Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.XVI.CAPI.

Audiebant autē omnia hec phariſei quierant auari et deridebant illuꝫ Et ait illisVos eſtis qui iuſtificatis vos coraꝫ homīnibus deus autem nōuit corda veſtra quiaquod homībus altumeſt abominatō ē apuddeum Lex et ꝓphetevſqꝫ ad iohannem exeo regnum dei euagelizatur et omnis in illud vim facit faciliuseſt aūt celū et terrampreterire ꝙͣ de legevnam apicem cadereOmnis qui dimittitvxorem ſuaꝫ et ducitalteram mechat̉. Etqͥ dimiſſam a viro ducit mechatur

ſūt qui ſuſcipiunt. Vnde cum dixiſſet. Facite vobiſamicos. addidit de mammona iniqͥtatis. oſtendēsꝙ non ſimpliciter eorum amicicia nob̓ patrocinabitur. niſi bona opera nos comitentur. niſi euacitemus iuſte diuicias ꝯgeſtas iniuſte. Ars igiturarcium peritiſſima eſt elemoſina non em̄ nobis domos fabricat luteas. ſed vitā phennē impendit.Singularū arcium alia alterius adminiculo indiget. Cum autem miſereri oportet. nullꝰ alteriusſed ſolius voluntatis eſt opus. Ciril. Sic igit̉docebat criſtus affluentes diuicijs ſūmopere diligere amiciciam pauperū. ⁊ theſaurizare in celis.Nouerat aūt humane mentis deſidiam. quomōabientes diuicias nullum caritatiuum opꝰ impendunt egentibus. ꝙ igitur talibus nullus ſpiritalium donoꝝ fructus ꝓueniat. manireſtis exemplis oſtendit ſubdens. Qui fidelis eſt in mīmo. ⁊in maiori fidelis eſt. et qui in modico iniquo eſt.et in maiori iniquꝰ eſt. Aperit autem nobis dn̄soculum cordis exponens ꝙ dixerat. cū ſubdit. Siergo in miquo mammone fideles non fuiſtis. qd̓verum eſt quis credet vobis. Eſt igitur minimuꝫiniquis māmona id eſt terrene diuicie q̄ ſupernaſapientibus nichil eſſe videntur. Arbitor ergoaliquem eſſe in modico fidelem. cum de his minimis oppreſſis erumna ſubſidium impartitur. Itaqꝫ ſi in modico fuerimus perfidi. qūo pacto ab eoobtinebimus verum id eſt diuinorum cariſmatuꝫnobis donum anime humane imprimens diuinamſpēciem. Qd̓ aūt ad hoc tendat intencō verboruꝫdomini. ꝑ ſequēcia patet. dicit enim. Et ſi in alienō non fuiſtis fideles. qd̓ veſtrū eſt. qͥs dabit vobis. Ambro. Aliene nobis diuicie ſunt. quia p̄t̓naturā ſūt. neqꝫ nob̓cū naſcūt̉. neqꝫ nob̓cū tͣnſeūtCriſtus aut em̄ noſter eſt. qꝛ hoīm vita eſt. Deniqꝫ in ꝓpria venit. Theo. Sic igitur huc vſqꝫdocuit nos ꝙͣ fidelit̓ deceat diſpenſare diuicias. ſꝫquia oꝑum diſpenſacio ſcd̓m deum non aliter optinet̉. ꝙͣ ꝑ impaſſibilitatem animi ad diuicias nonaffecti. ſubiugit Nemo ſeruus poteſt duobꝫ dn̄isſeruire. Ambro. Non quiaduo. ſed vnus ē dn̄sNam ⁊ ſi ſint qui manione ſeruiant. tamen nō illenouit aliqua iura dominatus. ſed ipſiſibi iugumſeruitutis imponūt. Vnus eſt dn̄s. qꝛ vnus ē deꝰvnde patet patris et filij vnum eſſe dominatū. ethuiꝰ rōnem aſſignat ſubdens. Aut em̄ vnū odiohabebit. et alterū diliget. aut vni adherebit. etalterū ꝯtēnet. Augꝰ. de que. euange Hec aūtnon paſſim aūt quaſi temere dicta ſūt. Nemo eniꝫinterrogatus vtꝝ diligat diabolum. reſpondetſe diligere. ſꝫ pociꝰ odiſſe. deū aūt ſe diligere ꝓclamant. ergo aūt vnum odiet ſcꝫ diabolū. alteꝝdiligēt ſcꝫ deū. Aut alteri adherebit ſcꝫ diabolo.cū quaſi eius p̄mia tꝑalia ſectat̉. ⁊ alterū ꝯtenetſcꝫ deū. ſicut ſolent minas eiuſ poſtponere cupiditatibus ſuis. qui de bonitate eius ad īpunitatē ſibi blandiūtur. Ciril. Concluſio aūt eſt tociꝰ ẜmonis qd̓ ſequitur. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmone. Totum igit̉ ſtudiū tranſferamq ad alteꝝdiuicijs abrenunciātes. Beda. Audiat ergo hͦauarus. non poſſe ſimul diuicijs criſtoqꝫ ſeruiri. ⁊tamen non dixit qui habet diuicias. ſꝫ qui ſeruit

