Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CADI..XII.

Dixitqꝫ ad diſcipuloſſuoſ ideo dico vobiſ nōlite ſolliciti eſſe animeveſtre quid manducetis. Neqꝫ corpori vroquid veſtiamī. Animaplus eſt ꝙͣ eſca et corpus plus ꝙͣ veſtim̄tum

Baſilius. Erat quidem in ꝓmptu dicere aꝑiaꝫhorrea conuocabo egenos ſꝫ cogitat non ut diſtribuat ſꝫ ut congreget. Sequitur em̄. Et dixit hͦ faciam. Deſtruam horrea mea. Bene facis. Nam digna deſtructione neqͥcie ꝓmptuaria diſſolue horrea ex quibus nullus conſolacōnem accepit ſubdit. Et maiorā faciam. At ſi et hoc impleueris nūquid deſtrues iteꝝ quid ſtulcius ꝙͣ in infinitumlaborare Horrea ſūt tibi ſi vis pauꝑum domꝰ Sꝫdicēs. Cui iniuriam facio ꝓpria retinendo. Nam etſequitur. Et illuc congregabo omīa que nata ſūtmihi et bona mea. Dic mihi que tua vnde ea ſumens in vitam tuliſti. Sicut qui p̄ueniens ſpectacula ꝓhiberēt aduenienteſ appropͥando ſibi quodad vſū ꝯmunē ordinatur. Similes ſunt diuites q̄ꝯmunia que p̄occupauerūt eſtimāt ſua eſſe. Si eiqͥlibꝫ ſue neceſſitatiſ ſufficiēciā r̄cipiēſrlinq̄rꝫ ſuperfluum indigenti non eſſet diuēs nec pauꝑ.Ciril. Attende et aliter eſſe friuolum eius verbūcum dicit. Congregabo omīa que nata ſūt mihi qͣſi non putaret ea diuinitus obtinere ſꝫ fructus eſſelaborum ſuorum Baſi. Ceterum ſi fateris ea tibi diuinitus ꝓueniſſe an iniuſtus eſt deus mequaliter res nobis diſtribuens. Cur tu habundaſ illevero mendicat nͥ ut tu bone diſpenſacōnis meritaconſeqͣris ille vero paciencie brauijs decoret̉. Attu nonne ſpoliator es que diſpenſanda ſuſcepiſtiꝓpria reputando. Eſt panis famelici quem tu tenes nudi tunica quam in conclaui conẜuas diſcalciati calceus qui penes te marceſcit. Indigentisargentum qd̓ poſſides inhumatū. Quo circa totiniuriaris quot dare valeres. Chriẜ. Sed et in hͦerrat ꝙ bona putat que ſūt indifferencia. Rerumenim quedam ſūt bone qued̓ male quedam medie.Bona quid̓ ſūt caſtitas et humilitas ⁊ hm̄oi. Quecum homo el git fit bonus. His autem oppoſita ſūtmala que hō dū eligit fit malus. Media vero ſuntut diuicie que qn̄qꝫ quidem ordinantur in bonumſcꝫ ad elemoſinam qn̄qꝫ ad malum ſcꝫ ad auariciaꝫet ſimiliter inopia qn̄qꝫ ad blaſphemiaꝫ quandoqꝫad ſapienciam ẜm affectum vtencium Ciril. Diues igitur non parat ꝑmanencia horrea ſꝫ caducaet qd̓ ſtulcius eſt vite longitudinē ſibi taxat. Sequitur enim. Et dicā anime mee. Anima habes ml̓ta bona poſita in ānos plurimos. Sed o diues fructus quidem habes in horreis ſꝫ ānos plurimoſ vrde poteris obtinere Athana. Siquis autem ſicviuat quaſi quotidie moriturus eo ꝙ incerta ē naturaliter vita nr̄a non peccabit. Semꝑ enim maior timor plurimū voluptatis diſſoluit. Sed ecōtrario diues longeuitatē ſibi repromittēs ad voluptates aſpirat. Sequit̉ em̄. Requieſce ſcꝫ a laborē comede bibe epulare magno .ſ. apparatu.Baſi. Taꝫ improuidꝰ es erga bona anime ut eſcaſcorporeas anime aſcribas ſiquideꝫ virtutē habetſi fecunda eſt oꝑacionum bonaꝝ ſi deo adheſit bona plurima poſſidet et bono gaudio gaudet. Verum quia totus carnalis es paſſionibus ſubiectusa ventre non ab anima clamas Chriẜ. Non autēdecet vacare delicijs et impinguare corpus et attenuare animam faſcemqꝫ ei grauare et tenebrasobducere ſpiſſumqꝫ velamen eo ꝙ in delicijs domi

