XCAP

uenit quo curari dignus eſſet. ſed ipſe de peccatodamnauit peccatum in carne. Vnde ſequit̉. Et a ꝓpians alligauit vulnera eius infundens oleum etvnum. Augꝰ. de verbis domī. Quid em̄ tam lōginquum. quid tam remotum. ꝙͣ deus ab homībuſimmortalis a mortalibus iuſtus a peccatoribus. n̄loco longe. ſed diſſimilitudine. Cum ergo haberetin ſe duo bona .ſ. iuſticiam et immortalitatē. et nosduo mala .ſ. iniquitatē et mortalitatē. ſi vtrumq̄malum noſtrum ſuſcepiſſet. par noſter fuiſſet et liberatorē nobiſcum opus haberet. ut ergo eſſet nōhoc qd̓ nos. ſed ꝓpe nos. nō eſt ille peccator ut tuſed factus eſt mortalis qd̓ tu ſuſcipiendo penam ⁊non ſuſcipiendo culpam. deleuit et penam. Augu. de que euan. alligacio vulnerum eſt cohibiciopeccatorum. oleum conſolacio ſpei bone apud indulgenciam dataꝫ ad reconciliacōneꝫ pacis. vniūexhortacio ad oꝑandum feruentiſſime in ſpirituAmb̓. Vel conſtringit vulnera noſtra auſteriore p̄cepto ſicut oleo fouet remiſſione peccati ſic̄ vino compungit denūciacōne iudicij. G⁊ ego. xx.mora. Vel in vino morſū deſtructionis adhibet inoleo moliciē pietatis ꝑ vinum vnguant̉ putrida.ꝑ oleum ſananda foueantur. Miſcenda ergo eſt lenitas cum ſeueritate. et faciendum eſt quodoā exvtroqꝫ temperamentū. ut neqꝫ ml̓ta aſperitate exulcerentur ſubditi neqꝫ nimia benignitate ſoluantur. Theo. Vel aliter. que ſecund̓ homīeꝫ eſt cōuerſaciō oleum eſt. que vero ſecund̓ deum vinumeſt. qd̓ diuinitatem ſignificat. quā nemo potuiſſetſuſtinere. niſi oleum haberetur .i. conuerſacio humana. Vnde quedam oꝑatus eſt humane. quedamdiuinitus. Infudit ergo oleum et vinum. quia noſhumanitate et diuinitate ſaluauit. Chriẜ. Velvinum infudit .i. ſanguineꝫ paſſionis ⁊ oleum criſmatis. ſanctificacio confertur ꝑ chriſmatis vnctionem. a celeſti medico conſciſſa loca ligantur. et intͣſemetipſa retinencia medicinam oꝑante medicamine. priſtine ſanitati reddunt̉ Infuſo ergo v̓mio etoleo impoſuit eum ſuꝑ iumentum. Vnde ſequitur.Et imponens illum in iumentū ſuum duxit in ſtabulum et curam eius egit. Augꝰ. de queſtionibuseuangeliſtarum. Iumentum eius eſt caro. in qͣ adnos venire dignatus eſt Imponi iumento eſt in ipſam incarnacionem xp̄i credere. Ambro. Vel iumento imponit. dum peccata noſtra portat. et ꝓnobis dolet. homo enim iumento ſimilis factus eſtet ideo ſupra iumentum ſuū nos impoſuit. ne noseſſemus ſicut equus et mulus. ut ꝑ noſtri corꝑisaſſumpcōnem infirmitatem nr̄e carnis aboleret.Theo. Vel impoſuit in ſuum iumentū .i. in corpus ſuū. membra namqꝫ ſua nos fecit. et participeſcorꝑis eius. et lex quidem non omnes ſuſcipiebat.Moabite inquit et ammonite non intrabunt in eccleſiam dei. Nunc vero in omni gente qui timēt dominum. ab eo ſuſcipitur volens credere et ꝑs eccleſie fieri. ꝓpter hͦ dicit. ꝙ duxit eum in ſtabulumTheo. Eſt em̄ ſtabulū eccleſia que in itinere mūdi laſſatos. et ſarcinis delictorum defeſſos ſuſcipit venientes. vbi depoſito onere peccatoꝝ viator laſſus reficit̉. et refectus ſalubri paſcua reꝑaratur. Et hͦ eſt qd̓ dicit̉. Et curam illius egit. To-

