iuſmodi qͣꝫ ſeculares pꝫ xvi. q. j. ſt̓ nonnulli ¶ Ad illd̓ qd̓ poſtmodū obiciturꝙ preſbiteri ꝑrochiales cū ſint rectores aiārum debent diligēter agnoſcere vultū gregis ſibi ꝯmiſſi ꝙ non poſſunt facere niſi ꝯfeſſiones audiāt dicēdum ꝙ de bonitate vel malicia alicuiꝰꝯſtare p̄t alicui nō ſolum ꝑ ꝓpriam cōfeſſione ſed etiam ꝑ ſniām ſuperiorisde eo latā Un̄ ſi ep̄us ſubditum ſacerdotis abſoluat l̓ per ſe vel per aliū cuiip̄e ꝯmiſit ſacerdos ꝑrochial̓ ita ſe debet reputare ꝯgnoſcere eū ac ſi ſibi cōfeſſus eēt cū iam ſit per ſuꝑioris ſententiam approbatꝰ de qͣ eī iudicare n̄licet Et p̄terea ſatis p̄t vultum eiꝰ agnoſcere ſi ſcd̓m decretalē ſemel ei in ānō ꝯfiteatur ¶ Ad illud ꝙ quilibet ī annō debet ſemel ꝯfiteri ꝓprio ſacerdotidicendū ꝙ ꝓprius ſacerdos nō eſt ſolum ſacerdos ꝑrochialis ſed etꝭ epūsvl̓ papa ad quos etiam ꝑtinet magiscura eiꝰ qͣꝫ ad ſacerdotem vt multipliciter ꝯceſſum ē. ꝓpriū em̄ hic non accipitur ẜm ꝙ diuiditur cōtra ꝯē ſed ẜmꝙ diuiditur ꝯtra alienū vn̄ qui ꝯfeſſuseſt ep̄o ſuo vel alicui habenti vice eiusꝯfeſſus ē ꝓprio ſacerdoti Et p̄terea ꝑhoc nō excluditur ꝙ ſi ſemel in āno cōfitetur ſacerdoti id ē ꝑrochiali dato ꝙde eo tm̄ intelligả quin poſſit alijs vicibus alijs recōfiteri qui hn̄t poteſtatem abſoluendi ¶ Ad illud qd̓ nō poſſit ſcire dignū eū eē vt admittaʳ ad ſacramētum euchariſtie n̄ audita eiꝰ cōfeſſione dicendū ꝙ falſum ē p̄t em̄ ſcire per ſniām ſuperioris qͥ eum in foropenitētiali abſoluit cuiꝰ ſententie etiādebet ſtare nō minꝰ qͣꝫ ſue ¶ Ad illudqd̓ poſtea obicitur ꝙ ſi aliqͥs p̄t alteriꝯfiteri qͣꝫ ꝓprio ſacerdoti datur ꝑ hococcaſio multis latendi. dicēdū ꝙ falſum eſt Cū em̄ in foro penitentiali cuilibet ſit credendū ⁊ ꝓ ſe ⁊ ꝯtra ſe ſacerdos debet credere eū ꝯfeſſum eſſe ſi ſeꝯfeſſum fateatur qꝛ etiā ſi ſibi ꝯfiteretur poſſet eum deciꝑe vt leuibꝫ cōfeſſis maiora tacet ⁊ p̄terea dato ꝙ ex hͦdaretur aliqua occaſio mali tn̄ multūꝓponderat ꝙ per hͦ vitātur multa aliamaiora mala ſicut prius on̄ſum eſt ꝙ

per hoc multis ꝑiculis obuiaʳ ¶ Ad illud qd̓ ad monachum nō ꝑtinet corrigere ⁊ ſic nec abſoluere. dicēdū ꝙ verum eſt ꝓpria aucͣte ſed ex cōmiſſioneauctoritatem hn̄tis vtrūqꝫ p̄t ſibi ꝯpetere ſi ſacerdotali ordine fūgatur demophilꝰ tn̄ cui dyoꝰ ſcribebat n̄ eāt ſacerdos nec dyaconꝰ vt ex hijs q̄ in eadem epl̓a dicūt̉ apparet ¶ Ad illd̓ qd̓poſtea obicitur ꝙ ſi pn̄t ꝯfeſſioēs audire eadem roē vbiqꝫ pn̄t ſic een̄t vniuerſales eccē gubernatores. dicēdumꝙ nuſqͣꝫ pn̄t audire ꝓpria aucͣte pn̄t tamen audire vbicūqꝫ eis ꝯmiſſum fuerit ⁊ ſi ꝯmitterẻ eis ꝙ vbiqꝫ audirentab eo qui toti eccē p̄eſt poſſunt vbiqꝫaudire nec tn̄ een̄t vniu̓ſales eccē gubernatores qꝛ non abſoluerent auctoritatē ordinaria ſed ꝯmiſſa Q āt pp̄vniu̓ſalem pontificem ſe ꝓhibet noīāri hoc non iō eſt ꝙ ip̄e nō habeat auctoritatem īmediatam ⁊ plenā in qualibet eccleſia ſed qꝛ nō p̄ficitur cuilibetꝑticulari eccē vt ꝓpriꝰ ⁊ ſpecialis illiꝰeccē rector ſic em̄ceſſaret oīm̄ alioruꝫpoteſtas pōtificū et ex hͦ ꝓ roē capᵐinductum inducitur ¶ Ad ea quibuspoſtmodū on̄dere nitutur ꝙ nec etiāaucͣte ep̄orum debent religioſi p̄dicare ⁊ ꝯfeſſiones audire de facili pꝫ reſponſio. ꝙ em̄ obiciūt ꝙ aliquis iā datnon habet pꝫ falſum eē in ſpiritualibꝫq̄ ꝯmittūtur non ꝑ trāſlationē alicuiꝰdn̄i ſicut accidit in rebus corꝑalibꝫ ſedmagis ꝑ modū deriuationis cuiſdameffectꝰ a cauſa ſua ſicut qui ꝯmunicatalij ſentētiam non ꝓpter hoc ſentētiāamittit ⁊ ita ē etiam de ꝯmunicationeptātis qui em̄ dat alicui poteſtatē nōamittit eam ſicut epūs dat ſacerdotipoteſtatē vt cōficiat corpꝰ xp̄i dandonon amittit eam vn̄ de ꝯmunicationeſpūalium rerū dicit augꝰ in li. de doctrina xp̄ianaOmnis res q̄ dando nondeficit dū habetur ⁊ nō datur nōdumhabetur quomō habenda eſt et ſimiliter qn̄ epūs dat ſacerdoti poteſtatēabſoluendi alios hoīēs non amittit illam poteſtatatē niſi forte eſtimeʳ poteſtas quā ſacerdos habet in ſua ꝑrochia quafi poteſtas quā habet miles ī