Factum eſt aūt ī vnadierū et ipſe aſcenditī vna nauicula ⁊ diſcipuli eiꝰ. ⁊ ait ad illosTranſfretemꝰ transſtagnū. et aſcēderūtNauigatibus autemillis obdormiuit. ⁊ deſcendit ꝓcella venti īſtangnum. et cōpellebant̉. et periclitabāt̉Accedenteſ aūt ſuſcitauerunt eū dicentesPreceptor perimusat ille ſurgens increpauit ventū. et tēpeſtate aquē. ⁊ ceſſauitet facta eſt tranquillitas Dixit autē illisVbi eſt fides veſtraQui timentes miratiſunt ad inuicē dicēteſQuiſputas hic ē qͥaet vetis iꝑat. et mariet obediunt ei.

Si enim foris ſtant. nec ipſi agnoſcunt̉ parenteset ꝓpter noſtꝝ fortaſſe non agnoſcunt̉ exemplūqueadmodum nos non agnoſcim̉ ſi foris ſtemus.Illud quoqꝫ intelligere non abhorret. quia perfigurā parentum demonſtrat iudeos. ex quibuseſt criſtus ẜm carnem. eccleſiamqꝫ ſinagoge credidit p̄ferendā. Beda Intus enim eo docentevenientes intrare nequeūt. cuiꝰ ſpiratalit̓ intelligere dicta negligūt. p̄occupans aūt turba ītrauit in domū. qꝛ differente iudea gentilitas cōfluxit ad criſtum. foris aūt ſtantes volūt criſtuꝫ videre qui ſpiritalem in lege ſenſum q̄rentes. ſeſead cuſtodiam lr̄e foris fixerūt. et quaſi criſtū pocius ad docenda carnalia cogunt exire ꝙͣ ſe ad dicenda ſpiritalia conſenciūt intrare.Ciril. Quia diſcipl̓iomnes bn̄ficiatos acriſto videbāt. decēbat etiā ip̄os ſenſimin beneficijs criſti d̓lectari. non ei ſil̓iterquis ꝯſiderat q̄ fiūtin alienis corꝑibus.et in ſuo. et ideo dominꝰ diſcipl̓os ⁊ mari et vētis expoſuitVnde dicitur. factūeſt aūt in vna dierūet ipſe aſcendit in vnam nauiculā. et diſcipuli eius. et ait adillos. Traſfretemꝰtrans ſtagͣnum. et aſcenderūt. Criſo.Vitans quidē lucasqueſtionem que ſibifieri poſſet de tēporum ordine. dicit cūin vna dieꝝ intraſſenauiculam. Ciril.Si aūt vigilāte dn̄oaccidiſſet tempeſtasvel nō timuiſſent diſcipuli. vel nō exhorruiſſent vel nec credidiſſent eum poſſetale aliquid facere.qua ꝓpter dormit p̄ſtans tempꝰ timoriſequit̉ em̄. Nauigātibus aūt illis obdormiuit. et deſcendit procellaventi in ſtagnum. Ambro. Supra habes quiaꝑnoctabat in oracōne. qūo hic ī tempeſtate dormit. ſed exprimit̉ ſecuritas tempeſtatis. quomōomībus timentibꝰ ſolus nitrepidꝰ quieſcebat. ſꝫqͥeſcebat corporis ſomno. cū intenderet diuinitatis miſterio. nihil enim ſine verbo fit. Ciril. cūmagna aūt diſpenſacōne videt̉ eſſe peractum. nemox poſtꝙͣ tempeſtas inuadere cepit nauiculamq̄reret ab eo ſuffragiū. ſed poſtꝙͣ malū īualuit.vt manifeſtior fiat diuine maieſtatis poteſtas.Vnde dicit̉. et cōpellebant̉ et ꝑiclitabant̉. Qd̓

