CAPI.

Ille aūt volēs iuſtificare ſeipſum dixit adhieſum ⁊ quis e meusꝓximus ſuſpicies aūthieſꝰ dixit. homo quidam deſcendebat abhieruſaiem in hierihoet incidit in latronesqui etiam deſpoliauerūt eum. et plagis impoſitis abierunt ſemiuiuo relicto. Acciditautē vt ſacerdos quidam deſcenderet eadem via ⁊ viſu eo ꝑteriuit. Similiter et ſeuita cū eſſꝫ ſecꝰ locūet videret eū ꝑtraſijtſamaritanꝰ āt quidaiter faciēs venit ſecuseum. et vides eum miſericordia motus eſt.et apropians alliguit vulnera eius in fūdens oleum et vinumet inpones illum in iumentum ſuum duxit īſtabulum. et curā eiꝰegit. Et alterā die ꝓtulit duos denarioset dedit ſtabulario ⁊ait. Curā illiꝰ habe ⁊qd̓cūqꝫ ſupēerogaue

anunciauerit ſacramentū Sequit̉ em̄. Ille reſpondens dixit Diliges dominū deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua. et exomnibus viribustuis et ex tota mēte tua. Baſil. Quod dicit̉ totamēte tua in cetera. non recipit ſectionē. Nā qͣntācūqꝫ dilectōn in in īfimis expenderis. hoc tibi neceſſario a tota deficiet. Sicut em̄ in vaſe aliqͦ pleno liquore inꝙͣtum emanat foras. tantū neceſſe ēplenitudini de rogari. ſic et in aīa inꝙͣtum emanauerit ab ip̄ius dilectōne ad illicita. intantū minuineceſſariū eſt amorē ad deum. Gr ego. niſenus.In tria autem quedā anime vis diſcernit̉. Hec en̄eſt augmētatiua ſolū et nutritiua. q̄ etiā ī plātisreꝑitur. Alia eſt que ſenſualit̓ diſponit̉ que ſaluabatur in natura irracionabiliū animaliū Perfct̄aautem vis anime eſt racōnalis que in natura hūana cōſpicit̉ Dicendo ergo cor. ſubſtāciam corꝑalem ſignificauit .ſ. nutritiuam. Dicendo vero animam mediocrē id eſt ſenſitiuā. Dicendo vero mētem altiorem naturā id eſt intellectiuā et conſideratiuam potenciam. Theo. Hic igit̉ nitelligendum eſt. ꝙ oportet nos omnem virtutem animeamori diuino ſubijcere et hoc virilit̓ et non r̓miſſeVVnde addit̉. et ex omībus viribus tuis. Maxi.Cum hac igit̉ intencōne trinā ad deū dilectioneꝫlex pertrctat. vt auellat nos a trina mundi habitudine quā reſpicitur ad poſſeſſiones ad gloriamet ad voluptates. in qͥbus etiā temptatꝰ eſt xp̄sBaſil. Siquis autē qͣrat quo pacto diuina dilectio poterit obtineri. dicemus quoniā indocibiliseſt diuina dilectio. Nam nec lucis gaudere p̄ſencianec vitam amplecti ab alio didicimus. vel amareparentes aut alūnos et multomagis diuine dilectionis doctrina Sed ſemīalis q̄dam racō nob̓ inſita ē intrinſecus habens cauſas. vt homo deo adhereat. quā racōneꝫ accipiens doctrinā diuinoruꝫp̄ceptoꝝ colere diligent̓. cauteqꝫ fouere et ad ꝑfectionem diuine gracie ꝑducere cōlueuit naturaliter em̄ bonū amamus. amamꝰ etiā ꝓpriuꝫ et cognatum nec non ⁊ benefactoribus ſponte affectioꝫtotam ꝓfundimus Sic igit̉ bonus eſt deus omniavero bonum deſiderāt. quod volūtarie ꝑficitur.naturalit̓ nobis ineſt. que etſi ꝑ bonitate minimenouiſſemus. Et hoc ip̄o tamē quod ab ip̄o ꝓceſſimus tenemur ip̄m vltͣ modū amare. tāꝙͣ .ſ. nobiscognatū. Maior etiā eſt et bn̄factor omībus qͥ naturalit̓ diligunt̉. Eſt igit̉ pͥmum et p̄cipuū mādatum diuine dilctōnis Scd̓m aūt pͥmi cōpletiuū etab eo cōpletū quo monem̉ dilige̓ ꝓximū vnde ſequit̉ Et ꝓximum tuū ſicut teip̄m. Sortimur autēa deo potenciā ad huius execucōnem mādati quisaūt non nouit qm̄ manſuetum et cōmunicatiuumanimal eſt homo. non autem ſolitariū et ſilueſtreNihil em̄ tam ꝓprium eſt noſtre nature ſicut adinuicem cōmunicare. et mutuo indige̓ et cognatumdiligere. Quoꝝ autem p̄ueniens dominꝰ nobis tͣdidit ſemina horuꝫ conſequent̓ fructus requiritChriẜ. Tu tamē attēde qualit̓ fere cū eodem exceſſu poſtulat vtrūqꝫ p̄ceptum. De deo em̄ ait toto corde tuo d̓ ꝓximo ſicut teipſū. Quod ſi diligēter cōſeruaretur. nec ſeruus eſſet nec liber nec victor nec victus nec diues nec pauꝑ nec notus vnꝙͣ

