cut pleniꝰ lucet qd̓ alia illuminare poteſt Quia ergo homo xp̄ūs ſummamplenitudinis gratie obtinuit qͣſi vnigenitus a patre Cōſequēs fuit vt etiamab ip̄o grā in alios redūdaret ita ꝙ filius dei factus hō hoīēs faceret deos⁊ filios dei ſcd̓m illd̓ gal̓. iiij. Miſit deus filium ſuum factū ex muliere vt adoptionem filioꝝ reciꝑemus Ex hoc ātꝙ a criſto gratiā ⁊ veritas ad alios deriuātur cōuenit ei vt ſit caput eccl̓e nāa capite ad alia mēbra que ſunt eī conformia in natura quodāmodo ſenſus⁊ motus deriuatur ſicut a xp̄o gratia⁊ veritas ad alios hoīēs deriuat̉ vnde ad ephe. primo et ip̄m dedit caputſuper oēm eccleſiam que eſt corpꝰ eiꝰDici etiam poteſt nō ſolum caput hominum ſed etiā angeloꝝ quātū ad excellentiam ⁊ influentiam licet nō quātum ad ꝯformitatem nature ſcd̓m eādem ſpeciem vn̄ ante p̄dicta verba apoſtolus p̄mittit ꝙ deus cōſtituit illum ſcꝫ xp̄m ad dextram ſuā in celeſtibus ſuꝑ ōnem principatum ⁊ poteſt atem dn̄ationem ⁊ v̓tutem Sic gͦ ſecūdum p̄miſſa in criſto conſueuit trīplexgratia aſſignari Primo quidē gr̄ā vnionis ſcd̓ꝫ qd̓ humana natura null̓ meritis precedentibus hoc donū accepitvt vniretur dei filio in ꝑſona Scd̓o gͣtia ſingularis qua aiā criſti pre ceterisfuit gratiā ⁊ veritate repleta Tercio gͣtia capitꝭ ſcd̓m qd̓ ab ip̄o in alios gratia redūdat q̄ tria euangeliſta cōgruoordine ꝓſequitur Nam qͣꝫtum ad gratiam vnionis dixit v̓bum caro factuꝫeſt Quātum ad grām ſingularem dicit vidimꝰ eū quaſi vnigenituꝫ a patreplenū gratie et veritatis Quatum adgratiam capitis ſubdit et de plenitudine eiꝰ oēs accepimusDe infinitate gratie criſti. xxxiSt aūt ꝓprium criſto ꝙ eiꝰ gͣAtia ſit infinita quia ſcd̓m teſtiōnium iohānis baptiſte nō ad menſurādat deus ſpiritum hōi xp̄o vt dʳ ioh̓ iijIn alijs aūt datur ſpiritus ad menſuram ſcd̓m illud ephe. iiij. Vnicuiqꝫ data eſt gratia ſcd̓m menſurā donatiōiscriſti Et quidē ſi hoc referatur ad gra

tiam vnionis nullā dubitationē habetqd̓ dicitur Nam alijs ſcientijs datumē deos aut filios dei eē per ꝑticipationem ex influentia alicꝰ doni qꝛ quodcreatum eſt neceſſe ē ip̄m ſicut ⁊ ceteras craturas eē finitas Sed xp̄o ſecūdum huānam naturam datum ē vt ſitdei filius nō per ꝑticipationē ſed ꝑ naturam Natural̓ aūt diuinitas ē infinita Ex ip̄a ergo vnione accepit donuminfinitū vn̄ gratia vnionis abſqꝫ omni dubitatione ē infinita Sed de gratia habituali dubium eē poteſt an fuerit infinita Cum em̄ huiuſmodi gratiaſit etiam qͥd creatum cōfiteri oportetꝙ habeat een̄tiam finitam Poteſt tn̄infinita dici triplici ratione Priō quidemi ex ꝑte recipientis Manifeſtumeſt em̄ vniuſcuiuſqꝫ nature create capacitatem eē finitam et ſi infinitū bonum recipere poſſit amando ⁊ ꝯgnoſcendo ⁊ fruendo. nō tamen infinite ipſum recipit Eſt ergo cuiuſlibet creature ſcd̓m ſuam ſpeciem ⁊ naturā determinata capacitatis menſura que tamen diuine poteſtatī non p̄iudicat qn̄poſſit aliam creaturam maioris capacitatis facere ſed iam non eēt eiuſdemnaturę ſcd̓m ſpēm vt ſi ternario addatur vnitas iam erit alia ſpēs nu̓i Quādo igitur alicui non datur tm̄ de bonitate diuina quāta ē capacitas naturalis ſpeciei ſue videt̉ ei ſcd̓m aliquā mēſuram donatū Qn̄ v̓o tota naͣlis capacit as impletur nō viʳ eī ſcd̓m menſurādonatū. qꝛ ⁊ ſi ſit menſura ex ꝑte recipientis nō tn̄ ſcd̓m menſuram ē donatum ex ꝑte dantis qui totū ꝑatus ē dare ſicut ſi aliqͥs vas ad fluuiū deferenſabſqꝫ mēſura inuenit aquā ſibi preparatam qͣꝫuis ipſe cū menſura accipiatꝓpter vaſis determinatā quātitatemSic ỉ grā xp̄i habitualis quidē finitaē ꝓpter een̄tiam ſed infinite et nō ſcd̓ꝫmenſurā dari dicitur qꝛ tm̄ datur qͣꝫtūnatur a capax eē pōteſt Scd̓o v̓o ex ꝑte ip̄iꝰ doni recepti Cōſiderandū ē em̄ꝙ nl̓ ꝓhibet aliqͥd eē finituꝫ ẜm een̄tiāqd̓ tn̄ pᵐ roēꝫ alicꝰ fōͣre ſpeāl̓ īfiniᵐ ſitInfinitū em̄ ſecūdum een̄tiā eſt qd̓ ha