quidem dn̄s permiſit exercitacōis gracia. vt cūconfeſſi fuerint periculū. ꝯgnoſcāt miraculi magnitudinē. Vnde poſtꝙͣ magnitudo ꝑiculi ī intolerabilē mētum eos vrgebat tanꝙͣ aliam ſpēꝫ nōhabentes ſalutis. niſi ſolū ip̄m dn̄m virtutū eumexcitauerūt. ſequit̉ enim. Accedentes aūt ſuſcitaiterūt eum dicentes. p̄ceptor perimꝰ. Auguſ.de con. euan. matheꝰ quidem dicit. dn̄e ſalua nosperimꝰ. marcus aūt magiſter non ad te attinet.qꝛ perimꝰ. Eadem aūt eſt ſentencia excitantiumdn̄m volentiūqꝫ ſaluari. Nec opus eſt q̄rere quidhorum pociꝰ criſto dictum ſit. ſiue enim aliquidhoꝝ triū dixerint. ſiue alia verba que nullꝰ euāgeliſtaꝝ ꝯmemorauit. tantūdem auteꝫ valentiaquid ad rem intereſt. qͣmꝙͣ etiam hoc fieri potuerit. vt pl̓ibus eum excitantibꝫ omīa hec. aliud ātab alio diceretur. Ciril. Non aūt erat poſſibileeos ꝑire exn̄te cum eis omīpotente. Vnde illicoſurgit criſtus qui habet oīm poteſtatē. et ſedatconfeſtim proce lam et ventoꝝ impetū. et ceſſauit tempeſtas et facta eſt tranqͥſlitas. in qͦ oſtendit ſe deum eſſe. cui in pͣs. dicit̉. Tu dominarispoteſtati maris. motū aūt fluctuū eiꝰ tū mitigaſBeda. Sic igit̉ in hac nauigacōne dn̄s vtrāqꝫvniꝰ eiiſdemqꝫ perſone naturā oſtendit. dum isqui vt homo dormit in naui. furoreꝫ maris vt d̓ꝰverbo coercet. Ciril. Simul aūt cū tempeſtateaquaꝝ ſoluit tempeſtatē aīaꝝ. vnde ſequit̉. dixit aūt illis. vbi eſt fides veſtra In quo ꝟbo oſtēdit. ꝙ timorem non facit temptacōnū inductio.ſed imbecillitas mentis. ſicut enim aurum probat̉in igne. ſic in temptacōnibꝫ fides. Augꝰ. de ꝯcor. euan. Hoc aūt ab alijs euāgeliſtis alijs verb̓dictum eſt. Matheꝰ enim di. eū dixiſſe. Quid timidi eſtis modice fidei. Marcꝰ aūt dicit. Quid timidi eſtis. ne dum habetis fidem .i. illam perfectaꝫvelut granum ſinapis. hoc ergo et ille ait. modice fidei. Lucas aūt. vbi eſt fides veſtra. Et totuꝫquidem dici potuit. quid timidi eſtis. vbi ē fidesveſtra. modice fidei. Vnde aliud hic aliud ille cōmemorat. Ambro. Pacata igitur tempeſtatead imperiū criſti diſcipuli ſtupefacti miraculo ſuſurrabāt adinuicem. Vnde ſequit̉. Qui timentesmirati ſunt adinuicem dicentes. Quiſputas hic ēquia et ventis imꝑat et mari et obediūt ei. Nonaūt diſcipuli vt ignorantes eum hoc dixerunt adinuicem. Nouerant eum deū eſſe et filiū dei iheſūAdmirant̉ aūt mnate poteſtatis abundantiaꝫ. etdiuinitatis gloriam. ꝙͣuis ſimilis nobis eſſet. etviſibilis ẜm carnem. vnde dicūt. Quis eſt hic. i.qualis et qͣntus et in qͣnta virtute et maieſtate.imperioſum em̄ eſt opus dominantiū preceptumnon ſeruilis peticō. Beda. Vel non diſcipl̓i. ſꝫnaute et alij mirant̉ qui in naui erant. allegoriceaūt mare vel ſtagnum tenebroſus eſt et amarusmundi eſtus. nauicula arbor crucis. cuiꝰ beneficofideles adiuti emerſis mundi fluctibus obtinentlittus patrie celeſtis. Ambro. Itaqꝫ dn̄s qͥ ſeintelligit ꝓpter diuinum in terras miſteriū veniſſe relictis nauem aſcendit parentibus. Beda.Aſcendūt autem et diſcipuli admoniti cū eo. Vn̄ipſe ait. Siquis vult poſt me venire abneget ſe