NES
Hoc eſt autem iudicium. quia lux venit inmundum. Et dilexer̄thomines magis tenebras ꝙͣ lucem. Erantenim eoruꝫ mala opera. Omnis enim qͥ male agit. odit lucem etnon venit ad lucem utnon arguatur operaeius. Qui auteꝫ facitveritatem venit ad lucem ut manifeſtenturopera eius quia ī deoſunt facta.
etadheret ei vt membrū capiti non iudicabiturAuguſtinꝰ. Quid autē dictuꝝ ſperabas d̓ eoqui non credit niſi ꝙ iudicat̉. Sed vide quid dicit. Qui autem nō credit iam indicatus eſt. Nondim apparuit iudiciū. ſed iam factum eſt iudictūNouit em̄ dn̄s qui ſunt eius. Nouit qui ꝑmaneātad coronā et qui ꝑmaneant ad flanmā Criſo.Ad hoc dicit quia ipſum diſcredere impenitentem ſuppliciū eſt. Eſſe em̄ extra lumen eciaꝫ ſcd̓mſe maximū ſuppliciū eſt. vel qd̓ futuꝝ eſt ꝑnūciat. Sicut em̄ qui occidit hominē et ſi nondū ſentenciā iudicantis ꝯdemnatꝰ ſit. rei tn̄ natura cōdemnatꝰ eſt. ita ⁊ qui incredulꝰ eſt ſicut et adāqua die comedit de ligno mortuꝰ eſt. Gregoxxvij. mora. Vel alit̓. In extremo iudicio aliqunon iudicant̉ et pereūt. de quibꝰ hic dicit̉. quinon credit iam iudicatus eſt. Non em̄ eoꝝ tūc cādiſcutit̉. qui a conſpectu diſtricti iudicis iam eūdamnacōne ſue infidelitatis abſcēdūt. ꝓfeſſiōeꝫvero fidei retinētes. ſed ꝓfeſſionis oꝑa non habētes. redarguūt̉ vt pereant. Qui ꝟo nec fideiſacramenta tenuerūt. increpacionem iudicis inextrema examinacione non audiut. qꝛ p̄ iudicatiin infidelitatis ſue tenebris eius quē deſpexerātinuectione argui non merent̉. Princeps namqꝫterrenā rempublica regens. aliter punit ciueminterius delinquentē. atqꝫ aliter hoſtem exterius rebellantē. In illo iura ſua conſulit. ꝯtra hoſtem vero bella mouet. dignaqꝫ eius malicie tormenta retribuit. De malo vero eius quid lex habeat non requirit. Neqꝫ em̄ lege neceſſe eſt perimi eum qui lege nūꝙͣ potuit teneri AlchumꝰQuare autem iudicatus eſt qui non credit. cauſam aſſignat dicens. Quia non credit in nominevnigeniti filij dei. In hoc em̄ ſolo nomine ē ſalꝰNon habet deus multos filios qui poſſint ſaluare hūc hꝫ vnigeītū ꝑ qͣꝫ ſaluat Aug. de bap. p.Vbi gͦ ꝑuulos pominus baptizatos. niſi int̓ eosqͥ credider̄t. hͦ em̄ eis acquiritur per virtutem ſacramenti ⁊ offerentium rn̄ſioneꝫ. ac ꝑ hoc eos qͥbaptizati n̄ ſunt inter eos qͥ n̄ credider̄t ſtatuimꝰAīchumꝰ idditcauſaꝫ quare nō crediderunt. et qͣre iuſte damnat̉. dicensHoc eſt autem iudicium quia lux venitin mundum Cri.Quaſi diceret. Nūꝙͣipſi eam queſieruntvel laborauerūt vtīuenirent. Ipſa luxvenit ad cos nec eioccurrerunt Vndeſequit̉. Et dilexer̄thomines magis tenebras ꝙͣ lucem. exhoc modo pͥuāt̉ homines exculacionē.venit em̄ eripere atenebris et ad lucēducere. Quis ergo
