Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dicunt ei diſcipuli eiꝰEcce nunc palam loqris. et ꝓuerbium nullūdicis. nunc ſcimꝰ quiaſcis omīa. et non ē optibi ut quis te interroget. In hoc credimusquia a deo exiſti. Reſpondit eis iheſus. modo creditis. Ecce venithora et iam venit. ut diſpergamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria. et me ſoluꝫrelinquatis. et non ſuꝫſoluſ. qui a pater mecūeſt. Hec locutꝰ ſum vobis. ut in me paceꝫ habeatis. In mūdo preſſuram habebitis. ſed cōfidite. ego vici mūduꝫ

xp̄o qd̓ non eſt de vinico filio dei ſencienduꝫ nō petit in eius nomine. Qui vero qd̓ eſt de illo ſenciendſentit. ip̄e in eius nomīe petit. et accipit qd̓ petitſi non contra ſuam ſalutem ſempiterna petit. accipit autem qn̄debet acciꝑe. Quedam em̄ non negatur. ſꝫ ut congruo dentur temꝑe differunt̉. Ita ſane intelligendum eſt qd̓ ait. Dabit vob̓. ut ea beneficia ſignificata ſciantur. his verbis que ad eos qͥpetunt ꝓprie ptinent. Exaudiunt̉ quippe omēs ſancti ꝓ ſeipſis non autem ꝓ omnibus. qꝛ nō vnicuiqꝫ dictum eſt. dabit. ſꝫ dabit vobis. Qd̓ autem ſeqͥtur. Vſqꝫ modo non petiſtis quicꝙͣ in nomīe meo.duobꝰ modis intelligi poteſt. vel qꝛ in noīe meonon petiſtis. qd̓ nomen non ſicut cognoſcendū eſtcognouiſtis vel non petiſtis quicꝙͣ qm̄ in conꝑacōne rei quā petere debuiſtiſ ꝓ nihilo habend̓ eſtqd̓ petiſtis. Vt igitur in nomine eius non nihil. ſꝫgaudium plenū petant ſubdit. petite et accipiētiſut gaudium veſtrum ſit plenū. Hoc qd̓ dicit gaudium plenum non carnale. ſꝫ ſpiritale gaudium eſtEt qn̄ tantū erit ut aliquid ei iam non ſit addendūtunc erit plenum Augꝰ. pͥmo de trinitate. Hocautem eſt plenum gaudiū veſtrū qͦ amplius non ēfrui deo. trinitate ad cuiꝰ imaginem facti ſumꝰ.Augꝰ. ſuꝑ iohannem. Quicquid ergo petitur qd̓ꝑtinet ad hoc gaudium ꝯſequend̓ hoc eſt in nomīexp̄i petend̓. Iſto em̄ bono in petendo ꝑſeuerantesſanctos ſuos nequaꝙͣ miſericordia diuina fraudabit. Quicquid autem aliud petitur. nihil petit̉ nōquia nulla res eſt. ſꝫ quia in tanta rei comꝑacōnequicquid aliud concupiſcitur. nihil eſt. Sequit̉Hec in ꝓuerbijs locutus ſū vobis. venit hora cūiam non in ꝓuerbijs loquar vobis. ſꝫ palam de patre ānunciabo vobis. Poſſem dicere hanc de qͣ loquitur horam. futurum ſeculū intelligi. vbi videbimus palam qd̓ apl̓us dicit facie ad faciem. ut qd̓ait. hec in ꝓuerbijs locutus ſū vob̓. hoc fit qd̓ ab apoſtolo dictum eſt. Videmꝰ nunc ꝑ ſpeculū in engmnate. Annūciabo autē vob̓ quia ꝑ filiū pater videbitur. Neqꝫ em̄ patrem quis cognoſcit niſi filiꝰet cui voluerit filius reuelare Greg̓. xxx. moral̓Palam quippe de patre ānunciare ſe aſſerit. quiaꝑ patefactam tunc maieſtatis ſue ſpeciem. et qͦmodo ip̄e gignenti nō impar oriatur. et qͦmodo vtrorumqꝫ ſpūs vtriqꝫ coeternus ꝓcedat oſtendet.Augꝰ. Sed iſtum ſenſū videt̉ impedire qd̓ ſequit̉IIn illo die in nomine meo petetis. In futuro enimſeculo quid petituri ſumꝰ qn̄ ſaciabit̉ in bonis