natiuum anime ẜuit ẜuile vero corꝑi dominaturAlimentoꝝ autē indiget corpus non deliciarumut nutriatur non ut ſcindatur et fluat. Neqꝫ em̄ anime ſoli ſꝫ et ip̄i corꝑi ſunt nociue delicie eo ꝙ exforti fit debile ex ſano egrotatiuum ex agili graue ex formoſo deforme ex iuuene veteroſū Baſi.Permiſſus autem eſt deliberare in omnibꝰ et mainfeſtare ꝓpoſitum ꝓp̓rium ut condignam mereat̉ſui affectus ſm̄am. Sed dum in abdito loquit̉ eloquia eius examinant̉ in celo. Vnde ſibi reſponſa ꝓueniunt. Sequitur em̄. Dixit autē illi deꝰ. Stultehac nocte animā tuam repetent ate. Audi ꝯueniens tibi ſtulticie nomen qd̓ tibi nullꝰ impoſuit hominū ſꝫ ip̄e deus Greg̓. xxij. mora. Ead em̄ nocteſublatus eſt qui multa temꝑa fuerat preſtolatuſ.ut .ſ. qui in longum ſibi ſubſidia colligendo ꝓſpexerat ſubſequentem diem vel vnum minime videret Chriẜ. Dicit autem repētent a te. Expoſcebant enim eam forſan terribiles qued̓ virtutes adhoc miſſe qm̄ ſi de ciuitate in ciuitatem tranſeūtesegemus ductore multomagiſ anima abſoluta a corpore et ad futuram vitam trāſmnigrās indigebitducatu. Ob hoc multociens recuſat anima et regreditur in ꝓfund̓ cum debet exire a corꝑe ſemꝑenim ſtimulat nos conſciencia pecatoꝝ ſꝫ p̄cipuecum debemus trahi ad terribile iudiciū. Tunc em̄tota congeries criminū innouatur et poculis poſita mentem p̄cellit. et ſicut carcerati ſemꝑ quidēdoloroſi ſūt tunc autem p̄cipue cum debent iudicip̄ſentari ſic et anima maxime in ip̄o temꝑe de peccato cruciatur et dolet. Aulto autem magis cumfuerit euulſa Greg̓. xxv. mora. In nocte autē ablata eſt anima que in obſcuritatē cordis eſt emiſſaIn nocte ablata eſt que conſideracōnis lucem habere noluit ut qd̓ pati poterat p̄uidere. Sb̓dit autem. Que autem paraſti cuius erūt Chriẜ. Hicenim deſeres non ſolum nullum inde ꝑcipiens cōmodum ſꝫ et ſarcinam peccatoꝝ ꝑtans ſuꝑ humeros ꝓprios. Et que quidem a te congeſta ſūt plerumqꝫ in manus inimicoꝝ ꝑuenient a te vero ſuꝑhijs racio requiretur. Sequitur. Sic ē qui ſibi theſaurizat et non eſt in deum diues Beda. Hic em̄ſtultus eſt et in nocte rapiendus. Ergo qui vulteſſe in deum diues non ſibi theſaurizet ſꝫ pauꝑibuſpoſſeſſa diſtribuat Amb̓. ffruſtra enim congregat opes qui ſe hijs neſcit vſurum. Neqꝫ enim nr̄aſūt que non poſſumus aufferre nobiſcum ſola virtus comēs eſt defunctoꝝ ſola nos ſequitur miſericordia que tabernacula defunctiſ acquirit eternaTheo. Paulatimdn̄ſ ꝓuehit ad ꝑfectiorem doctrinam.Docuit enim ſupͣ cauendum eſſe ab auaricia ſubdiditqꝫ parabolam diuitis niſinuans ꝑ eaꝫ ꝙ ſtultus eſt qui ſuꝑfluacupit. Deinde ꝓcedente ẜmone neqꝫde neceſſarijs ſinitnos ſolliciti dinem