cc xx
populo ſuo requiē ſe daturū a labore⁊ ꝯcuſſiōe ⁊ ẜuitute dura qͣ an̄ ẜuieratEt ꝑ eze. xxxiiij dicit. Liberabo gregēmeū de ore eoꝝ ſcꝫ paſtorū qͥ paſcuntſeip̄os Sꝫ vt hͦ bn̄ficiū ppl̓s a dn̄o cōſeq̄ mereatᶻ. debet a pccīs ceſſare qꝛ invltionē pccī diuina ꝓmiſſiōe impij accipiūt pͥncipatū. dicēte dn̄o ꝑ ozee xiijDabo eis regē in furorē meo ⁊ iob diʳxxxiiij ꝙ r̄gnare fecit hōinē ypocritāꝓpt̓ pccā ppl̓i Tollēda ē culpa vt ceſſet tyrānorū plaga¶ De p̄mio ꝯueniēti r̄gis boni Cap̄ vij.Doniā āt ẜᵐ p̄dicta regꝭ ē officiū bonū ml̓titudīs q̄re̓ nimisvidet ōneroſum regꝭ officiū. niſi eī aliqd̓ ꝓpriū bonū ex hͦ ꝓuenie̓t Oportetigit̉ ꝯfideāre qͣle ſit bonū regis ꝯueniens pͥmiū Quibuſdā igit̉ viſum ē r̄gp̄miū nō eē aliud qͣꝫ honorē ⁊ glāꝫ Un̄⁊ tulius in libro de republica diffinitpnͥcipē ciuitatis eē alendū gl̓a Cuiusroēꝫ. ariſtotiles in liº ethic o. aſſignarevidet̉. qꝛ pͥnceps cui nō ſufficit honor⁊ gl̓a ꝯſeꝙͣt̓ tyrannꝰ efficit̉ Ineſt em̄animis oīm vt ꝓpriū bonū q̄rāt Si gͦnō ſit ꝯtentꝰ pͥnceps honoe̓ ⁊ gl̓a. q̄ritvoluptates et diuitias et ſic ad rapinas ⁊ ad ſb̓ditoꝝ īiurias ꝯutetur. Sꝫſi hāc ſnīāꝫ receꝑimꝰ plurima ſequūtinꝯueniētia Primo nāꝫ eēt hͦ regibusdiſpedioſum fi tot laboe̓s ⁊ ſollicitudies paterēt̉ ꝓ mercēde tam fragiliNichil eī videt̉ in rebꝰ huānis fragiliꝰ gl̓a ⁊ honoe̓ cū fauores hōim depēdeāt ex opiniōibꝰ hōiꝫ ⁊ v̓bꝭ eorū qͥbꝰ nl̓ ē mutabiliꝰ ī vita hōiꝫ. ⁊ in̄ ꝙ yſaꝓphā dicit. xl. cā hꝰ mōī gl̓aꝫ flore feniDeinde huāne gl̓e cupido animi magnitudīēꝫ aufert Qui eī fauorē hōim q̄rit nccē ē in ōni eo ꝙ dicit aūt facit. eorū volūtati deẜuiat. ⁊ ſic dū place̓ om̄ibus ſtudet. fit ẜuꝰ ſingl̓oꝝ. ꝓpt̓ qd̓ etidē tuliꝰ in libro de officijs cauendūdicit eē gle̓ cupidinē eripit em̄ animi libertatē ꝓ qͣ magnanimis viris ōnisdebet eē ꝯtentio. nichil āt pͥncipē qͥ admagna ꝑagenda inſtituit̉ decet magqͣꝫ animi magnitudo Eſt igit̉ incōpetēs regis officio humane glorie p̄miūfimilit̓ etꝭ ml̓titudini noxiū ſi tl̓e p̄miū
ſtatuatur pͥncipibus Pertinet em̄ adboni viri officiū vt cōtempnat gloriāſicut et alia tꝑalia bona. virtuoſi em̄ ⁊fortis animi eſt ꝓ iuſticia cōtempne̓gloriā ſicut et vita Unde fit qd̓ ē mirabile vt virtuoſos actꝰ cōſequit̉ gloriaip̄a qͣꝫ gloria virtuoſe cōtempnit̉. excōtēptū glorie homo glorioſus reddatur. ſcd̓m ſniāꝫ fabij dicentis. gloriāqui ſpreuerit verā habebit. et de cathone dicᵗ Saluſtiꝰ quo miꝰ petebat gloriā tantomagīs aſſequebat̉ illā Ip̄iqꝫdiſcipuli xp̄i ſe ſicut dei miniſtros exhibebāt ꝑ gloriā ⁊ ignobilitatē. ꝑ infamiā et bonā famā Non eſt igitur boni viri ꝯueniens premiū gloria qͣꝫ cōtēpnūt boni Si igitur hoc ſolū p̄miūſtatuatur pͥncipibus. ſequitur bonosviros nō aſſumere pͥncipatū. aut ſi aſſup̄ſerint īp̄miatos eſſe Ampliꝰ ex cūpidine gl̓e periculoſa mala ꝓueniuntMulti em̄ dū īmoderate gloriā in rebus bellicis q̄ſierūt ſe ac ſuos excercitꝰ ꝑdiderūt. libertate patrie ſb̓ hoſtiūẜuitute r̄dacta Un̄ torquatꝰ romanꝰpn̄ceps in exēplo huiꝰ vitandi diſcrimīs filiū qͥ contra īperiū ſuū ab hoſteꝓuocatus iuuenili ardoē pugnauit. licet vicerit occidit. ne plꝰ mali eſſet in p̄ſupͣtōis exēplo qͣꝫ virilitatꝭ in gl̓a hoſtis occiſi Habet etiā cupido gl̓e aliudſibi viciū familiae̓ ſimilatōeꝫ videlicetqꝛ em̄ difficile pauciſqꝫ ꝯtingit verasv̓tutes aſſequi. quibꝰ ſolū honor debetur multi gloriā cupiētes v̓tutū ſil̓atoe̓s fiūt. ꝓpt̓ qd̓ ficꝭ ſaluſtiꝰ dic Ambitio multos mortales fl̓os fieri cōegit aliud clauſū in pectore aliud ꝓmptum in lngua habere. magiſqꝫ vultumquā ingeniū bonū habere. ſed etiamſaluator noſter eos qui bona oꝑa faciunt vt ab homininibꝰ videātur ypocritas id eſt ſimilatores vocat Sicutꝑiculoſum eſt multitudini ſi princepsdiuitias et voluptates querat ꝓ premio ne raptor et contumelioſus fiatIta ꝑiculoſum eſt ſi eī determineturglorie premiū. ne preſumptuoſus ⁊ ſimilator exiſtat Sed quantū de dictorum ſapientū intentione apparet. nōea ratione honorem et gloriam pro p̄