Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LV

ſi ſolus deus. Vt autēcognouit ih̓s cogitationes eoꝝ reſpōdesdixit ad illos. Quidcogitatis in cordibꝰveſtris. Quid eſt facilius dicere. dimittuntur tibi peccata andicere. ſurge ⁊ ambula. Vt aūt ſciatis qꝛ filius homīs poteſtatehabet in terrā dimittendi peccata. ait ꝑalitico. Tibi dico. ſurge. tolle grabatū tuum ⁊ vade in domū tuam. Et confeſtim ſurgens coram illis tulit lectum. in quo iacebat. ⁊ abijt in domuꝫſuam magnificas deūet ſtupor appreheditomnes. et magnificabant deum. et repletiſunt timore dicentesquia vidimus mirabilia hodie.

medicinalis ars portabat̉ a proximis adſuꝑnum et celeſtemmedicum. Vn̄ ſequit̉et ecce viri por tartes in lecto homineꝫqui erat ꝑaliticus. ⁊querebāt eū inferreet ponere ante eum.Criẜ. Mirandi veroſunt qui ꝑaliticū adduxerūt. qualiter cūneqͥſſent intͣre per oſtiū nouū aliqͥd ⁊ alienū attemptar̄t. Vn̄ſequit̉. Et n̄ inueniētes qua ꝑte eum īferrent p̄ turba. aſcēderūt ſupra tectum. detegentes aūt tectuꝫdeponūt grabatumet ponūt ī medio ꝑaliti cū. Vnde ſequit̉.Et ꝑ tegulas ſubmiſerut illu cū lecto inmediū ant e iheſū. Dicet aliquis demiſſumfuiſſe locū a quo pertēgulas depoſueruntpalitici lectum. Beda. Hominē aūt dn̄sa ꝑaliſi curaturus pͥmō peccatoꝝ vincūla diſſoluit vt oſtenderet eū obnexus culparum artuū diſſolutōne damnari. nec inſi his relaxatis mēbroꝝ poſſe recuꝑatōne ſanariVnde ſequit̉. Quoꝝ fidem vt vidit. dixit. homoremittunt̉ tibi peccata tua. Ambro. Magnꝰ dominꝰ qui alioꝝ merito ignoſcit alijs. et dū aliosꝓbat. alijs relaxat errata. Cur apud te homo collega non valeat. cum apud deū ſeruꝰ et interueīendi meritū et ius habeat impetrādi. ſi grauiumpeccatoꝝ diffidis veniam. adhibe precatores.adhibe eccleſiā quē ꝓ te precet̉. cuiꝰ ꝯtemplacōne qd̓ tibi dn̄s negare poſſet. ignoſcat. Criſo.Occurrebat aūt et in hoc ipſiꝰ pacientis fides. nōem̄ ſuſtinuiſſet ſe inferuis ſubmitti niſi credidiſſꝫAugꝰ. de q̄ſti. euan. Qd̓ aūt dicit. Homo dimittūtur tibi peccata. ad hoc inſinuandū valet. qꝛ hoīdimittebant̉ pct̄a. qͥ hocipſo ꝙ homo erat n̄ poſſet dicere. nō peccaui. ſimul etiam vt ille ꝙ homidimittebat. intelligeret̉ deus. Criẜ. Nos autēſi corꝑaliter patimur. ſatagimꝰ nociuū abijcere.Cū vero male ſit anime et differimꝰ. atqꝫ ideo neca corꝑis nociuis curamur. Abſcindamꝰ igit̉ fontēmaloꝝ et ceſſabūt egritudinū fluxus. Metū autēmultitudinis ſuā intentōnē aꝑire phariſei nō audebant. ſed ſolū in cordibꝫ ſuis meditabant̉. Vn̄ſequit̉. Et ceperūt cogitare ſcribe ⁊ phariſei dicentes. Quis eſt hic qui loquit̉ blaſfemiā. Cirit

