Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IVCIS

Et dixerunt apoſtolidomino. ad auge nobis fidem Dixit autēdn̄s Si habueritisfide ſic̄ gͣnuꝫ ſinapisdicētis huic arborimoro eradicae̓ et traſpſantare in mare et obediet vobis

Attendite vobis Sipeccauerit ī te fratertuus increpa illum etſi penitētiā egerit dimitte illi ⁊ ſi ſepties īdie peccauerit in te ⁊ſepties in die conuerſus fuerit ad te dicēspenitꝫ me dimitte illi

guit ſcādalorum autorem. Sequitur enim. Ve at̄illi per quem veniunt. Quicqͥd eniꝫ parit ncc̄itasveniale ē. Sed attēde ꝙ neceſſitas iſta ex liberoarbitrio ſortitur originem. videns enim dn̄s qualiter hoīes innitūt̉ malo. nec ꝓponunt aliquid boni dixit qd̓ quantū eſt ex ꝯſequēcia eoꝝ que vidētur. neceſſe eſt ꝯtingere ſcandala. ſicut ſi medicꝰvidens quenꝙͣ mala dieta vtentem. dicat neceſſeeſt hunc egrotare. et iō inducenti ſcandala ve dicit. et pena ei cominat̉ dicens. Vtilius eſt illi ſi lapis molaris imponat̉ circa collum eius. et ꝓijciat̉in mare. ꝙͣ vt ſcandalizet vnum de puſillis iſtis.Beda. Secūdū more ꝓuincie paleſtine loquiturcum maiorū criminū apud veteres iudeos fueritpena vt in ꝓfundū ligato ſaxo demergerent̉. etreuera vtilio eſt. innoxiū pena ꝙͣuis atrociſſimatꝑali vitā finire corporeaꝫ. ꝙͣ fratri nocēt ē mortem aīe mereri ꝑpetuā. Recte aūt qui ſcandalizari pt̄ puſillus appellatur. Qui em̄ magnus eſt qd̓cūqꝫ viderit. qd̓cūqꝫ paſſus fuerit. nō declinatafidē. Inqͣntū ergo ſine peccato poſſumus. euitareꝓximoꝝ ſcādalū debemꝰ. Si aūt de veritate ſcādalū ſumitur vtilius ꝑmittitur ſcandalum. ꝙͣ veritas relinquat̉. Criẜ. Per ſcandalizantis autēpenā brauiū ſaluantis addiſce. nͥ em̄ vniqͥ aīe ſalꝰeſſet ſibi nimium cure. non cōminaretur ſcandalizantibus tantam penam.Ambroſi. Poſt diuit em̄ qui cruciaturin penis. ſubiccit p̄ceptum venie largiende hiſ qui ſe ab errore ꝯuertūt. ne qͣꝫd̓ſperacō nō reuocꝫa culpa. Vnde dicitAt tendite vobis.Theo. Quaſi diceret. Nec eſſe eſt ſcandala ꝯtingere. nontamē nec eſſariū eſtvos perire ſi peccaueritis ſicut non eſtncceſſe oues perire lupo veniente. ſi vigilet paſtor Et qm̄ multe ſūt ſc ād alizancium differēciequidam em̄ ſūt inſanabiles. quidam ſanabiles. etideo ſubditur. Si peccauerit in te frat̓ tuq. increpa illum. et ſi penitenciam egerit dimitte illi.Ambro. Vt neqꝫ difficilis venia nec remiſſa ſit īdulgēcia neqꝫ auſtera ꝑcellat īuectio vel cōniuēcia. non inuitꝫ ad culpā. vn̄ et alibi d̓r Corripe ipſum inter te et ipſū ſolum. Plus enim ꝓficit amica correctio ꝙͣ accuſacō turbulenta. Illa pudorēincutit. hec indignacionem mouet. ſeruetur pocius qd̓ ꝓdi metuat qͥ mouet̉. Bonū qͥppe eſt vt amicū mag̓ te qͥ corripit̉. credat ꝙͣ inimicū. Facilius eī ꝯſilijs acqͥeſcitur. ꝙͣ iniurie ſuccūbit̉. Infirmus cuſtos diuturnitatis ē timor. Pudor at̄ bonꝰmgr̄ officij. Qui em̄ mētuit repͥmit̉ nō emēdatur.Pulchre aūt poſuit Si peccauerit ī te. Nō eī ē eqͣꝯdicō in deū hoīemqꝫ peccare. Beda Intuendūē at̄ qꝛ nō paſſim peccanti dimittere iubet. ſꝫ penitēciā agenti. hoc eī ordine ſcādala declinare poſſu