eſſet diabolꝰ pociꝰ em̄ palee ignis ſuſtine̓nt īmiſſione ꝙ feruore caritatis diabolꝰ ad̓o cūcta ſuꝑatdilectōnis cōſtancia. Gre. Cum autem dicaturdiligēs ꝓximum tuū ſicut teip̄m qͦmodo alteri miſerendo pius eſt. qui adhuc in iuſte viuendo ſit impius ſibimet ipſi. Ciril. Cum autem legiſperitꝰreſpondiſſet q̄ continebant̉ in lege. xp̄s cui notaſūt omnia. ſcindit fallacie eius reciā. Sequit̉ em̄Dixitqꝫ illi recte reſpondiſti. hoc fac et viues.Ori. Ex his indubitant̓ colligit̉. ꝙ vita q̄ p̄dicat̉ſcd̓m mundi creatorem deum et antiqͣs ſcripturasab eo traditas vita ꝑpetua eſt. Atteſtat enim domiinus ſumenti ex deuteronomio quideꝫ illud. Diliges dominū deū tuū. Ex leuitico vero illud. diliges ꝓrimū tuum ſicut teip̄m. Hec autem dicta ſūtcontra ſequaces valentim baſilidis et marcōnis.Quid enim aliud voluit nos facere ad q̄rendum vitam eternam niſi que continent lex ⁊ ꝓphete.Ciril. Laudatus legiſperitus a ſaluatōre ꝙ recte r̓ſponditin ſuꝑbiam ꝓrupitnullū ſibi ꝓximuꝫ putans eſſe. qͣſi nulluseſſet ei in iuſticiā cōperandus. vij diciturIlle autem volens juſtificare ſeip̄m. dixitad ih̓m. Et quis eſtmeus ꝓximus Circūneniūt em̄ eum quodammō alternatim vitia ⁊ fallacia qͣ temꝑtando qͥſiuerat ad arrogāciam lapſus ī hͦautē ꝙ querit. Quiseſt meus ꝓximus vacuus a dilctōn ē ꝓximi oſtendit̉ cum noneſtimet aliquem ſibiꝓximū eſſe et ꝑ cōſcquens a dilctōne diuina. qm̄ cum fratrēnon diligat. que videt. nō poteſt deumdiligere. quē non videt. Ambroſi. Reſpondit etiā ꝙ neſciret ꝓximū ſuū. quianon credebat in xp̄m⁊ qui xp̄m neſcit neſcit legem. Cum em̄veritatem ignoret.quomodo poteſt ſcire legem. q̄ ānunciatveritatem. Theo.ſalualor autem nonactibus aut dignitatibus ſed natura d̓t̓minat ꝓximuꝫ quaſidiceret non putes.ꝙ quāuis iuſtus ſis.