Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

NES.IOHAN

inat̉. di t4dam male racōne vtentes ſIn mūdo erat. ⁊ mundus per ip̄m factuseſt ⁊ mundus eū noncognouit

In propria venit. etſui eum non receper̄tQuōt quot autem receperunt eum. dediteis poteſtatem filiosdei fieri. his qui credunt in noīe eius. quinon ex ſanguinibꝰ neqꝫ ex volūtate carnisneqꝫ ex volūtate viri. ſed ex deo nati ſūt.

minat̉. dicit̉ lux tradita nobiſ a deo. Sed quiam male racōne vtentes ſeipſos obſcurauerūtAugu. Lux que illtmīat oēꝫ hoīeꝫ vementem ī hunc mudum venit ꝑ carnēquia dum hic eſſetꝑ diuinitate a ſtultis cecis et iniquisvideri non poteratde quibus ſupra dictum eſt. Tenebre ea non cōp̄henderūt. et ideo dicit̉. In mūdo erat Origenes in hō. Vt em̄ qui loquit̉. dū loqui ceſſatvox eiꝰ eſſe deſinit. et euaneſcit. Sic celeſtis pater ſi verbū ſuū loqui ceſſauerit. effectus verbihoc eſt vniperſitas verbo cōdita non ſubſiſtetNon auteꝫ putes. quia ſic erat ī mūdo. quomō īmundo eſt terra. pecora. ⁊ homīes. ſꝫ qͦmō artifex regens quod fecit. Vnde ſequit̉ Et mūdusꝑ ipſum factus eſt. Non em̄ ſic fecit quomō fac̄faber. qͥ em̄ fabricat. extrinſecꝰ eſt ad iliud qd̓fabricat Deus aūt infuſus mūdo fabricat vbiqꝫpoſitus. et nō recedit ab aliquo p̄ſencia maieſtatis facit quod facit. ſic ergo erat in mūdo. quomodo ꝑ que factus eſt mūdus. Criſo. Et iteꝝquia in mūdo erat. ſꝫ non vt mūdi cōtemꝑaneusꝓpter hoc induxit. Et mūdus ꝑ ipſū factus eſt.ꝑ hoc et rurſus te deducens ad eternā exiſtenciam vnigeniti. qui em̄ audierit. qm̄ opus eiꝰ hͦtotum. ⁊ ſi valde inſēſibilis fuerit. cogetur concedere ante oꝑa eſſe factorem. Theo. Siniulautem hic ⁊ martōnis ſubuertit rabiem. qͥ malignū conditorem cūcta ꝓduxiſſe dicebat. Necnon ⁊ Arrij qui filium dei dicebat creaturam.Augu. Quid eſt aūt mūdus ꝑ ipſū factus Celūterra. mare. ⁊ omnia que in eis ſūt. mūdus dicit̉Iteꝝ in alia ſignificatōne. dilectores mūdi mūdus dicunt̉. de quo ſequit̉. Et mūdus eū nō cognouit. Nō em̄ celi aut angeli. aut fidera. nō cognouerunt creatorē quē confitent̉ demona oīavndiqꝫ teſtimoniū ꝑhibuerūt. Sed qͥ nō cognouerūt eum. qui amando mūdum dicti ſūt mundꝰAmando em̄ mundū habitamuſ corde in mundoNam qui non diligūt mūdum. carne verſant̉ inmūdo. ſꝫ corde inhabitāt celū. ſicut apoſtolꝰ dicit. Noſtra cōuerſatō in celis eſt. Amando igit̉mūdum. hoc appellari meruerūt vbi habitabātQuo em̄ cū dicimus. mala eſt illa domus aut bona. non parietes incuſamꝰ. aut laudamus. ſꝫ inhabitantes. Sic et mūduꝫ dicimus. qͥ inhabitātmūdum amādo Criſo. Qui autē dei erant amici. eum cognouerūt. etiā anle corꝑaem̄ p̄ſenciāVnde et xp̄us ait. Quoniā abraaꝫ pater veſterexultauit vt videret diem meū. Cum gͦ nos int̓pellāt gentiles dicentes. Quid eſt ꝙ in vltimotempore venit noſtram oꝑaturus ſalutem. tant̓o tempore negligens nos. dicimus quonaꝫ etante hoc in mundo erat ⁊ ꝓuidebat operibusſuis. ⁊ omnibus dignis cognitus erat. et ſi eum.mūdus nō cognouit. hij tamen quibus mundusnon erat dignus eum cognouerūt. Dicens autēMundus eum nō cognouit. breuiter cauſā igi o

