Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCVIIr
Einzelbild herunterladen
 

cc v ij

ꝯueniat In aliqͥbꝰ tn̄ caſibꝰ nō eſt eisiꝯueniēs ī iudicio ſua repete̓ Primꝰcaſꝰ ē qn̄ oritur ꝯtētio de re ſpūa̓li On̄actuū xv. Cū eēt orta ꝯtentio de obſeruatioē legaliū hoc paulꝰ detulit adiudiciū apl̓orū Et de eodē gal̓. ij. ꝓpt̓quoſdam fl̓os frēs qui ſubintroīerūt⁊c: ſecūdꝰ eſt quādo oritur ꝯtentio deeo quod poteſt v̓gere in detrimentūrei ſpūālis qͣꝫuis ſit tꝑale Vn̄ actꝭ xxv.Paulus appellauit ceſarē pro liberatioē ſua quia per eiꝰ mortē vel incarceationē impediebat̉ frcūs p̄dicationis Ipē autē qͣꝫtū in ſe erat cupiebatdiſſolui et eſſe cū xp̄ō vt dicit̉ phil̓. pͥº.Terciꝰ eſt qn̄ ꝯtentio eſt de aliquo qd̓v̓git in tꝑale dap̄nū alteriꝰ et maximepauperū Reus em̄ quodāmō eſt rapina quia ſua negligentia Ad ij. dicit̉ꝙ ſicut glo. ibidē dicit in tribꝰ p̄ceptisibi poſitis ꝑfectio iuſticie on̄dit̉ qͦrūpͥmū eſt Si quis te ꝑcuſſerit in dexterā maxillā prebe eī et alterā. ſcd̓m eſt qͥvult tecū in iudicio ꝯtendere et tunicatuā tollere dimitte̓ ei et palliū Terciūeſt quicūqꝫ te angariauerit mille paſſus vade cū eo et alia duo Hec t̓a adpatiāꝫ ꝑtinere noſcūtur Hoc autē terciū vt glo exponit ibidē ītelligēdū ē n̄vt cū eo pedibꝰ vadas quia hoc nec inxpō nec in alijs hiſtorialiter legimꝰ cōpletū eſſe. ſed vt ꝑatus aiō ſis ire cumoꝑtet Sil̓r et pͥmū preceptū vt augꝰdicit in libro de mendacio ſic eſt intelligēdū vt corꝑatū habeat non ſolumad alias alapas accipiēdas ſꝫ etꝭ quelibet tormēta pro veritate paciēda cūeorū dilcoē a quibus illa pater et̉. necītelligitur ꝙ ad lrāꝫ aliqͥs debeat maxillā p̄bere ſe ꝑcutienti cū nec dn̄s hocetꝭ percuſſꝰ impleuit nec apl̓us paulꝰDn̄ ptꝫ ꝙ mediū p̄ceptū ſcd̓m eandēformā eſt exponēdū vt ſcꝫ aliquis habeat cor ꝑatū ad quelibet dāpna tꝑalia ſuſtinenda potiꝰ qͣꝫ caritatē vel veritatē relinquat p̄t tn̄ fine preiudiciocaritatis vel veritatis contingere ꝙaliquis ſua in iudicio repetat vt ex p̄dictis pꝫ Et ꝓpter hoc rō non ſequit̉Et ſil̓r eſt dicēdū ad terciū Ad iiij. dicē

dū ꝙ dn̄s p̄cepit vt apl̓i pedes excutiant a puluere in teſtimoniū eorū quieos non recipiūt Vn̄ mar. vi. dicit̉ Excutite puluerē de pedibꝰ vrīs in teſtimoniū ill̓ An̄ glo. luc. x. Excutite puluerē ad cōteſtationē terreni laborisqm̄ pro eis īaniter ſuſceperāt hoc teſtimoniū ordinatū ē ad diuinū iudiciūVn̄ ſeqͥtur Amē dico vobis tollerabilius ⁊c̄. Ab illis ergo dn̄s diſcipulis ſuis mandat vt non recepti recedamusquia finali iudicio pro ſuis ſceleribusreſeruant̉ ſicut ſunt infideles de qͥbusdicitur j. cor. vi. eos qui foris ſunt iudicabit deus. ſed de hijs qui intꝰ ſunt iudicium eccleſie ꝯmittỉ Unde ſi aliquisin ſocietatē fideliū recipi velit et ipī iniuſte ꝯtradicāt non debet hoc diuinoiudicio reſeruari ſed ad diuinum iudiciū eccleſie corrigendū deduci Ad v. dicendū ꝙ iudiciū cum ꝯtentioē ōnibꝰinfirmis eſt prohibitū vt ptꝫ per glo.j. cor. vi. ſuꝑ illud Iam quidē oīo delictū Eſt em̄ contētio īpugnatio veritatis per ꝯfidētiā clamoris vt habet̉ ingloſa ad rō .j. ſuꝑ illud hoīcidijs ꝯtentioē ⁊c. Vnde illi qui cū veritate in iudicio ſtant non ꝯfidentes in clamorenon ꝓpter hoc ſunt ꝯtentioſi. Ad vi.dicendū ꝙ nō ē intelligēdū ꝙ ſalua caritate nullomō poſſit aliquis ablatarepetere ſed quia caritas non inducitad repetēdū ablata ex cupiditatē Vn̄gloſa Non querit que ſua ſunt id ē ablata non repetit quia non eſt amatrixpecunie qn̄ꝫ tn̄ aliquis ex caritate ſuarepetere p̄t zelo frat̓ne corrcōnis motus. vt ptꝫ per auctoritatē grego. inductā Id vij. dicendū ꝙ non ſꝑ qn̄ aliquis rem ſuā repetit in iudicio pacēqm̄ cum proximo debet habere a corde ſuo repellit Unde qͣꝫuis pax cordisnullomō ſit ꝑdenda pro terrena re recuperanda non ſequitur ꝙ aliquis nōpoſſit in iudicio terrenā rem repetereIn ipō em̄ tuml̓tū iudicij plerūqꝫ eſtſalua pax pectoris. cum etiā albonisvirꝭ ī belloꝝ tuml̓tibꝰ n̄ amittat̉ aliasoīā bella een̄t illicita Ad viij. dicēdū ꝙfias iuſte ī iudicio ſua repetit ipē non