Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

īpoſuerūt. iheſū Exeūte autē illo ſubſternebāt veſtim̄ta ſua ī via.

Et cum appropinqͣret iam ad deſcenſummōtis oliueti. ceperūtomnes turbe deſcēden

igitur fiunt miracula. Predixit qm̄ inuenietis pullū indomituꝫ. Et hoc eſt quodſubditur dicens. Itēin caſtellum quod contra vos eſt in quod introeuntes inuenietis pullum aſine alligatum. cui nemo vnꝙͣ hominū ſedit. Predicit eciam ꝙ nemo ꝓhibebit. ſed cū audierint ſilebūt. Vn̄ ſequit̉. Soluite illum ⁊ adducite. Si quis vos interrogaueī̓tQuare ſoluiſtis ſic dicetis ei quia dn̄s operam eiꝰdeſiderat. Titus. In hoc autem diuinam fore vocacionem patuit. Non enim poteſt aliquis reſiſtere deo que ſua ſunt euocanti. diſcipuli autem iuſſi ducere pullum. non refutauerunt hoc officium vtparuum. ſed abierunt. vt adducerēt eum.Vnde ſequitur. Abierunt autem qui iuſſi erant⁊ inuenerunt ſicut dixit pullum ſtantem. Baſilius Sic quoque docet nos et infimia operaplurimo cum affectū et ſtudio aggrēdi. ſciētes ꝙquicquid intuitu dei fit. non eſt paruum. ſed dig.num regno celorum. Titus. Obmuteſcūt auteꝫob excellenciam fortis virtutis. nequeuntes reſiſtere ſaluatoris eloquijs qui ligauerūt aſinū. Sequitur enim ſoluentibus autem illis dixerūt domni eius ad illos. Quid ſoluitis pullū. At illi dixerunt. quia dominus eum neceſſarium habet. Maieſtatiuū enim nomen eſt dominus. Rex em̄ erat vēturus in conſpectu multitudinis. Auguſtinusde conſenſu euage. Nec moueat ꝙ matheus aſinaꝫet pullum dicit. ceteri. autem de aſina tacent. vbienim vtrumqꝫ factum poteſt intelligi. nulla repugnancia eſt. nec ſi alius alia cōmemoraret. quātominus vbi alius vnum. alius vtrumqꝫ. GloſaNec ſolum diſcipuli obſecuti ſūt xp̄o in pullo alieno. ſꝫ eciam in ꝓprijs veſtimētis. que partim aſinoimpoſuerunt partim ſternebant in via. Vnde ſeqͥtur. Et duxerunt illum ad iheſū. ⁊ iacientes veſtimēta ſua ſupra pullum impoſuer̄t iheſū. Exeunteautem illo ſubſternebant veſtimēta ſua in via.Beda. Iuxta alios euangeliſtas. non diſcipulitantum. ſed eciā plurimi de turba veſtimenta ſternebant in via. Ambroſius. Miſtice autem dominus ad montem venit oliuēti. vt nouellas oleas inſublimi virtute plantaret. Et fortaſſe ipſe monsxp̄us eſt. Quis enim alius tales fructus ferret olearum ſpiritū ſancto fecundarū. Origenes. Pulchre autem ciuitates poſitē in monte oliuēti referuntur. hoc eſt in ipſo domino. qui vnctionem ſpiritalium cariſmatum et ſciencie pietatiſqꝫ luce refouet. Beda. Bethania at̄ interpretatur domꝰobediencie. Bethfage vero domꝰ maxillaꝝ. Sac̓dotalis quid̓ locus. Maxille em̄ ſacerdotibus dabantur. ſicut in lege precipit̉. Illuc vero vbi obediencia vbi locus ſacerdotibus mancipat̉. mittit ſaluator diſcipulos ſuos vt ſoluant aſine pullum.Ambroſiꝰ. In caſtello em̄ erant. ⁊ ligatus erat.pullus cum aſina. nec poterat ſolui niſi iuſſu domini. Soluit eum manus apoſtolica. talis actus.talis vita. talis gracia. Eſto talis vt ligatos poſſis ſoluere. in aſina quidam matheus euam qͣſi matrem figurauit erroris. hic at̄ in pullo gn̓alitatē

