Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
LIIr
Einzelbild herunterladen
 

ē de filiatioē diuina filiaº em̄ huāna n̄ꝯſtituit perſonā ſed accidit ꝑſone ꝯſtitute Sil̓r etiā nō obſtat ꝙ vnꝰ hō vnafiliatione refertur ad pr̄eꝫ ⁊ mrēm qꝛeadē natiuitate naſcitur hō ab vtroqꝫꝑnte vbi āt ē eadē cā relatōnis relatioē vna realiter qͣꝫuis multiplicetur reſpectꝰ Sicᶜ em̄ nichil ꝓhibet aliqͥd reſpectū habere ad alterū abſqꝫ hͦ ꝙ realiter infit ei relatio ſicut ſcibile refert̉ adſciām relatione in ea nō exn̄te ita nl̓hibet vnā tm̄ realē relationē pl̓es reſpectꝰ hrē Nā ficꝭ relaº ex cauſa ſua hꝫꝙ ſit res q̄dā ita etiā ꝙ ſit vna l̓ multiplex Et ſic cū xp̄s non eadē natiuitatenaſcat̉ ex pr̄e ⁊ mrē due filiatioēs ī eoeē videntur ꝓpt̓ duas natītates Sꝫ ēaliud qd̓ obuiat ꝓpter hͦ ꝙ non pn̄t eēplures filiationes reales in xp̄o Nonem̄ oē qd̓ naſcitur ex aliqͦ filiꝰ dici p̄t ſꝫſolū ꝯpletū ſuppoſituꝫ manꝰ em̄ alicꝰhōis nō dʳ filia l̓ pes filiꝰ ſed totū ſingulare qd̓ ē petrꝰ l̓ iohānes. ꝓpriū ergo ſb̓iectum filiationis ē ſuppoſitumip̄m On̄ſum ē āt ſupͣ ꝙ in xp̄o nō eſt aliud ſuppoſitū qͣꝫ increatū cui nō p̄t extꝑe aliqͣ real̓ relatio aduenire ſꝫ ſicut sͣdiximꝰ ōnis relatio d̓i ad creaturā ē ſecūdū roēm tm̄ Oꝫ ergo ꝙ filiatio quaſuppoſitū et̓nū filij refertur ad v̓ginēmr̄ēm nō ſit realiter relaº ſed reſpcūsrōis tm̄ Nec ꝓpter hͦ impedit̉ qn̄ xp̄sſit v̓e ⁊ realiter ſiliꝰ v̓ginis mr̄is qͣi realiter ab ea natꝰ ficꝭ deꝰ v̓e ⁊ realit̓ eſtdn̄s creature qͣſi realē hn̄s pōm coercendi creaturā Et tn̄ dominij relaº ſolum ẜm roēm deo attribuit̉ Si aūt inxp̄o een̄t plura ſuppoſita vt qͥdam poſuerūt nl̓ ꝓhibēt ponere duas inxp̄ofiliationes qꝛ filiationi tꝑali ſubicerẻſuppoſitū creatūDe ꝑfectionē hūāne nature. xxixUia v̓o ſicut iā dictum ē hūānitas xp̄i ad eiꝰ deitatē ꝯꝑat̉ qͣſi qd̓dam organū eiꝰ. Organoꝝ aūt diſpoſitio ⁊ qͣlitas penſat̉ p̄cipue qͥdē exfine ⁊ etiā ex decentia inſtrumēto vtētis ẜm hos modos ꝯueniēs ē vt ꝯſideremꝰ qͣlitatē huāne neͣ a v̓bo dei aſſūpte finis āt aſſumptionis hūāne naturea v̓bo dei ē ſalꝰ ⁊ reꝑatio huāne natu-

re Talē gͦ oꝑtuit eē xp̄m ẜm hūanā naturam vt ꝯuenienter poſſet eē auctorhūāne ſalutꝭ Salus em̄ hūāna ꝯſiſtit īfruitione dīna ꝑ quā hō beatꝰ efficỉ etiō oꝑtuit xp̄m ẜm hūānam naͣm fuiſſeꝑ fcē deo fruētē Principiū em̄ de vnoquoqꝫ gn̓e oꝫ eē ꝑſcm̄. fruitio āt diuina ẜm duo exiſtit ſcꝫ ſcd̓m volūtatem⁊ ẜm intellectū Scd̓m volūtatē qͥdemdeo ꝑfecte ꝑ amorē inherētem Scd̓mintellectū v̓o deū ꝑſcē cognoſcentemPerfcā āt inheſio volūtatis ꝑ amorēad deū ē per grām ꝑ quā iuſtificat̉ hōſcd̓m illud ad roͣs iij. iuſtificati gratisper grām ip̄iꝰ Ex hͦ em̄ hō iuſtꝰ ē ꝙ d̓oꝑ amorē inheret Perfcā aūt dei ꝯgnitio ē per lumen ſapiē q̄ ē cognitio dīnev̓itatis Oꝑtuit gͦ v̓bum dei incarnatūꝑſcm̄ in grā ⁊ ſapiā veritatis exiſte̓ vn̄ioh̓ pͥmo Verbū caro factū ē ⁊ ſeʳ plenum gratia ⁊ v̓itateDe plenitudiē grē xp̄i ⁊ qͥd ſit grā. xxxRimo āt videndū ē de plenitudine grē ip̄iꝰ Circa qd̓ ꝯſiderādum ē ꝙ non gre aduobus aſſumi p̄tvno mō ex eo qd̓ eſt gͣtum eē Dicimꝰem̄ aliꝙͣ alicꝰ grām hrē qꝛ eſt ei gratꝰAlioº ex eo qd̓ eſt gratꝭ dari. diʳ em̄ aliquis alicui grām facere qͥ ei aliqd̓ bn̄ficium gratꝭ ꝯfert Nec iſte due acceptiones grē penitꝰ ſeꝑate ſunt Ex eo em̄alteri aliqͥd gratꝭ datur qꝛ ille cui daturgratꝰ eſt danti l̓ ſimpl̓r l̓ ẜm qͥd Simpl̓r quidē qn̄ ad hͦ recipiēs ē gͣtꝰ dantivt eū ſibi ꝯiūgat ſcd̓m aliquē modumHos em̄ quos gratos hēmꝰ nos propoſſe attrahiꝰ ẜm qͣꝫtitateꝫ et modū qͥnob̓ grati exiſtūt Scd̓m qͥd̓ aūt qn̄ adhͦ recipiens gratꝰ eſt danti vt aliqͥd abeo recipiat nō aūt ad hoc vt aſſumatab ip̄o vn̄ pꝫ ꝙ ōnis qui hꝫ grām aliqͥdhꝫ qd̓ gratꝭ datur Nō aūt onis qͥ habꝫaliqͥd gratis datū ē gͣtꝰ danti Et iō dupl̓r grā diſtingui ſolet. vna ſcꝫ q̄ ſolū ēgͣtis data Alia ē q̄ eſt gͣtum faciēs Gratis aūt dari d̉ qd̓ neqͣqͣꝫ eſt debitū Dupl̓r aūt aliqͥd debitum exiſtit. vno mōſcd̓m naturā alio mō ſcd̓m oꝑationeꝫScd̓m naturā qͥdem debitū ē rei qd̓ ordo naturalis rei expoſcit ſicut debituꝫē homini ꝙ hꝫ roēm aūt manꝰ a pedeſg iiij