Claritateꝫ ab hominibus non accipio. ſꝫcognoui voſ quia dilectionem dei non habetis in vobis. Egoveni in nomine patriſmei. et non accipitisme ſi alius venerit innomine ſuo. illuꝫ accipietis. Quomo vospoteſtis credere quigloriam ad inuicemaccipitis et gloriamque a ſolo deo eſt nōqueritis nolite putare qꝛ ego accuſaturꝰſum voſ apud patreꝫEſt qui accuſat vosmoyſes in quo vosſperatis. Si crederetis moyſi cred̓retiſ ⁊mihi. de me enim illeſcripſit. Si autem illius litteris nō credtis. quomodo verbismeis credetis.

nolebant. Beda qd̓ auteꝫ venire ꝓ credere ponat̉. pſalmiſta oſtendit dicens. Accedite ad euꝫet illuminamini. Subdit autem vt vitam habeatis. Si em̄ anima que peccat moritur. et ipſi aīaet mēte mortui erant. Promittebat ergo illis vitamanime vel felicitatis eterne Chri. Quiadn̄s ſupra meminitet iohannis et teſtimoniū dei et operūſuoꝝ. ut eos ad ſeipſum attraheret. ꝓbabile erat multosſuſpicari ꝙ hecdiceret. gloriaꝫ hominū amans Et id̓ocontra hͦ dicit. Claritatem ab hominibus non accipio. hͦeſt. nō indigeo. Nōenim eſt mea naturatalis vt indigeat q̄ab hominibus eſtgloria Si enimſol a lucerne lumīenon recipit adiectonē. ml̓tomagis egohumana gloria nōindigeo. Alchuinus. Vel claritateꝫab hominibus nonaccipio. id eſt laud̓humanam non q̄ronon em̄ veni vt honorē ab hominibusacciperem carnaleꝫſꝫ honorem hoībusdarem ſpiritualemNon gͦ ideo hoc loqͦr vt gloriam meāquerā ſꝫ ꝯdoleo vobis erantibꝰ. et volo vos reducere adviā veritatis. vn̄ dicit. ſꝫ cognoui vos qꝛ dilectionē dei nō habetisin vobis. Chriẜ. Quaſi diceret Ideo hoc dixivt ꝯuincam vos. qm̄ ꝓpt̓ amorē dei me nō ꝑſeqͥmini. Etem̄ ipſe teſtat mihi. et ꝑ oꝑa et ꝑ ſcripturas. Oportebat igit̉ vt ſicut et me abijciebatiſeſtimantes eſſe deo ꝯtͣriū. ita nunc ad me veniretis. ſi deumamaretis. ſed non amatis. Non auteꝫab his ſolum. ſꝫ eciam a futuris hoc oſtendit dicens. Ego veni in nomine patris mei. et non accipitis me. Si alius venerit in nomine ſuo illumaccipietis. ideo dicit ſe in nomine patris veniſſevt omnem abſcidat occaſionem indeuocionis.Alchuinꝰ. Ac ſi dicat. ideo venit in mundum.vt ꝑ me glorificet̉ nomen patris. qꝛ patri omīaattribuo. Dilectionē gͦ dei nō habebant. qꝛ nolebant eum reciꝑe. qui patris venerat facere voluntatem Antichriſtꝰ at̄ veniet in nomine nonpatris ſed ſuo. vt non gloriam patris ſed ſuaꝫ q̄rat. quia em̄ iudei noluerūt reciꝑ e criſtum. pe-

