Tunc aperuit illis ſenſum vt intelligerentſcripturas. ⁊ dixit eisquoniam ſic ſcriptū ē⁊ oportebat criſtū pati ⁊ reſurgere. a mortuis die tercia et p̄dicare in nomine eiuspenitenciam et remiſſioneꝫ peccatoꝝ in omnes gentes incipientibus abiheroſolima.Vos autē eſtis teſteshoꝝ et ego mitto promiſſum patris mei invos. Vos autem ſedete in ciuitate quoāduſqꝫ induamini virtuteex alto.

Beda. Poſtꝙͣ p̄buitſe videndū ocul̓ manibus cōtractanduꝫlegis cōmemorauitſcripturas conſequēter aperuit ſenſum.vt intelligat̉ quodlegit̉. Vnde dicitur.Tunc ape. illis ſen.vt intel. ſcrip Theophilꝰ. Alioqͥn quōeoꝝ aīa tbata ⁊ vacillans cerca xp̄i miſteriū ſtuduiſſet. Sꝫet verbis eos docuitSequit̉ em̄ Et dixiteis. qm̄ ſic ſcriptū ē⁊ ſic oportꝫ xp̄m pati ſcꝫ ꝑ lignū crucisBedā. Perdidit aūtxp̄us fructū paſſionis. ſi n̄ eſſet veritasreſurrectōnis. Vndeſubdit. Et reſurgerea mortuis die terciaD einde poſt commedatam ſui corporis veritatem c ommendat eccleſievnitatem. cum ſubdit. Et predicare in nomine eiꝰpeni. et remiſ. pec. in omnes gentes Euſebius.dictum em̄ erat. Poſtula a me et dabo tibi genteſhereditatem tuam. Oportebat autē conuerſos exgentibus expiari aquolibet cōtagio ⁊ macula ꝑipſius ꝟtuteꝫ. quaſi cōtaminatos ab errore demomū idolatrie. ⁊ nuꝑ quaſi conuerſos a vitā execrabili ⁊ īpudica. ⁊ ideo dicit ꝙ oportet p̄dicari priꝰquidem pnīam. conſequenter remiſſionem peccatoꝝ in omnes gentes. Eis em̄ qͥ pͥuſqͣꝫ vera oſtenderūt maloꝝ pnīam ſalubri gracia veniā cōmiſſorum donauit. ꝓ quibus et mortem ſubijt. TheoIn hoc vero ꝙ dicit pnīam et remiſſionem pec catoꝝ. etiam de baptiſmate meminit. in quo ꝑ depoſitōnem pͥoꝝ ſceleꝝ ſubſequit̉ venia peccatoꝝ.Sꝫ qͦ pacto intelliget̉ in ſolo criſti noīe baptiſmafieri. cum alibi mandet hoc fieri in nomine patris⁊ filij ⁊ ſpūſſa ncti. Et pͥmo quidem dicimus. ꝙ nōītelligit̉ ꝙ in ſolo criſti nomīe fiat baptiſma. Sedꝙ criſti baptiſmate aliqͥs baptizet̉. id eſt ſpiritaliter. nō iudaice. nec tali quali iohannes baptizabat ad ſolam pnīaꝫ. ſꝫ ad ſpūs almi partīcipacionēſicut et criſtus in iordānē baptizatꝰ oſtendit ſpm̄ſanctū in ſpecie columbina. Porro baptiſma in criſti nomīe. id eſt morte criſti intelligas. ſicut em̄ ipſe poſt mortem triduo reſurrexit. ſic et nos ter inaquam mergimur ⁊ conuenienter emergim̉. incorruptibilitatis ſpūs arram recipientes Hoc etiamxp̄s nomen continet in ſe. et patrē quaſi vnctoreꝫet ſpm̄ qͣſi vnctōnem. et filiū quaſi vncū .ſ. ſcd̓mhumanam naturā. Nō autem decebat amplius bipartituꝫ eſſe humanū genus in iudeos et gentilesEt ideo vt om̄s in vnū vniret. mandauit incipereẜmonem a hieruſalem. et ad gentes termīari. Vn̄ſequit̉ incipi. ab iheruſoli. Beda. Nō ſolum qꝛ