eiꝰ qui non vult ad lucem accedere miſerebitur.Beda. Lucē ſeipſū appellat. de qua ſuora euāgeliſta dixit. Erat lux vera Tenebras ꝟo appellat peccata. Deinde qꝛ videbat̉ multis eſſe credibile quod dictū eſt. Nullus em̄ tenebras p̄honorat luci. ſubdit cauſam quare hec paſſi ſūt dicens. Erant em̄ eoꝝ opera mala. et ſiquidem iniudiciū veniſſet. haberet hoc aliquam racioneꝫQui em̄ maloꝝ ſibi conſcius eſt. fugere iudicemconueuit. Parcenti vero qui deliquerūt occurrunt. Dicens igit̉. erant. eos qui multoꝝ ſibiipſi erant cōſcij peccatoꝝ. maxime criſto ad ignoſcendum venienti occurrere. quod et in multis factuꝫ eſt. Etem̄ piblicam et peccatores venientes recumbebāt cum iheſu. qꝛ vero quidaꝫſūt ita molles ad eos. qui ꝓ virtute ſūt laboresvt vſqꝫ ad vltimū velint adherere malicie. Inhoꝝ iniuriam ſubdit. Omnis em̄ qui male agitodit lucem. Quod quidem dictum eſt de his quieligūt in malior manere. Alchumꝰ. Quia eīsqui male agit odit lucem. id eſt qui eſt in intencione peccandi. cui placet peccatum. odit luceꝫque detegit peccatum Auguſtinꝰ decimo cōfeſſionū. Quia em̄ falli nolunt. et fallere volūtamat enim eam cum ſeipſā indicat. et oderūt e ācum eos ipſa indicat. Inde retribuet̉ eis vt eosnolenteſ manifeſtet et eis ipſa non ſit manifeſtaAmant ergo veritatem lucentē. Oderunt eaꝫ redarguentē. Vnde ſequit̉. Et non venit ad luceꝫvt non arguant̉ oꝑa eiꝰ Criſo. Eum em̄ qui inpaganſmo viuit nullꝰ redarguit qͥa deus talesHꝫ. et digna dogmatibus opera demōſtrat. qͥvero criſti ſunt male viuentes. ab omnibꝰ rectiſaccuſant̉. Si autem gentiles ſūt recte viuenteshoc manifeſte non noui. Nō enim mihi dicas eoſqui a natura ſūt mites et honeſti. Non enim ē hͦvirtus ſed eum dic qui apa ſionibus ſuſtinet violenciam et ſapienter viuit. Sed non vtiqꝫ habes. Si enim regni enūciacio et gehenne mineet alia tanta docunienta vix detinent hominesin virtute nullo hoꝝ ꝑſuaſi ꝑtranſibunt virtutem. Si ꝟo ypocriſim fingunt glorie gracia hͦfaciūt. Vnde cum potuerint latere non omittētvti malis deſiderijs. Que eciā vtilitas eſt cū aliquis ſobrius ſit et nō rapit. ffit ꝟo vane glorieẜuꝰ. hͦ em̄ n̄ ē recte viue̓. Inanis .n. glorie ẜuꝰfornicario non minor eſt. Aulto enim plurā etgrauiora operatur. Si antem quidam recteſūt viuentes in gentilibus. non hoc aduerſaturhuic ſermoni quia nō frequenter contingit ſedraro. Beda. Moraliter eciam illi magis tenebras ꝙͣ lucem diligunt. qui ſuos p̄dicatores bn̄docentes odijs ⁊ detractionibus inſequūt̉. Sequit̉. Qui autem facit veritatem venit ad lucemvt manifeſtent̉ oꝑa eius quia in deo ſūt facta.Criſo. Nō autem de his qui ab inicio facti ſūtcriſtiam. hoc dicit. ſed tantum de his qui ex gētibus vel iudeis ad rectam diſponendi erant fidem. oſtendit enim quoniam nullꝰ vtīqꝫ eligetin errore viuenſ ad fidem venire. niſi pͥus inſcribat ſibiipſi vitam rectam. Auguſtin de baptiſmo paruulorum. In deo autē facta dicit oꝑa