populi gentilis expreſſit. Et bene in quo nemo ſedit. quia nullus antequaꝫ xp̄s nacionuꝫ populosvocauit ad eccleſiā. Alligatus autem ꝑfidie vniculis tenebatur. in qūo adductus domino errorisfamulatū. ſꝫ dominatū vendicare ſibi non poteratquem dominū fecerat nō natura. ſed culpa. Et iōcum dominꝰ dicitur. vnus agnoſcit̉. Miſera ſeruitus cui vagum ius eſt. Plures em̄ habet dominosqui vnum non habet. Alieni alligant. vt poſſideat iſte ſoluit. vt teneat Vehemenciora em̄ dona nōuit eſſe ꝙͣ vincula. Origen. Aulti gͦ erāt domini huius pulli ant eꝙͣ ſaluator eū haberet neceſſarium. poſtquam vero ille cepit eſſe dominus plures eſſe domini ceſſauerūt. Nemo enim poteſt deoſeruire et manione. Quando malicie ſeruimus. ml̓tis ſumus paſſionibus vicijſqꝫ ſubiecti. Neceſſariūautem habet dominꝰ pullū. qͥ cupit nos ſolui vinculis peccatorum. Orige. ſuper iohanneꝫ. Egoautem opinor non fruſtra caſtellum eſſe hunc locum vbi ſtabat aſina ligata ⁊ pullus quaſi caſtetlum em̄ reſpectu tocius orbis celeſtis tota terradeſpicitur abſqꝫ adiectione alterius nominis nūcupatum. Ambroſiꝰ. Nec illud ē ocioſū. ꝙ duo diſcipuli diriguntur. Petrus ad cornelium. Paulus ad reliquos. Et ideo non perſonas deſtinauitſed numerum definiuit. Tamen ſiquis eſt qui perſonas exigat. poteſt eſtimare de philippo. quemſpiritus ſanctus miſit in gazam quando candacisregine baptizauit enuchū. Theophilus. Velduo miſſi hoc innuūt. ꝙ ad nitroductioneꝫ gentilis populi et ſubiectionem eius ad xp̄m. duos faciunt gradus prophete et apoſtoli. Ducunt autēeum a quodam caſtello vt innoteat nobis ꝙ hicpopulus ruſticanus erat et indoctus. AmbroIlli ergo directi cū ſoluerent pullum. non ſuis ꝟbis ſūt v̓ſi. ſed dixerūt. ſicut dixerat illis iheſus vtagnoſcas. ꝙ non ſuo ſermone ſed verbo dei. nec ꝓprio ſed xp̄i noīe fidem populis nifudere gentilibus. atqꝫ aduerſarie poteſtates q̄ ſibi nacionumobſequi a vendicabant. mandato ceſſere diuino.Origenes. Deinde mittūt diſcipuli veſtes ſuasſuper aſinum. et ſedere faciunt ſaluatorem dū aſſumunt ſermonem dei. et imponunt eū ſuper animaſaudiencium. Veſtibus exuūtur. et ſubſternūt easin via. quia veſtimenta apoſtolorum opera eorūbona ſūt. Et reuera ſolutus a diſcipulis aſinus ⁊portans iheſū. incedit ſuper veſtimenta apoſtolorum. quando doctrinam eoꝝ imitātur et vitam.Quis noſtrū ita beatꝰ eſt. vt ſedeat ſuper illumiheſus. Ambro. Non enim mundi dominum geſtari ſuper dorſum aſini delectauit. ſed vt latentemiſterio in ſecretis animaꝝ interiore conſenſumiſticus rector infideret regēs mentis veſtigia. laſciuiam carnis infrenans. ſermo eius habena eſt.ſtimulus eſt.Orige. Quādiu inmonte fuit dominuscum ſolis apoſtolismorabatur. quandoautem vicinus cepiteſſe deſcenſui tūc occurrit eī tͣba ppl̓oruꝫVnde dicitur. Et cu