na peccati huiꝰ congruet. vt recipiant antichriſtum. vt qui nolunt credere veritati. credāt mēdacio. Auguſtinꝰ de verbis domini. Sed audiamus et iohannem. audiſtis quia anticriſtꝰ venit ⁊ nunc antichriſti multi facti ſūt. Quid autēexpaueſcis in antichriſto. niſi qꝛ nomen ſuū honoraturꝰ eſt. et nomen domini contempturus.Quid aliud facit qui dicit. ego iuſtifico. niſi boni fueriꝰ periſtis. Ergo vita mea ex te pendebit⁊ ſalus mea ex te religabit̉. ita ne oblitus ſim fūdamentū meū. nonne petra erat criſtus. Criẜ.Sic igit̉ irrefragabilem indeuocionis eoꝝ ponit demonſtracionē. quaſi diceret. Si vt amantes deū me ꝑſequeremini multomagis in anticriſto hͦ vos facere oporteret. Ile em̄ non dicit ſea patre miſſum. neqꝫ ſcd̓m voluntatem illiꝰ venire. ſed econtrario ea que ſibi non congruūt rapiens ſuꝑ omnia deum ſe eſſe dicet. Manifeſtum ēigitur ꝙ liuoris ꝑſecucio erat. qͣ xp̄m ꝑſequebāt̉ ⁊ odij in deū. Deinde cauſam eoꝝ infidelitatisponit dicens. Quomodo vos poteſtis credere qͥgloriam ab inuicem accipitis. et gloriaꝫ que a ſolo deo eſt nō queritis. hinc em̄ rurſus oſtendit.quoniā non que dei ſūt. intendebāt ſꝫ ꝓpͥam volebant paſſionē defendere Alchuinꝰ. Magnūigit̉ vicium eſt iactancia et humane laudis ambicio que de ſe vult eſtimari. quod de ſe non habetIdeo .n. nō poſſunt credere. qꝛ ſuꝑba mēs eoꝝlaudari deſiderat. et ſe ſuꝑ alios efferre. Beda. Hoc autem viciū meliꝰ caueri non poteſt. ꝙͣvt ad conſciencias noſtras redeamꝰ. noſqꝫ puluerem ꝯſideremus. et ſi quid nobis boni ineſſe d̓p̄hendimꝰ nō nobis. ſed deo aſcribamꝰ. Inſtruimur eciam vt ſemꝑ nos tales exhibeamꝰ. qualeab alijs videri deſideramꝰ. Demqꝫ poſſent ipſireſpondere. Ergo accuſabis nos apud patrem.Et ideo eoꝝ queſtionem p̄ueniēs ſubdit. Noliteputare qꝛ ego accuſaturus ſum vos apud patrēChriẜ. Quia ſcꝫ non veni damnare ſꝫ ſaluare.Eſt qui accuſat vos moyſes in quo ſperatis. Sic̄enim de ſcripturis ſupra dixit. in quibus putatiſvitam eternam habere. Ita ⁊ de moyſe ait in qͦvos ſperatis. Ex ꝓprijs eos vbiqꝫ capiens. Sꝫdicet. qualiter nos ille accuſabit. qͥd tibi et moyſi ꝯmune qui ſabbatū ſoluiſti. Et ideo ſubdit. Sꝫemī crederetis moyſi. crederetis forſitan et mihiDe me enim ille ſcripſit. Hec ex ſuꝑioribus ꝯſtitucionem habent Cum .n. in confeſſiōe deductūſit. ꝙ a deo veni. Ab operibus. a voce iohānisa patris teſtimonio. manifeſtuꝫ ē ꝙ moyſes eosaccuſabit. Et enim dixit ſi quis venerit ſigna faciens et ad deū ducens et futura p̄dicens cuꝫ veritate oportet ei obedire. Xp̄s aūt hec omnia fecit nec crediderunt. Alch. Forſitan aūt morenoſtro poſuit. non qꝛ dubitacio ſit in deo. Scpͥſit aūt de criſto moyſes dicens. Prophetam v̓obis ſuſcitabit deus de fratribꝰ veſtris. tanꝙͣ meipſū audietis. Auguſtinus contra fauſtum. Sꝫet om̄e quod ſcripſit moiſes de criſto ē. id eſt adcriſtum omnino ꝑtinet. ſiue ꝙ eum figuris rerūgeſtaꝝ vel dictaꝝ p̄nūciet ſiue ꝙ eiꝰ graciamgloriamqꝫ commendet. ſequit̉. Si autem illius