IOHAN

Et teſtimonium eiusnemo accipit. Qui at̄acceperit eiꝰ teſtimonium ſignauit qꝛ deus verax eſt. Que em̄miſit deus verba deloqͥtur. Nō em̄ ad mēſura dat deus ſpiritupater diligit filiuꝫ etoīa dedit īmanꝰ eiꝰ.Qui credit in filiū hꝫvitam eternam. Quiautem incredulus eſtfilio non videbit vitam. Sed ira dei manet ſuper eum.

Magnū aūt quid et excelſū dicens de criſto. rurſus ad humiliꝰ ducit ſermonē dicens. Et qd̓ vi.et au. hoc te. qꝛ ſcꝫ ꝑ ſenſus hos omnia certiſſime diſcimꝰ et digni fide eſtimamur eſſe mgr̄i dehijs que viſu ſuſcepimꝰ vel auditu apprehendimus. Hoc de criſto aſtruere volens iohānesdixit. Quod vi. et audi. hoc te. on̄dens ꝙ nihileoꝝ que ab ipſo dicebant̉ falſuꝫ eſt. ſꝫ omnia vera ſūt. quaſi diceret. Ego īdigeo audire ea. queab illo dicunt̉. qui deſuꝑ venit. annūcians ea q̄vidit et audiuit. id eſt que ſolus ipſe manifeſtenouit Theo. Cum gͦ audis ꝙ xp̄s ea que audiuit et vidit a patre loquit̉ non putes ꝙ a patreindigeat addiſcere. ſꝫ quia omnia quecunqꝫ naturaliter nouit a patre habet. ꝓpter hͦ a patre audire dicit̉ quecunqꝫ nouit. ſꝫ quid eſt ꝙ filiꝰ audiuit a patre. forte filiꝰ patris verbuꝫ audiuitimo filiꝰ patris verbum eſt. Augꝰ. Quandoconcipis verbum quod ꝓ feras. vis rem dicere.et ipſa rei concepcio in corde tuo iaꝫ ꝟbū ē quōergo tu ꝟbū qd̓ loq̄ris in cord̓ habes. et apd̓te eſt. ſic deus edidit verbum. hoc eſt genuit filium. Cum gͦ verbū dei filius ſit. ffilius autemlocutus eſt nobis. non verbum ſuū ſꝫ ꝟbum pr̄ iſſe nobis loqui voluit. qui verbum patris loquebatur. hͦ gͦ quomō decuit et oportuit dixit ioh̓sCriſoſtomus. Dixerat ꝙ vidit et audiuit hoc teſtat̉ qͣſiexcuſans. ne qꝛ pauci interim crediturierant. falſa eſtimarent̉ eſſe que dicūt̉⁊ ꝓpter hoc ſubditEt teſti. eiꝰ ne accͣ.id eſt pauci habebant em̄ diſcipulosqui accipiebant teſtimoniū eiꝰ in hisquē dicebant̉. In hͦautē ſuōſ diſcipuloſtangit nondum credentes in euꝫ. ſimuletiam iudaycā oſtēdit inſenſibilitatemſicut et in principioeuangelij dictum ēIn ꝓpͥa venit et ſuieum non receperūtVel aliter. Augu.Eſt quidam populꝰ preparatus ad iram dei dānandus cuꝫ dyabolo. hoꝝ nemo accipit teſtimonium criſti. Attendit gͦ in ſpū diuiſionem. in genere aūt humano cōmixtionē et qd̓ nondū locisſeꝑatum eſt. Seꝑauit cordis aſpectū. Et viditduos populos infideliū et fideliū. Attdēit infidelis et ait. Et te. eiꝰ ne. ac. De inde tulit ſe a ſiniſtra et aſpexit ad dexteram et ſecutꝰ ait. Quiautem ac. eiꝰ teſt. ſig Criſo. Id eſt mōſtrauitet adhuc augens timorem addit. qm̄ deꝰ veraxeſt. on̄dens qm̄ non aliter qͥs diſcredet huic niſifalſi arguerit deū qͥ miſit illuꝫ. qꝛ nihil extra ea