credita ſunt illis eloquia dei. et eoꝝ eſt adoptō filioꝝ ⁊ gloria. veꝝ etiam vt gentes varijs erroribus implicate hoc maxime indicio diuine pietatisad ſpem venie ꝓuocent̉ ꝙ eis qui filiū dei crucifixerūt venia cōcedet̉. Criſo. Inſuꝑ ne dicerentaliqui. ꝙ omiſſis notis iuerūt ſe oſtētaturos ad extraneos. Ideo pͥus apud ipſos occiſores panduntreſurrectōnis ſigna in eadem ciuitate in qua ꝓrupit temerarius auſus. Vbi em̄ crucifixores crederevidēt̉. r̓ſurrectō plurimū demōſtrat̉. Euſe. ꝙ ſiea que criſtus p̄dixit iaꝫ ſortiūt̉ effectū. Et verbūeius viuax et efficax ꝑ vniuerſum mūdum occultafide ꝑſpicit̉. tempꝰ eſt. nō incredulos eſſe erga eūqͥ ꝓtulit verbū. Eum .n. neceſſe ē diuinā vitam ducere cuiꝰ opera viuida ꝟbis conſona oſtendūt̉. q̄quidem miniſterio apoſtoloꝝ impleta ſunt. Vnd̓ſubdit. Vos autem eſtis teſtes hoꝝ. mortis. ſcꝫ ⁊reſurrectōnis. Theo. Conſequenter ne turbaticogitarent quō nos homīes idiote teſtimoniū ꝑhibemus gentibus ⁊ iudeis qui te occiderūt. ſubiungit. Et ego mitto ꝓmiſ. pa. mei in vos quodſcꝫ per iohelem ꝓmiſerat dicens. Effundam ſpm̄meum ſuꝑ omnem carnē. Criſ. Sicut autē militesinuaſuros multos nemo dux exire ſinit donec armati ſint. Et ſic diſcipulos ante ſpūs deſcenſuꝫ. ad cōflictū egredi nō permittit. Vnde ſubdit. Vos aūtſe. in ciui. qͦ īdua. vir. exalto Theo. Id eſt ꝟtute nō humana. ſed celeſti. nec dixit. ſuſcipiatis. ſꝫinduamini integram tutelaꝫ ſpiritalis velanimisindicans. Beda. de hac at̄ virtute id eſt ſpūſancto. dicit etiam angelus marie. Et virtus altiſſimobumbrabit tibi. Et ipſe dn̄s alibi. Naꝫ et ego noui virtutē de me exiſſe. Theo. Cur auteꝫ nō xp̄op̄ſente vel eo diſcedente ſtatim ſpūs venit. Decēbat em̄ eos fieri cupidos rei. ⁊ demū recipere graciā. Tūc em̄ magiſ ad deū erigimur cum incumbitneceſſitas. Oportebat em̄ interiꝫ noſtrā cōparerenaturā in celo ⁊ federa cōſummari. ac deinde ſpm̄aduenire ⁊ gaudia celebrare ſerena. Attende etiāquantā eis neceſſitatem impoſuit hieroſolimis eēin eo ꝙ illic ſpm̄ ꝓmiſit largiri. Ne em̄ rurſus pꝰeiꝰ reſurrectōnem aufugerēt. hac expectatōne qͣſiquodam viniculo omnes ſimul eos ibi detinuit. Dicit autē donec īduamini ꝟtute ex alto. nec exp̄ſſitqn̄. vt ſint iugiter vigiles. qͥd ergo miraris. ſi diēnouiſſimū nō pandit cum diem hunc ꝓpinquū pandere noſuit. Grego. in paſto. Admonendi ſūt gͦquos a p̄dicatōnis officio imꝑfectō vel etas ꝓhibet. ⁊ tn̄ p̄cipitatō impellit ne dum ſibi tantū onꝰofficij p̄cipitatōne arrogant. viam ſibi ſubſequentis melioratōnis abſcindant. Ipſa em̄ veritas q̄ repente quoſ vellet re ꝓbare potuiſſet. vt exemplūſequentibus daret. ne imꝑfecti p̄dicare p̄ſumerētpoſtꝙͣ plene diſcipulos de virture p̄dicatōnis īſtruxit. mādauit eis ut ī ciuitate ſederēt. donec induerent̉ ꝟtute exaltato In ciuitate qͥppe ſedemusn̄ intra mētiū noſtraꝝ nos clauſtra conſtringimuſne loquendo exterius euāgemur. vt cum ꝟtute diuina ꝑfecte induimur. tunc quaſi a nobis metipſisforas etiam alios inſtruentes exeamus. AmbroConſideremus aūt quō ẜni iohannem acceperintſpm̄ſanctum. hic autem in ciuitate iubent̉ ſedere.