tum em̄ quicquid contrariū nocens et malum eſt.foris eſt. qꝛ intra ſtabulū requies omīs ſalubritasqꝫ incluſa ē. Beda. Et bn̄ iumento impoſitū duxit ī ſtabulū. qꝛ nemo niſi ꝑ bap̄m corꝑi xp̄i adu̓natus. eccleſiam intrabit. Ambro. Sꝫ qꝛ non vacabat. Samaritano huic diu in terris degere redeundum erat vnde deſcenderat. Vnde ſequit̉. ⁊ altera die ꝓtulit duos denarios ⁊ dedit ſtabulario. ⁊ait. cura illius habe. Quis eſt iſte alt̓ dies niſi forte illa domīce reſurrectionis. de qͦ dictū eſt hec eſtdies quam fecit dominus. Duo autem denarij ſuntduo teſtamenta que ymaginem in ſe habent eterniregis expreſſam. quorum precio vulnera noſtracurantur. Auguſtinus. de que. euā. Vel duo denarij ſunt duo precepta caritatis. quam ꝑ ſpiritumſanctum acceperunt apoſtoli ad euangeliſandū ceteris. vel promiſſio vite preſentis et future Orige. Vel duo denarij videtur mihi eſſe ſciēcia ſacramenti. quomodo pater in filio et filius in patre ſitqua velut mercede donatur eccleſie angelus. ut diligencius curet hominem ſibi cōmendatum. quemꝓ anguſtia temꝑis eciā ipſe curauerat. Et ꝓmittitur ei quicquid de ſuo in medela ſeniuiuentis exꝑēderet. illicō eſſe reddend̓. Vnd̓ ſequit̉. Et qd̓cumqꝫſuꝑerogaueris. ego cum rediero. reddam tibiAug̓. de que. euan. Stabularius fuit apoſtolusqui ſuꝑerogauit aut illud ꝯſilium qd̓ ait. de ꝟginibꝰ autē preceptū dn̄i non habeo ꝯſilium aūt do.aūt ꝙ eciā maībꝰ ſuis oꝑatus ēſt. ne infirmoꝝ aliquē in nouitate euāgelij grauaret. cū eī liceret exeuangelio paſci. Multū eciā ſuꝑerogauerūt apl̓i.Sꝫ et ꝓ temꝑe doctores qui vetꝰ et nouū teſtam̄tum expoſuere. ſuꝑerogauerūt. ꝓ quibꝰ retribucionem accipient. Amb̓. Beatus gͦ ſtabulariusqui alterius vulnera curare poteſt. Beatꝰ ille cuidicit jheſus. qd̓cumqꝫ ſuꝑ erogaueris. reuertēs r̓ddam tibi. Sed quando reuerteris domīe. niſi iudicijdie. Nam licet vbiqꝫ ſis ſemꝑ et ſtans in medio noſtrū non cerneris a nob̓. Erit tam̄ tempus qͦ vniue̓ſa caro te r̓ſpiciet reu̓tentē Reddes ergo quod debes beatis. quibꝰ es debitor. Vtinā nos ſimus ydonei debitores. ut qd̓ accepimus. poſſimus exoluereCiriſ. His ergo premiſſis. oportune iam dominus legiſperitum interrogat. ſubdenſ. Quis hoꝝtrium tibi videt̉ ꝓximus fuiſſe illi qui inc. dit in latrones. At ille dixit qui fecit miſericordiā in illumNeqꝫ enim ſacerdos neqꝫ leuita factus fuit ꝓximus pacientis. ſed ille qui ē eius miẜtus. Inutiliseſt em̄ ſacerdocij digͥtas. et legis ſciencia. niſi perbona oꝑa ꝯfirmet̉. Vnd̓ ſequit̉. Et ait illi jeſus. vade tu. et fac ſil̓r. Chriẜ. Quaſi. d. Siquem videsoppreſſum nō dicas. vtiqꝫ neqꝫ eſt. ſed ſiue gentil̓ſit ſiue iudeꝰ ⁊ opē indigeat. nō cauileris auxiliariquecūqꝫ mala fuerit paſſus. Augꝰ de doctrinaxp̄iana. Ex hͦ intelligimꝰ eum eſſe ꝓximuꝫ. cui velexhibend̓ eſt offm̄ miſericordie ſi indiget. ⁊ exhibēdū eſſet ſi indigeret. ex quo iam conſeq̄n̄s ē. ut eciam ille a̓ quo nobis viciſſim exhibend̓ eſt ꝓximusnoſter ſit. ꝓximi em̄ nom̄ ad aliquid eſt. Nec quiſquā eſſe ꝓximus niſi ꝓximo poteſt. Nullū autē exceptū eſſe cui miſericordie deneget̉ offm̄. quis nōvideat. dicēte dn̄o. Bn̄facite his qui uos oderunt