que ſūt patris loquit̉. Et hoc eſt quod ſubdit.Quē em̄ miſit deus. verba dei loquit̉. Alch.Vel aliter ſignauit. id eſt ſignū poſuit in cordeſuo quaſi ſingulare et ſpeciale aliqͥd hūc eſſe verum deum qui paſſus eſt ad ſalutē humani generis Augꝰ. Quid eſt qꝛ deꝰ verax eſt. niſi quiahomo mendax eſt. et deus verax eſt. quia nemohominū poteſt dicere quid veritas eſt niſi illuminet̉ ab eo qui mentiri non poteſt. Deus ergoverax. criſtꝰ aūt deus. vis ꝓbare. accipe teſtimoniū eius et inuenies. Sed ſi nondū intelligisdeum. nōdū accepiſti teſtimoniū eiꝰ. Ipſe ergocriſtus eſt deus verax. et miſit illuꝫ deus. deusmiſit deuꝫ. iunge ambos. vnꝰ deus. hoc em̄ quēmiſit deus de criſto dicebat vt ſe ab ipſo diſtinguerēt. Quid autem ipſum iohanne. nonne deꝰmiſit. Sed vide quid adiugat. Non em̄ ad menſuram dat deꝰ ſpm̄. hominibus ad menſurā datvincofilio non dat ad menſuram. Alij quideꝫ datur ꝑ ſpm̄ ſermo ſapīe alij ẜmo ſciencie. aliud hꝫille et aliud iſte habet. Menſura diuiſio quedaꝫdonoꝝ eſt. Sed criſtus que dat non ad menſuram accepit. Criẜ. Spm̄ autē hic actionē ſpirituſſancti dicit. vult enim oſtendere qm̄ omnesquidem nos in menſura ſpūs actiones ſuſcipimꝰCriſtus autem omnem ſpūs ſuſcipit actionem. qͣliter igit erit dignꝰ ſuſpectꝰ haberi. Nihil em̄dicit quod non dei eſt. neqꝫ quod non ſpūs eſt.Et interim de deo verbo nihil loquit̉ ſꝫ a patreet ſpū dignam fide facit doctrina. Nam qm̄ deꝰeſt. ſciuerat. et qm̄ ſpūs eſt. nouerāt et ſi nō decentem de eo opmnionē habebant. qm̄ autē filiꝰeſt. neſciuerant. Auguſtinꝰ. Quia ergo de filio dixerat. Non ad menſuraꝫdat deus ſpm̄. ſubiūgīt. Pater diligit filiū et adiecit et omnia dedit in manꝰ eiꝰ vt noſſes et hic diſtīcte ꝙͣ dictūeſt. Pater diligit filiū. Pater em̄ diligit Iohānem aūt paulum et tamen nō omnia dedit in manū eoꝝ. Pater diligit filiū. ſed quomodo filiuꝫnon quomodo dn̄s ſeruū. quomodo vnicum. nōquomodo adoptatū. Itaqꝫ omnia dedit ī manueiꝰ vt tantus ſit filiꝰ quantus eſt pater. Ergocumi ad nos dignatus eſt mittere filiū non putemus nobis aliquid minꝰ miſſum ꝙͣ eſt pater.Theo. Sic ergo ſcd̓m diuinitatem omnia dedit pater filio. natura non gracia. Vel dedit oīain manu eiꝰ ẜm humanitatē. Dominat̉ em̄ eoruꝫet que in celo et que in terra ſūt. Alchuinus.Et quia omnia ſūt in manu eiꝰ. gͦ et vita eternaVnde ſubdit Qui credit in filiū habet vitam et̓nam. Beda. Nondebet hic intelligi fides q̄ꝟbotenus tenet̉. ſꝫ que operibus adimpletur.Criſoſtomꝰ. Non em̄ hic dicit ꝙ credere in filiū ſufficiat ad vitam habendam perpetuā. cumipſe alibi dicat. Non omnis qͥ dicit mihi dominedomine intrabit in regnum celoꝝ. ſed ⁊ que inſpm̄ eſt blaſphemia ſufficit ſola mittere in gehennam. Sed et ſi in patrem et filiū et ſpm̄ſanctum quis recte crediderit. ne eſtimemus ſufficere ad ſalutem opus em̄ eſt nobis vitā et conuerſacione recta. Deinde ſciens non ita ꝓmiſſionebonoꝝ multos adduci vt terribiliū minis. in hͦ