XII.CAPI.
Dico auteꝫ vobis amicis meis. ne terreaminiab his qui occidūt corpus. et poſt hec nō habent ampliusquid faciant. Oſtendam autēvobis quem timeatis.Timete euꝫ. qui poſtqꝙͣocciderit. habet poteſtate dimittere ī gehenam. Ita dico vobis.hūc timēte. Nonne qͥnque paſſeres ueneuntdiſpondio. et vnus exillis non eſt in obliuione coram deo. Sed etcapilli capitis veſtri ōnes uumierati ſūt. Nolite gͣ timere. ml̓tis paſſeribꝰ pluris eſtis vos.
apoſtolorum aīme. Quotquot vero conicliati ſūtphariſei diuulgata ſunt poſtmod̓ et audita in euāgelio luce ſtante magno precone ſpū ſancto ſuꝑapoſtolorum animas.Ciriſ. Qm̄ gemīa eſt cā ꝑfidie q̄aut exinolita malicia aut ex accidentimetu naſcitur ne qͥsmētu territus deuꝫquem corde cognoſcit negare cogatur pulchre addit.Dico autem vobis.amicis meis ne terreamini ab his quioccidunt corpusCiril Non quibuſcūqꝫ enim ſimpliciterhic ẜmo conuenirevidetur ſꝫ his qͥ deūex tota diligunt mēte quibus couuenitdicere. Quis nos ſeꝑabit a caritatē criſti qui autem nō taIes ſunt labiles ſūtet ad ꝓſiliendū parati porro dn̄s dicitmaiorem hac dilectionem nemo habet ꝙͣ ut animaꝫ ſuam ponat quis ꝓ amicis ſuis. Qnomodo autem non eſt mꝯuenientiſſimū xp̄o non rependere qd̓ ab eo recepimus.Amb̓. Mortem eciam docet non eſſe terribilē quālocupleciore fenore ſit inmortalitas redempturaCiril. Eſt ergo aduertend̓ ꝙ laboribus parant̉corone et homines quibus mortales vſqꝫ ad tempus ſuam iram extendunt fitqꝫ illis noſtre ꝑſecucionſ finis corꝑalit interitus. Vnde ſubdit. Et pꝰhoc non habens amplius quid faciant Beda. Ergo ſuꝑuacua furiunt inſamia qui mortua martiruꝫmembra feris auibuſqꝫ diſcerpenda ꝓiciunt cumnequaꝙͣ omnipotencie dei quin ea reſuſcitando viuificet reſiſtere poſſint Chriẜ. Conſidera qualiter dn̄s diſcipulos omnibus ſuꝑiores conſtituit.ip̄am mortem cunctis terribilem hortans contemnere. Simul autem et documenta inmortalitatisanime oſtendit eis cum ſubdit. Oſtendam autē vobis quem timeatis timēte eum qui poſtꝙͣ occiderit habēt poteſtatem mittere in gehennam Ambro. Mors enim nature finis non pene eſt et ideomortem ſupplicij corꝑalis eſſe defectum. Penā vero anime eſſe perpetuam deumqꝫ ſolum eſſe metuendum cuius poteſtati nō naturā preſcribat ſꝫ eadem naturā ſubiaceat concludit. Ita dico vobishunc timēte Theo. Hinc nota ꝙ pecatoribusquid in mors ad ſupplicium fertur et hic cruciatis ipſiſꝑ interitum et conſequenter in gehennaꝫdetruſis ſꝫ ſi ẜmonem diſcuſſeris quid naꝫ aliud intelliges. Non emim dicit qui mittit in gehennam
