xlviij
Ed remaēt q̄ſtio magis vrgēsvtꝝ defectꝰ origiālis iuſtiᵉ ī hijſqͦ ex pͥmo ꝑnte ꝓdier̄t rōnē culpe poſſit hrē H em̄ ad rōnē culpe ꝑtine̓ viſicut ſupra dcm̄ eſt vt malū qd̓ culpabile dr̄ ſit ī ptāte eiꝰ cui reputatur ī culpā Nullꝰ em̄ culpat̉ de eo qd̓ n̄ ē ī ip̄oface vel n̄ face̓ Nō ē āt ī ptāte eiꝰ qͥ naſcit̉ vt cū origiāli iuſticia naſcat̉ l̓ fineea Vn̄ viʳ ꝙ talis defectꝰ rōnē culpe habe̓ n̄ poſſit Sed hͨ queſtio defacili ſoluitur ſi diſtīguat̉ int̓ ꝑſoāꝫ ⁊ natuamSicuti em̄ in vna ꝑſoā multa ſt̓ membra ita in vna natua ml̓te ſunt ꝑſoē vtꝑticipatiōe ſpēi huāne ml̓ti hoīēs ītelligātᶻ qͣſi vnꝰ hō vt porphi. dicᶜ Eſt aūthͦ adu̓tēdū in pccō vniꝰ hōis ꝙ diu̓ſismēbris diu̓ſa pccā exercēt̉ nec reqͥrit̉ad rōnē culpe ꝙ ſingula pccā ſint volūtaria volūtatē mēbroꝝ qͥbꝰ exercēt̉ſed volūtate eiꝰ qd̓ ē in hoīe pͥncipaleſcꝫ ītellectīe ꝑtꝭ Nō eī p̄t manꝰ n̄ ꝑcutēaut pes n̄ ābulae̓ volūtate iubēte Perhūc āt modū defcūs origiālis iuſtiᵉ ēpccm̄ natu̓e īqͣꝫtū deiriuat̉ ex īordiātavolūtate pͥmi pͥncipij in natu̓a hūanaſcꝫ pͥmi ꝑntꝭ ⁊ ſic ē volūtariū habito r̄ſpcū ad naturā volūtate ſcꝫ pͥmi principij natu̓e ⁊ ſic tranſit in om̄s qͥ ab ip̄onaturā huānā accipiūt qͣſi ī q̄dā mēbraipſiꝰ Et ꝓpt̓ hͦ dr̄ origiāle pccm̄ qͥa ꝑ origiēꝫ a pͥmo ꝑnte in poſter os diriuaʳVn̄ cū alia pccā ſcꝫ actualia in mediatereſpiciūt ꝑſoāꝫ peccātē hͦ pccm̄ directereſpicit naturā. Nā primꝰ parēs ſuopccō īfecit naturā ⁊ natu̓a īfecta īficitꝑſoās filioꝝ qͥ ipās a pͥmo parēte ſuſcipiūt ¶ Q alia pcc̄ā actuaſia n̄ ītroxiij.ducūtur in poſteros.Ec tn̄ oꝑtꝫ ꝙ oiā alia pctā velpͥmi ꝑntꝭ vel cet̓oꝝ traducāt̉in poſteros qͥa pͥmū pccm̄ pͥmi ꝑntisſuſtulit donū totū qd̓ ſuꝑnatualit̓ eātcollatū ī hūāna natu̓a ꝑſoē pͥmi ꝑntis⁊ ſic dr̄ corrupiſſe vel īfeciſſe naturamVn̄ pcc̄ā cōſequētia n̄ īueniūt aliquidhuiuſmodi ꝙ pn̄t ſb̓trahe̓ a tota natura ſed auferūt ab hoīe aut diminuūt aliquod bonū ꝑſoāle nec corrūpūt naturā niſi inqͣꝫtū ꝑtinēt ad hanc vel adillam ꝑſoāꝫ. hō aūt n̄ gnāt ſibi ſimilem
in ꝑſona ſed in natūa ⁊ iō n̄ traducit̉aꝑnte in poſteros pccm̄ qd̓ viciat ꝑſoāꝫ ſꝫ pͥmū pccm̄ qd̓ viciauit naturā.Q hūana naͣ n̄ potuit reꝑari ꝑ pniāꝫvl̓ meritū pͥmi ꝑntis neqꝫ ꝑ aliū hoīēꝫPāuis aūt pccm̄ pͥmixiiij.ꝑarētis totā naturaꝫ hūanā infecerit n̄ tn̄ potuit ꝑ eiꝰ pēitētiaꝫ vl̓ qd̓cūqꝫ eiꝰ meritū tota natu̓a reparari.Manifeſtū ē em̄ ꝙ penitētia ade velqd̓cūqꝫ eiꝰ meritū fuit actꝰ ſingl̓aris ꝑſoē actꝰ aūt alicꝰ īdīdui n̄ p̄t eſſe ī totaꝫnaturaꝫ ſpēi. cauſe em̄ q̄ pn̄t in totamſpēm ſt̓ cauſe eqͥuoce ⁊ n̄ vniuoce Solem̄ ē cauſa gnātiōis in tota ſpē hūana ſꝫ hic hō n̄ p̄t eſſe cauſa gnatiōis intota ſpē hūana ſꝫ eſt cauſa gnātionishuiꝰ hōis Meritū gͦ ſingulae̓ ade velcuiuſcūqꝫ puri hōis ſufficiēs ēe n̄ potuit ad totaꝫ naturaꝫ reītegrandaꝫ Qꝭaūt ꝑ actū ſingl̓arē pͥmi hōis tota natura hūana viciata eſt ꝑ accn̄s ē ꝯſecutū inqͣꝫtū eo pͥuato innocētie ſtatu ꝑip̄m in alios deriuari nō potuit Et qꝫuis ꝑ penitētiam redierit ad grāmntn̄ redie̓ potuit ad pͥſtinaꝫ īnocētiā cuidiuītꝰ p̄dcm̄ origīalis iuſticie donū cōceſſum erat Sil̓r ecꝭ manifeſtū ē ꝙ p̄dcūs origīalis iuſtiᵉ ſtatꝰ fuit qd̓damſpūale donū grē Gratia aūt n̄ meritꝭacqͥrit̉ ſꝫ gͣtis a d̓o dōat̉ Sicut gͦ pͥmꝰhō a pͥncipio origīalē iuſticiaꝫ n̄ ex merito habuit ſꝫ ex dono diuiō ita etiam⁊ ml̓to minꝰ pꝰ pccm̄ eam mereri potuit pēitēdo vel qd̓cūqꝫ aliud opꝰ faciNꝭ oꝑtebꝫ hūanaꝫ naendoturam repararica. xv.Portebat aūt ꝙ hūana natuapdcō mō infecta ex diuīa ꝓuidetīa reꝑaretur. Nō em̄ poterat adꝑfectam beatitudīēm ꝑuenire niſi taliinfectione remota quia beatitudocum ſit ꝑfectū bonū nullū defectumpatitur ⁊ maxiē defectū pccī qd̓ aquomō v̓tuti oppōitur q̄ eſt via in ipſamvt dictū eſt. Et ſic cum homo propter beatitudinem factus ſit quia ipſaeſt eius vltimus finis. ſequeretur ꝙopus dei in tā nobili c̄atura fruſtarequod reputat inconueniens pſalmiſta cum dicit. Numquid enim vane