mus. ſi nullū ledamꝰ. ſi peccātē zelo iuſticie corripimo. ſi penitēti miſericordie viſcera pādimus.Theo. ſꝫ qͥreret aliqͥs Si cū pluries indulſerimfratri. iteꝝ fit nociuꝰ. qͥd agēdū ē ſecū. jdeo q̄ſtion hūic reſpōdens ſubdit. Et ſi ſepcies in d. pec.in te ⁊ ſep. in die ꝯuer. fu. ad te. di peni. me di. illi. Beda. Septenario numero n̄ venie dāde t̓mīꝰ poītur. ſꝫ l̓ oīa pec. dimi. vel ſēꝑ penitenti dimittēdū p̄cipitur. Solꝫ em̄ ſepe ꝑ ſeptē cuiuſqꝫrei aut tꝑiſ vniuerſitas īdicari Ambro. l̓ qꝛ ſeptima die requieuit deꝰ ab oꝑibꝫ ſuis pꝰ ebdomodam iſtius md̓i reqͥes nobiſ diuturna ꝓmittit̉. vtquēadmodū mala iſtius mūdi operaceſſabūt. itaeciam vindicte ſeueritas conquieſcat.Theo. Audiētesdiſcipuli dominū deqͥbuſdā arduis diſſerētē puta de pauꝑtate ⁊ ſcādalis euitandis. petūt ſibi fidem augeri. ꝑ quaꝫpoſſent pauꝑtatemſeq̄ nͥl eī adeo ocult̉ſug̓gerit. pauꝑtat̉̓.ſic̄ credere ⁊ ſperareī dn̄o. Et vt ꝑ fideꝫſcādalis valeāt reſiſte̓. vn̄ d̓r Et dixer̄tapoſtoli dn̄o ad auge nob̓ fidē Gre. xxvij. mo. Vt q̄ iam acceptaꝑ iniciū fuerat. qͣſi ꝑ augm̄tū gͣduū ad ꝑfectōꝫvenirꝫ Aug. de qͥ. euā. pt̄ qͥdē ītelligi hāc fidēſibi augeri poſtulaſſe qͣ credunt̉ ea. qͥn̄ vident̉. ſꝫtn̄ d̓r ec fides rerū. qn̄ n̄ verb̓ ſꝫ ipſis rebꝫ pn̄tibꝫcredit̉. qd̓ futuꝝ ē cū iā ꝑ ſpecie maīfeſtā ſe ꝯtēpland̓ p̄bebit ſct̄is ipſa dei ſapiencia ꝑ quā factaſūt oīa. Theo. dn̄s at̄ on̄dit eis ꝙ bn̄ peterent⁊ ꝙ crede̓ deberēt ꝯſtant̓. on̄dens eis ꝙ fides ml̓ta pt̄ vn̄ ſequit̉. Dixit at̄ dn̄s. Si habueritis fideſic̄ gͣnūſinapis. dicet̉ huic arbori moro eradicare ⁊ tͣnſplantare ī mare. ⁊ obediet vob̓. Duo magna ꝯcurrūt in idem. tͣnſpoſicō radicati ī terra ⁊plantacō in mari. Quid ei ī vndis plantat̉. ꝑ queduo virtutem. fidei maīfeſtat. Criẜ. Mēcionemat̄ facit ſinapis. qꝛ eiꝰ gͣnū ⁊ ſi ſit ꝑuū qͣntitate ētn̄ pt̄ate virtuoſiꝰ oībꝫ. īſinuat igit̉ ꝙ minimumſue fidei magna pt̄. Si at̄ moꝝ n̄ tͣnſpoſuerūt apoſtoli. n̄ calūnieris nō eī dixit. trāſferetis. ſꝫ tͣnſferre poteritis ſꝫ nolue r̄t. qꝛ opus nō erat. cummaiora fecerint. Queret at̄ aliqͥs. Qūo xp̄s dicitminimam ꝑtē eē fidei q̄ moꝝ vel montē pt̄ trāſponere cū paulꝰ dicat hāc eē om̄eꝫ fideꝫ que mōtes traffert dicend̓ igit̉ ē ꝙ apl̓us attribuit totifidei mōtē tͣnſponere. n̄ tāꝙͣ tota fideſ ſolū hͦ poſſit. ſꝫ qꝛ hͦ carnalibꝫ magnū videbat̉ ꝓpt̓ eminenciā corporis. Beda. Vel fidem ꝑfecta dn̄s h̓ gͣnoſinapis ꝯꝑat eo ꝙ ſit ī facie huilis. ⁊ ī pectoreferuens. Miſtice at̄ per moꝝ. cuiꝰ colore ſāguīeofructus ⁊ virgulta rubēt euāgeliū crucis expͥmitur. qͥ ꝑ fidē apl̓oꝝ de gēte iudeoꝝ. ī qͣ velut inſtirpe generis tn̄bat̉. verb̓ p̄dicacōis eradicata⁊ in mare genciū plātata eſt. Ambro. Vel hoc