ſed qui poteſtatem habet mittere. Non .n. quicūqꝫ cum pecato moriuntur ſtatim detrudunt̉ in penam ſꝫ fit interdum remiſſio oblacionuꝫ et oracionum cauſa que ꝓ defunctis dantur. Amb̓. inſpirauerat ergo dn̄s ſimplicitatis affectum virtuteꝫmentis erexerat fides ſola nutabat. Bene eam derebus vilioribus roborauit ſubdens. Nōne quinqꝫpaſſeres venerunt diſpondio et vnus ex illis noneſt in obliuionē corā deo. Quaſi. d. ſi deus obliuionem paſſerum non habet hominū quonō haberepoteſt. Beda. Diſpondius genus eſt ponderisleuiſſimi ex duobus aſſibus compoſiti Gloſa. qd̓autem in numeris eſt vnum hoc in ponderibꝰ aſſisduo hoc diſpondius Amb̓. fortaſſe autem dicataliquis qͦmodo apoſtolus dixit. Nonne de bobuscura eſt deo cum bos paſſere p̄cioſior ſit ſꝫ aliud ēcura aliud ſciencia Orige. Ad litteram igit̉ acumendiuine ꝓuiſionis que ꝓcedit vſqꝫ ad minimaꝑ hoc ſignificatur. Miſtice autem quinqꝫ paſſereſſpiritales ſenſus iuſti ſignificāt. Qui excelſa et ſupra homines ſenciunt deum intuentes vocē audiētes diuinam guſtantes panem vite olfaciēteſ odorem vngentorum xp̄i palpantes viuum verbumQui diſpondio veneuntes id eſt vilipenſi ab eis qͥea que ſūt ſpiritus ſtulticiam iudicant nondanturin obliuione coram deo. Dicitur autem deus aliqͦrum inmemor fieri ꝓpter eorum facmora Theo.Vel hij quinqꝫ ſenſus duobus aſſibus vendunturnouo .ſ. et veteri teſtamēto et ideo non dantur obliuioni a deo quorum .n. ſenſus tradunt̉ verbo vite ut ſint apti ad ſpiritale pabuluꝫ hoꝝ ſemꝑ memor eſt dn̄s Amb̓. Vel aliter. Paſſer bonus eſtcui volandi natura ſuppeditat. Volandi enim nob̓graciam natura dedit voluptas abſtulit que malorum meſſis grauat animam atqꝫ in naturam coporee molis inclinat. Quinqꝫ igitur corꝑis ſenſusſi terrenarum ſordium cibum querant ad ſuꝑiorūoperum fructus reuolare nō poſſunt Eſt ergo malus paſſer qui volandi vſum terrene vicio labisaboleuerit quales ſūt iſti paſſeres qui diſpondioveneunt luxurie ſcilicet p̄cio ſecularis aduerſariuſenim tanquam captiua mancipia vilioris precioeſtimaconis adicit. At dn̄s tanquā ſpecioſa ẜuiciaque ad imaginē ſui fecit idoneos ſui oꝑis eſtimatet magno precio nos redemit. Ciril. Eſt igit̉ ſibicure diligenter noſſe ſanctorum vitam. Vnde ſubditur. Sed et capilli capitis veſtri omēs n̄uēratiſūt ꝑ qd̓ ſignificat ꝙ omnia que ad eos ſpectant.dilgentiſſime nouit diligenciam enim cure adhibiti numeracio manifeſtat Amb̓. Deniqꝫ numerꝰcapillorum non in actu computacōnis ſꝫ ni facilitate cognicōnis accipitur. Bene tamnen numerate dicuntur quia ea que volumus ſeruare numeranius Ciriſ. Aiſtice autem caput quidem homīsintellectuſ capilli vero cogitacōneſ q̄ patent deoTheo. Vel caput vniuſcuiuſqꝫ fidelium intelligēs aptamxp̄o ꝯuerſacōnem. Crines autem eiusmortificatiua corꝑis oꝑa que numerant̉ a deo etdigna ſūt ꝓuiſione diuina Amb̓. Si igitur tanta dei eſt maieſtas ut vnus ex paſſeribus aut nr̄orum numerus capilloꝝ preter ſcienciam dei n̄ ſitꝙͣ indignum eſt eſtimare ꝙ fideliuꝫ corda dominꝰ