diuicijs. Qui em̄ diuiciarum ſeruus eſt. diuicias cuſtodit vt ſeruus. Qui aūt ẜuitutis excuſſit iugūdiſtribuit eas vt dn̄s. Sed qui ſeruit mamimoneilli vtiqꝫ ſeruit. qͥ rebꝫ iſtis terrenis merito ſue ꝑuerſitatis p̄poſitq. et pnͥceps huius ſeculi nōiat̉.Beda. Monueratxp̄s ſcribas et phariſeos de ſua iuſticianō p̄ſumere. ſed peccatores penitentesrecipere. et elemoſinis ſua peccata redimere. ſed illi p̄ceptorē miẜicordie hūilitatis ⁊ ꝑſimonie d̓ridebant. Vnde dicitur. Audiebāt autēomnia hec phariſeiqͥ erant auari. et deridebāt eū. Duas obcauſas. qꝛ vel minovtilia īꝑaret. vel aſe iam facta ſuꝑfluis ingereret TheAt dn̄s detegens ineis occultā maliciāoſtēdit eoſ ſimulareiuſticiam. Vnde ſubdit̉. Et ait illis. voſeſtis q̄ iuſtificat̉ voſcoram hominibus.Iuſtificant ſe coraꝫhoībꝫ qͥ peccatorestanꝙͣ infirmos d̓ſperatoſqꝫ ꝯtemnūt. ſeaūt ipſos tanꝙͣ ꝑfectos elemoſinaꝝ remedio opus non habere credūt. ſꝫ noxij tumoris altitudo. ꝙͣ ſit iuſtedamnāda videt ille qͥ illuminabit abſcōdita tenebrarū. Vn̄ ſeqͥtur. Deus aūt nouit corda veſtra.Theo. Et ideo abominabileſ ei eſtis ob arrogāciam et ambitū hūane fauoris. Vnde ſubdit. qͥaqd̓ hoībꝫ altū eſt. abominabile eſt apud deum.Beda. Diſputantem aūt contra auariciam ſaluatorem. phariſei deridebant. qͣſi ꝯtͣria legi prophetiſqꝫ p̄ciperet. vbi multiditiſſimi deo placuiſſe legūtur. ſed et ipſe moīſe s populum qͣꝫ regebat. ſi legeꝫ ſequeret̉. omnibꝫ terrenis bonis abundaturū p̄dixit quibus dn̄s occurrens oſtendit.inter legem et euangeliū. ſic̄ ꝓmiſſionū ita et p̄ceptoꝝ non minimam eſſe differenciam. Vn̄ ſubdit. Lex et prophete vſqꝫ ad iohānem. AmbroNon quia lex deficit. ſed qꝛ incepit euangelij predicaco vident̉ em̄ mīora ꝯpleri. cū pociora ſuccedant. Criẜ. Per hoc aūt reddit eos celeres adſui fidem. qꝛ ſi vſqꝫ ad tempus iohannis ꝯſūmataſūt oīa. ego ſū qui venio. Non enim deſtitiſſent ꝓphete niſi ueniſſem ego. ſed dices qualiter prophete vſqꝫ ad iohānem. cū multo plures ꝓphetein nouo ꝙͣ in veteri teſtamento fuerint. ſꝫ de illis.ꝓphetis dicit. qͥ p̄nūciauerūt xp̄i aduentum.