deſiderium noſtrū. Peticō namqꝫ alicuius ē indigēcieRelinquitur itaqꝫ ut intelligat̉ jheſus diſcipl̓os ſuos de carnalibꝰ vel animalibꝰ ſe ſpiritales eſſe facturum. Homo autem animal̓ ſic audit q̄cumqꝫ audit de dei natura. ut aliud ꝙͣ corpus cogitare nonpoſſit. Ideo ꝓuerbia illi ſūt quecūqꝫ dicta ſapiēcie de incorporea īmutabiliqꝫ ſubſtācia non ꝙ tanꝙͣ ꝓuerbia deputet. ſꝫ quia ſic cogitat qͦmodo. qͥꝓuerbia ſolent audire neqꝫ intelligere. Cum veroſpiritalis ceperit omīa diiudicare. eciaꝫ ſi in hac vita velut ꝑ ſpeculū ⁊ ex ꝑte ꝑſpicit. tam̄ nullo corporis ſenſu. nulla imaginaria cogitacone. ſꝫ mētiscertiſſima intelligencia capit deum non corpꝰ eēſꝫ ſpm̄. Ita palam de patre ānunciante filio ut eiuſ

dem ſubſtancie conſpiciat̉ et ip̄e qui ānunciat tūcin eiꝰ nomīe petūt qͥ petūt. qꝛ in ſono eiꝰ noīs n̄ aliud ꝙͣ res ip̄a eſt. que hͦ nomine vocat̉ intelliguntHij poſſunt cogitare dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m inqͣntumhomo eſt ꝓ nobis interpellare patrē. Inqͣntum deus eſt. nos exaudire cum patre. qd̓ eum ſigͥficaſſearbitror vbi ait. Et non dico vob̓ quia ego rogabo patrem ꝓ vob̓. Ad hͦ quippe intuend̓ qūo nonrogat patrem filius. ſꝫ ſimul exaudiant rogantespater et filius. n̄ niſi ſpiritalis oculꝰ mētis aſcēditChriẜ. Quia diſcipulos hoc maxīe reſpirae̓ fecit ꝙ erātpatris amici. ꝓpterea dicunt ſe cognoſcere ꝙ omīa noſſetVnde ſequit̉. Dicūtei diſcipuli eius. Ecce nunc palam loq̄ris. et ꝓuerbiuꝫ nullum dicis Augꝰ.Cum autē adhuc ꝓmittatur futura illahora in qua ſine ꝓuerbijs locuturꝰ eſtcur iſti hoc dicūt niſi quia illa que ſcitipſis non intelligētibus eſſe ꝓuerbia.vſqꝫ adeo non intelligunt ut nec ſalteꝫnon ſe intelligere intelligant Chriẜ.Qm̄ autem ad id qd̓in eoruꝫ mente eratreſpondit ſubdunt.Nunc ſcimus qūōꝫſcis omīa. vides qͣliter imꝑfecte ſe habebāt. qui poſt totet tanta demonſtrata dicunt. Nunc ſcimꝰ et hoc dicunt tanꝙͣ ei quandam graciam tribuentes. et nōeſt opus tibi ut quis te interroget hoc eſt anteꝙͣaudias. noſti ea que ſcandalizant nos et quieſcerenos feciſti dicens. Nm̄ pater vos amat Augꝰ.Quid ergo vult ſibi. ꝙ ei quem ſciebant noſſe oīa.cum dicere debuiſſe videant̉. non eſt opus tibi uiquicꝙͣ interroges. dicendū pocius putauerūt. Nōeſt opus tibi ut quis te interroget. qd̓ vtrūqꝫ legimus factum et interrogaſſe ſcꝫ dn̄m et interrogatum fuiſſe. Sed hoc cito ſoluit̉ qui hͦ non ei. ſꝫillis pocius opus erat quos interrogat vel a qͥbuſinterrogabat̉. Neqꝫ em̄ aliquos ille interrogabatut ab eis aliquid diſceret. ſꝫ eos pocius ut deceretet qui interrogabāt eum volentes ab eo aliqͥd diſcere illis ꝓfecto id opus erat. ut ſcirent ab eo alqua qui nouerat omīa. Ille autem non opus habebat. ut ꝙ ab eo ſcire quiſqꝫ vellet. ꝑ ip̄ius cognoſceret interrogacōnem. quia priuſqͣꝫ int̓rogaret̉.inter rogatorum nouerat voluntatem. Preuide̓ aūtcogitacōnes hoīm. magnuꝫ dn̄o n̄ erat. ſꝫ magnuꝫꝑuul̓ erat qui ſubdūt. In hoc credimꝰ quia a deo