c xlij
perſeqͣtia ad ordinē doctrine pertine̓Seqͥtur em̄ hūc vero ſe ẜuaſſe dicit cōſtringens ſe maledicto ſic qͣſi non mōin alijs humilis ſui. ſed etꝭ in ſciētia qͥaego humiliter ſentiebā priꝰ nutritlacte quod eſt v̓bum caro factū vt ſiccreſcerē ad panē angelorū ſcilicet ad v̓bum qd̓ eſt in principio apud deum. etſic redit ad id qd̓ prius dixe̓at. vnde ꝙin medio poſitū eſt cauſa exempli inducit Quod vero qͥnto inductū eſt dequinqꝫ milibꝰ hominū quos xp̄ūs qͥnqꝫ panibus pauit et poſtmodū qͣtuormilia de ſeptem panibus tā friuolumeſt vt reſponſione nō egeat Non em̄oportet ſcd̓m ordinē figurarū ordinērerū eſſe que figurant̉ qꝛ qn̄qꝫ per pͥora figurātur poſteriora et econuerſoNec ab huiuſmōi figuris efficax argumētū trahit̉. vn̄ auguſtiꝰ dicit in quadam epl̓a contra donatiſtas. et dyoniſius dicit in epl̓a ad tytū ꝙ ſimbolicathorica non eſt argumentatiua hͦ aūtnon obſtante dicimꝰ ꝑ iſtū ordinē miraculoꝝ deſignatur ordo preceptorūad cōſilia qͣꝫtum ad ſtatum totiꝰ hūain generis Non em̄ conſilia data fuerant in veterī teſtamēto ſꝫ in nouo qꝛnichil ad perſcm̄ adduxit lex Et hoc patet per gloſam q̄ quinqꝫ panes dicit eēlegalia precepta ſeptē aūt panes euāgelicā perfectionē Nō aūt ꝓpter hocoꝑtet ꝙ idem hōines exerceantur prius in preceptis legalibꝰ in ſeculari vita et poſt modū in cōfilijs in vita religioſa Non em̄ legitur ꝙ idē hominesfuerūt inter quinqꝫ milia hōim ⁊ poſtmodū int̓ qͣtuor milia Similit̓ vero ꝙſexto ꝓponitur de illis qͣtuor ex quibꝰſancta euāgelia cōtexūtur nō facit adꝓpoſitum qꝛ dicitur in exemplis ꝑfectio non refertur ad cōſilia ſed ad ꝑfectū modū obſeruandi precepta q̄ ſuntde actibus virtutū ſicut xp̄s obſeruauit. vnde ſubdit̉ in gloſa extra vt h̓Diſcite a me qꝛ mitis ſum et humil̓ cordeetc̄. et eſt otē perfecti ficꝭ et pater vr̄ celeſtis etc̄ et alibi exemplū dedi vob̓ ⁊cͣIam vero ꝙ ſeptimo ꝓponitur de ordine vite actiue ad ꝯtemplatiuā diligē
tius conſiderandum eſt ꝙ hec frequētius ab eis conculcantur verum quidem eſt quia vita actiua contemplatiuā precedit ſed ignorae̓ videntur quidſit vita actiua. primo quidē qͥa credūtvitam actiuā in ſola diſpenſatione rerū tꝑalium exiſtere ita ꝙ aſſerunt religioſos qui nil poſſident nec ꝓpriū neccōmune vite actiue pertīcipes eē nonpoſſe quod manifeſte falſum on̄diturper hoc ꝙ gregoriꝰ dicit in 2ª omel̓ 2ꝑtis ſuper ezhe Actiua vita eſt panemeſurienti tribuere verbo ſapientie neſcientē docere. errantē corrigere. ad humilitatis viam ſuperbientē ꝓximū reuocare infirmitatis curā gerere Queſingulis quibuſqꝫ expediunt diſpenſare et cōmiſſis nobis qualiter ſuſtētarivaleant ꝓuidere Ex quo patꝫ ꝙ ad vitam actiuā pertinet nō ſolum in tꝑalibus ſed etiam in ſpūalibus corrigēdovl̓ docendo alijs ꝓuidere ad quē hōines ſunt magis idonei nichil penitusin hoc mundo habentes vnde dn̄s apoſt olos doctores futuros rebꝰ ōnibus huiꝰ mundi expoliauit Eſt autemquerendū vlterius vtrum exerciciumvirtutum moralium ad vitā actiuampertineat Et ſiquidē doctrinā ſequamur ph̓i morales virtutes pertinentad vitam actiuā vt patet in x. eth̓. Intellectuales vero ad vitā contemplatiuam. cui etꝭ auguſtiꝰ atteſtatur xij. detrinitate vbi rationē inferiorem q̄ tꝑalia diſpenſet ſiue ad ſe ſiue ad aliū pertinentia deputat actioni ſuꝑiorem vero rationē que rationibꝰ eternis inheret deputat contemplationi Hoc ergo habito in ꝓmptū eſt ratio quae̓ vita actiua precedit cōtemplatiuam. qꝛniſi homo per virtutes morales hēatanimā a paſſionibus depuratam ꝙ ꝑtinet ad vitam actiuā non eſt ydonead diuinam virtutem cōtemplandamſcd̓m illud math̓. v. Beati mundo corde quoniā ip̄i deum videbunt et hoc h̓contēplatiōe imperfcā ⁊ in futuro cōtēplatiōe ꝑfecta Sic igit̉ exerciciū vite actiue nō ſolū ē in ſcl̓aribꝰ ſꝫ etiā inreligioẜ. pͥmo quidē in qͣꝫtū ꝑ v̓tutes