xcij
na mītigae̓ʳ ſꝫ qꝛ ſb̓trahit̉ eis ōis ſpestunc pena efficitur grauiſſima yſa. lxviVermis eoꝝ non moriet̉ Sic̄ ergo pꝫdifferentia inter bene oꝑari et male qꝛbona opera ducunt ad vitam mala ātad mortē ⁊ ꝓpter hoc hōes debent frequenter reducere ad memoriā qꝛ ex hͦꝓuocarēt̉ ad bonū et traherēt̉ a malo vn̄ et ſignant̓ in fine omniū ponit̉vita eterna vt ſemꝑ magis memorie īpͥmatur. In ſumma vero ſciendū ē ꝙẜm quoſdā ſunt xij articuli de diuinitate ſex ſcꝫ ꝙ eſt vnus deus in eſſentia. etideo dicitur credo in vnum deū trinꝰin ꝑſonis ⁊ ideo dicitur patrē ⁊ filiū ⁊ſpm̄ ſanctū qui eſt creator omniū ⁊ iōdicitur creatorē celi et terre ⁊ ꝙ ab eoſit omnis gratia et ideo dicit̉ remiſſionem peccatoꝝ et ꝙ ſuſcitabit corꝑanoſtra et ideo dicit̉ Carnis reſurrectionem Et ꝙ dat bonis vitam eternāDe humanitate aūt ſex ſpūaliter .ſ. ꝙconceptus ꝙ mortuꝰ ꝙ paſſus ꝙ deſcendit ad inferos ꝙ tercia die reſurexit a mortuis ꝙ aſcendit in celū ſedetad dexterā patris et ꝙ venturꝰ eſt iudicare viuos et mortuos ⁊c̄ RogeꝰTractatus ſancti thome de aquino ſuper expoſitiouem orationis dominice ſcꝫ Pater noſterꝭ¶ Opuſculum ſeptimūIter noſter Inter alias orationes oratio dominica pͥncipalior invenit̉. Habet em̄quinque excellentias que inoratione requiruntur. Debet em̄ oratio eſſe ſecura. recta. ordinata. deuota⁊ humilis Secura quidē vt cū fiduciaveniamus ad thronū gratie hebreosqͣrto In nullo deficientes. Iacobi. pͥºPoſtulet aūt in fide nichil heſitans ⁊c̄roͣbiliter autē hec oratio ē ſecuriſſimaEſt em̄ ab aduocato noſtro formataqui eſt ſapientiſſimꝰ in quo ſunt omnes theſauri ſapientie et ſcientie abſconditi Col̓ ſcd̓o De qͦ dicit̉ pͥme joh̓ſcd̓o Aduocatū habemus apud patrē⁊c Vn̄ dicit Cyprianus in libro de ora
tione dominica. Cū xp̄m habeamusaduocatū apud patrē ꝓ peccatis noſtris qn̄ ꝓ delictis noſtris petimꝰ vltērius aut ſecurior apparet ex hoc ꝙ ipſe qͥ orationem exaudit cū patre ⁊ docuit nos orare ẜm illud p̄s Clamabūtad me et ego exaudiā eos ⁊cͣ vn̄ ⁊ cyp̄anus Amicabilis et familiaris ē oratio dei mei de ſuo rogare vn̄ ⁊ ab or̄one nuūqͣꝫ ſine fructu receditur Nā peream venialia dimittūtur vt augꝰ dicitDebet etiam oratio eſſe recta vt petata deo q̄ ſibi conueniunt. Nam vt dicitdam̄ Oratio eſt petitio decentiū a d̓oMultotiens em̄ non exaudit̉ oratioqꝛ indecentia poſtulant̉ Iacobi qͣrtopetitis et non accipitis eo ꝙ male petatis ⁊c. Scire autē quid ſit petendūdifficilimū eſt cū difficilimū ſit ſcire qͥddeſiderandū Ea em̄ licite petunt̉ ī oratione q̄ licite deſiderant̉ ⁊ ideo apl̓usro. viij. Nam qͥd̓ oremus ſicut oportꝫneſciꝰ ⁊cͣ ipſe autē xp̄ūs ſpirituſſanctidator eſt naͣm ipſius ē docere qͥd nosorare oporteat Nam diſcipuli dixer̄tei luce xi. Domine doce nos orare ergo ea que ipſe orare docuit certiſſimepoſtulant̉ Unde augꝰ Quecunqꝫ verba dicamus nichil aliud dicimꝰ qͣꝫ ꝙ iniſta oratione dominica poſitum eſt ſirecte et congruenter oramus. Debetetiam eſſe oratio ordinata ſicut deſideriū cū oratio deſiderij ſit interpresEſt autē huiuſmodi debitus ordo vtſpiritualia carnalibꝰ celeſtia terrenisdeſiderando et orando preferamꝰ ẜᵐillud mathei ſexto Primū querite regnū dei ⁊c Hoc dominꝰ in hac oratiōeẜuare docuit in qua pͥmo petunt̉ celeſtia et poſt modū terrena. Debet etiam oratio eē d̓uota qꝛ pinguedo orationis facit ſacrificiū orationis eſſe acceptū deo ẜᵐ illud p̄s In nomine tuoleuabo manus meas ſicut adip̄e ⁊ pīguedine repleat̉ anima mea. Deuotioautē orationis ꝓpter ꝓlixitatē obtundit̉ vnde dominꝰ ſuꝑfluā oratōis ꝓlixitatem docuit vitare dicens. Orantes aūt nolite multū loqui. Et augꝰ dicit ad ꝓbā. abſit in oratione multa locutio ſed nō deſit ml̓ta precatio ſi fer