rancte p̄buit. Aundum em̄ vocat homīes. quiſoli mūdo affixi ſūt. et q̄ mūdi ſunt. ſapiūt. nihulauteꝫ ita turbat mentē. vt liq̄fieri amore pn̄ciūCriſo. Dixit ꝙ mundus eum nō cognouit. de ſuꝑioribusloquēs temporibꝰſed d̓ reliqͦ ſermōeꝫinduxit ad p̄dicatōnis tempora et ait.In ꝓpria venit.Augū. Quia ſcꝫ oīaꝑ ipſum facta ſūt.Theo. Vt ꝑ ꝓpriamūdum intelligasſiue iudeaꝫ quam ꝓhereditatē elegerat. Criſo. In ꝓp̓agͦ venit non graciaſue neceſſitatis. ſedgracia beneficij ſuoꝝ. Sed vnde venit qͥ oīa implet ⁊ vbiqꝫ adeſt. Ea quidem que ad nos deſcēſione hic oꝑatus eſt. Quia em̄ in mūdo exiſtensnon putabat̉ adeſſe. eo ꝙ nōdum cognoſcebat̉dignatus eſt induere carnē. Manifeſtacōnē vero hāc et ꝯdeſcēſionē p̄ſentiā vocat. Miſericorſauteꝫ exiſtēs deus. omnia. fecit. vt nos ſcd̓m virtutem ſplendeamus. et ꝓpter hoc quidem nullūneceſſitate. ſuaſione vero et beneficijs volentesad ſe attrahit. ⁊ ꝓpterea veniente eum hij quidem ſuſceperūt. alij vero nō receperūt. Nuſtuꝫem̄ vult inuitū neqꝫ coactū habere famulatum.Inuitū em̄ trahi par eſt cū eo qui totaliter nonſeruit. Vnde ſequit̉. Et ſui eū non receperūt Iudeos nūc ſuos dicit. vt populi peculiarem. ſꝫ⁊ omnes homines vt ab ipſo factos. ⁊ ſicut ſuperius ꝓ cōmuni verecūdatus naturā dicebatqm̄ mundus ꝑ ipſū factus cōditorem nō cognouit. ita et hic rurſus ꝓ iudeoꝝ anxius indeuocionē. gͣuius ponit accuſatōnem dicens. et ſui eūnon receperūt. Augū. Si autem omnino nullus recepit. nullus ergo ſaluus factus eſt. Nemo em̄ ſaluus fiet. niſi qui criſtum recepit venientem. et ideo addit. Quot qͦt autē receperunteum. Criſo. Siue ſint ſerui ſiue liberi ſiue greci ſiue barbari. ſiue inſipiētes ſiue ſapiētes. ſiuemulieres ſiue viri. ſiue pueri ſiue ſenes. om̄s eodemndigni facti ſūt honorē de qͦ ſequit̉. Dediteis poteſtatem filios dei fieri. Am. Magna beniuolencia vnicꝰ natꝰ eſt. ⁊ noluit manere vnꝰnō timuit habere coheredēs. qꝛ hereditas eiꝰnō fit anguſta. ſi multi poſſederint Criſo. Nōautem dixit. qm̄ fecit eos filios dei fieri. ſed dedit eis poteſtateꝫ filios dei fieri. on̄dēs em̄ qm̄multo opus eſt ſtudio. vt eam que in baptiſmoadoptōnis formata eſt Ymagine incontanimatam ſemꝑ cuſtodiamus. Simul autē ⁊ oſtendēsqm̄ poteſtatem hanc nullus nobis vel auferrepoterit niſi noſipſi auferamꝰ. Si em̄ qui ab hominibus dominiū aliquaꝝ reꝝ ſuſcipiūt tantūhabent robur. quantum fere hy qui dederuntmultomagis nos qͥ a deo potimur hoc honorē.