtatu hominū ſeu dignitatum Un̄ qn̄qꝫ cōtingit ꝙ aliqͥ valētes ꝯcorditer eligere cuialiꝙͣ dignitas aliqͣ cōferatur ſorte hͦ inquirendū eſtimāt qꝛ hoc in veteri teſtamento obſeruatum diʳ fuiſſe vt ſorte quadam ad officiū ſummi ſacerdotis accederent Vn̄ dʳ luce j. ꝙ zacharias ſorte exijt vt incēſum poneret. ſaulſorte fuit electꝰ in regē vt leʳ j. regū x.Sicut āt ꝯtingit dubitari circa honorum diſtinctionē ita circa diſtinctionem penarū ⁊ ſicut cū ſcitur aliqͥs puniendꝰ neſcitur āt quis debeat puniri

ſorte aliquibꝫ inquirendū videʳ ſicut legimꝰ ſorte ionā in mare fuiſſe ꝓiectūſic etꝭ ioſue achor de anathemate ſurripientem ſorte puniuit vt leʳ ioſue vijSic ergo ſors ordinả vno mō ad inqͥrendū quis ſit habiturꝰ vl̓ poſſeſſionēvl̓ dignitatem vel penā ⁊ hͦ vocari poteſt ſors diuiſoria qꝛ per eam diuidit̉id qd̓ ignoratur qualiter ſit diuidendūvn̄ v̓bum ſortiendi a ſortibꝫ ſumptū ēSicut āt dubitare ꝯtingit quis rē aliquā ſit habiturꝰ ita etiam dubitae̓ cōtingit vtrū re aliqͣ ſit vtendum ⁊ vniū̓ſaliter vtrū liceat aliquid agere Namomnis actio vſus aliqͥs eſt vel ſuiip̄iꝰvel rei alteriꝰ Cū āt talis occurrat dubitatio circa agenda ſi qn̄ per humanam prudentiam huic dubitationi ſeuactioni ſatiſfieri p̄t ad humanū ꝯfiliuꝫrecurrendum opinātur Sed qꝛ vt dicit ſapiens ſap̄. ix. Cogitationes mortalium timide ⁊ incerte ꝓuidentie nrēvbi humano ꝯfilio occurri nō p̄t pleārie dubitationi ſortium inqͥſitionemrecurrūt Huiꝰ exemplum legimus inheſter iij. vbi dicitur ꝙ miſſa ē ſors invrnam quo die ⁊ quo mēſe gens iudeorum deberet interfici Et qꝛ huiuſmodi ſors ſuccedit loco cōſilij p̄t dici ſorsꝯſultoria quaſi ad ꝯſulendū ordinataSollicitātur etiā plurimi hoīēs de futuris euentibꝫ ex quoꝝ ꝯgnitione homo in pluribꝫ agendis vel vitandis dirigi poteſt et tn̄ futuroꝝ cognitio excedit oēm humanam induſtriam ſcd̓ꝫillud eccl̓. viij. Multa afflictio hōis q̄ignorat preterita ⁊ futura q̄ nullꝰ poteſt ſcire vn̄ homines ad aliquid de futuris euentibꝫ cognoſcēdum interdūad ſortes recurrendū putant ⁊ huiuſmodi ſortem diuinatoriā ſiue diuinationem poſſumꝰ vocare Diuini em̄ dicūtur qui aliquid de futuris euentibꝫcognoſcūt quaſi ſibi attribuentes ꝙ ēꝓprium dei ſcd̓m illud yſa. xli. Annūciate que futura ſunt ⁊ dicemꝰ quia dijeſtis¶ Capl̓m iiij. in quo oſtenditur quis ſitmodꝰ inquirendi per ſortesCire āt oꝫ ꝙ mult īpl̓r aliqͦ exqͥrūt ꝯͣgnitionē eoꝝ q̄ huānam induſtri