Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
XXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

dicatur ẜm id p̄s. p̄ceptū poſuit et nōp̄teribit qd̓ quidē p̄ceptū nichil aliud ēqͣꝫ diſpō diuine ꝓuidentie mouēs resnaturales ad ꝓprias actiones Sil̓r etiam actiones creaturarū roͣlium imputātur eis ad culpā l̓ laudem ꝓ eo ꝙhn̄t dn̄ium ſui actꝰ nō ſolū hōibus abhoīē p̄ſidente ſed etiā a deo cū hoīēs n̄ſolū regātur ab hoīē ſed etiā a deo cuiuſcūqꝫ āt regimini aliqͥs ſubdit̉ ab eoſibi īputatur ꝙ laudabiliter l̓ culpabiliter agit ⁊ qꝛ ꝓ bn̄ actis debetur p̄mium culpe v̓o debetur pena vts dcm̄ ēcreature rōnales ẜm iuſticiā diuine ꝓuidentie ⁊ puniūtur ꝓ malis ⁊ p̄miaꝓ bonis In creaturis āt irrōnabilibus nō hꝫ locū pena et p̄miū ſicut necculpari vel laudariQꝭ hoc per grām ad amandū. cxlvUia v̓o vltimꝰ finis creatue̓ rational̓ facultatē nē ip̄iꝰ exceditea v̓o q̄ ſunt ad finē debent eē fini proporcionata ẜm rcm̄ ꝓuidentie ordinēꝯn̄s eſt vt creature rōnali etiā adiutoria diuinitꝰ ꝯferātur nō ſolū q̄ ſunt ꝓporcionata neͣ ſed etiā q̄ facultatē nature excedūt vn̄ ſupͣ naturalē facultatem rōis impōitur diuinitꝰ hōi lumēgrē ꝑ qd̓ interiꝰ ꝑficitur ad v̓tutes etqͣꝫtū ad ꝯgnitionē dū eleuat̉ mēs hominis ꝑ lumē huiuſmōi ad ꝯgnoſcendū ea q̄ roēm excedūt ⁊ qͣꝫtū ad actionem ⁊ qͣꝫtū ad affectionē dū per lumēhuiuſmōi affectꝰ hōis ſuꝑ ōnīa creataeleuatur ad deū diligendū ⁊ ſꝑandū inip̄o ⁊ ad agendū ea q̄ tal̓ amor reqͥritQꝭ huiuſmōi auxilia collata hōia deoſuꝑnaturaliter dn̄r dona gͣtuita cxlviUiuſmōi aūt auxilia ſuꝑnaturaliter hōi data gͣtuita vocāturduplictrōe Priō quidē qꝛ gratꝭ dīnitꝰdātur non em̄ p̄t in hoīē aliqͥd inueniricui ꝯdigne huiuſmoi auxilia debeāturcū hec facultatem hūāne nature excedant Scd̓o v̓o qꝛ ſpeciali quodāmō ꝑhuiuſmōi data hō deo efficitur gͣtꝰ Cūem̄ dilectio dei ſit cā bonitatis in rebꝫnō a p̄exn̄te bonitate ꝓuocata ſicut edilectio nrā nccē ē ꝙ quibꝫ alios ſpeciales bonitatis effectꝰ largitur reſpcū

retur Dn̄ eos maxime ⁊ ſimpl̓r dilige̓dicitur quibꝫ tales bonitatꝭ effectꝰ ſargitur per qͦs ad vltimū finē deueniantqui eſt ip̄e qui eſt fons bonitatisQ per pccm̄ hō huiuſmōi dona gͣtuita amiſit. cxlvijT qꝛ pccā ꝯtingūt ex hoc ꝙ actiones deficiūt a rcō ordine ad finemAd finē āt hō ordinatur nō ſolū ꝑ naturalia auxilia ſed per gͣtuita nccē ē ꝙͥpccā hōim nō ſolū naturalibꝫ auxilijsſed etiā gͣtuitis ꝯͣrientur Contraria ātſeinuicē expellūt Vn̄ ſicut ꝑ predcā huiuſmōi auxilia gͣtuita ab hoīe tollūturita ꝑ gͣtuita dona pccā homini remittūtur alioqͥn malicia hōis in peccādoplus poſſet dū remouet grām qͣꝫ diuina bonitas ad remouendū pcc̄a ꝑ gratie donū Item deꝰ rebꝫ p̄uidet ẜm earū modū hic aūt ē modꝰ mutabiliū rerum vt ī eis ꝯͣria alt̓nari poſſint ſicᵗ generatio ⁊ corruptio in materia corꝑali ⁊ albū ⁊ nigrū in corꝑe colerato Hōem̄ mutabil̓ eſt ẜm volūtatem qͣꝫ diuīhac vitā viuit Sic igiʳ diuinitꝰ gͣtuitadona hōi dantur vt ea poſſit ꝑ pccā amittere ⁊ ſic pccā imputat vt ea ꝑ gratuita dona remitti poſſit Preterea inhijs q̄ ſupra naturā agūtur poſſil̓e et īpoſſil̓e attenditur ẜm pom diuinā nōſcd̓m potentiā hūānam Nꝭ em̄ cecꝰ illuminari poſſit l̓ mortuꝰ reſurge̓ nō ēnatural̓ ponͣe ſed diuine dona āt gͣtuita ſt̓ ſuꝑnatur alia qd̓ ỉ aliqͥs ꝯſeqͥ poſſit ad diuinā potentiā ꝑtinet Dicere gͦꝙ aliqͥs poſt pccm̄ gͣtuita dona ꝯſequinō poſſit ē dīne potētie derogae̓ Gratuita āt dona ſil̓ cū pccō eē n̄ pn̄t cū ꝑgͣtuita dona hō ordinet̉ ad finē a qͦ perpccm̄ autitur Dicere ỉ pccā irremiſſibilia eē diuine omnipotētie ꝯͣriaturQꝭ huiuſmōi pccā ſt̓ r̄miſſibilia exlviijI qͥs āt dicat pccā irremiſſibilia eē n̄ ꝓpt̓ dīnā īpōm ſꝫ qꝛ hͦ hꝫdiuina iuſticia vt qͥ cadᵗ a grā vlteriꝰ n̄reu̓taʳ ad ip̄am hͦ pꝫ eē fl̓m Nō em̄ hꝫhͦ ordo diuine iuſticie vt qͣꝫ diu aliqͥs ēin via ſibi detur qd̓ ꝑtinꝫ ad t̓minū vieīmobilit̓ aūt ſe hrē l̓ in bono l̓ in malohͦ ꝑtinꝫ ad t̓minū vie. īmobilitas em̄ ⁊qͥes ē t̓minꝰ motꝰ tota āt pn̄s vita eſt