In quo mortis p̄cipitāt ſententiaꝫ. Erat em̄ mandatū in lege ꝙ quicūqꝫ blaſfemaret in deū mortepuniret̉. Ambro. Itaqꝫ ab ipſis ex oꝑibꝫ ſuisdei filius accipit teſtimoniū. Nam et validius eſtad fidem. qd̓ ꝯfitentur inuiti. et ꝑnicioſiꝰ ad culpam ꝙ negant. qui ſuis aſſercōnibꝫ relinquūturVnde ſequit̉ Quis poteſt peccata dimitte̓ niſi ſolus deus. Magna in fide plebis amentia. vt cū cōfeſſa fuerit ſoliꝰ dei eſſe donare peccata. n̄ credatdeo peccata donanti. Beda. Veꝝ em̄ dicūt. qꝛnemo pct̄a dimittere niſi deꝰ poteſt qui ꝑ eos qͦꝫdimittit. quibꝫ dimittendi tribuit ptātem. Et iōxp̄s vere deꝰ eſſe ꝓbatur. qꝛ dimitte̓ pct̄a quaſideus poteſt. Ambro. Dn̄s aūt ſaluos volēs face̓peccatores ex occultoꝝ cognicōne deū ſe eē demonſtrat. Vnde ſequit̉. Vt aūt ꝯgnouit deus cōgitacōnes eoꝝ. reſpondens dixit ad illos. Quidcogitatis in cordibꝫ veſtris. Ciril. Quaſi dice̓tO phariſei qꝛ dicitis. quis poteſt pct̄a dimitte̓ nͥſolus deus. Reſpondeo vobis. Quis poteſt ſecret a cordis ſcrutari niſi ſolus deus. qui ꝑ ꝓphetasdicit. Ego dn̄s. ſcrutans corda et ꝓbans renes.Criẜ. Si ergo increduli eſtis erga pͥmū. ſcꝫ r̓miſſionem peccati. Ecce aliud adijco dū ītima veſtrapatefacō. quinētiā aliud. dū ꝑalitici corpꝰ conſolido. vnde ſubdit. Quid eſt faciliꝰ dicere. dimittunt̉ tibi peccata. an dicere. ſurge ⁊ ambula. paIam qͥdē eſt qꝛ ꝯſolidare corpꝰ facilius eſt. qͣntonanqꝫ nobilior eſt anima corpore. tanto eſt excellentior abſolutō criminū. veꝝ qꝛ illud n̄ creditiseo ꝙ lateat. adijciam qd̓ minꝰ eſt. aꝑtiꝰ tamē qͣtinus qd̓ eſt magis occultū. ꝑ hoc demōſtret̉. Et qͥden cū allocutus eſt infirmantē. non dixit. dimitto tibi peccata. ꝓpriaꝫ exprimēs pōt eſtatē. ſed remittunt tibi peccata. Cogentibꝫ aūt illis euidentius ꝓpriam declarat poteſtateꝫ dicens. Vt auteꝫſciatis qꝛ filius homīs poteſtate habet in terrādimittendi pct̄a. Theophi. Vide ꝙ ī terra dimittit pct̄a. dum em̄ ſumus in terra. peccata noſtra d̓lere poſſumus. Poſtꝙͣ vero a terrā tollimur nonvalebimꝰ confiteri. claudit̉ em̄ ianua. Criẜ. Demonſtrat aūt pct̄oꝝ veniam ꝑ corꝑis ſanaconē.vnde ſequit̉. Ait ꝑalitico tibi dico ſurge. Ipſamvero corꝑis ſanacōnem demō ſtrat ꝑ lecti portatōnem. vt ſic non reputet̉ fantaſia qd̓ factum eſtVnde ſequit̉. Tolle grabatū tuū et vade ī domūtuam. quaſi di. Ego volebā ꝑ tuā paſſionē curareillos qui ſani vident̉. infirmant̉ aūt in aīa. ſꝫ quianolūt. vade tuā correcturꝰ familiam. Ambro.Nec mora vlla ſanitas interuenit. vnū dictoꝝ remedioꝝqꝫ momentū eſt. vnde ſequit̉. Et ꝯfeſtinſurgens coram illis tulit lectuꝫ in quo iacebat. etabijt in domū ſuam magͥficans deū. Ciril. Quofacto patuit ꝙ filius homīs poteſt in terrā relaxare peccata qd̓ ꝓ ſe et ꝓ nobis dixerat. ipſe nāqꝫ vt deus factus homo tanꝙͣ dn̄s legis peccatadimittit. Sortiti ſumꝰ etiaꝫ nos ab eo tam mirabilem graciaꝫ. Dictū eſt em̄ diſcipulis. quoꝝ remiſeritis pct̄a. remittūtur eis. Quomō aūt nō magis ipſe peccatadimittit. qui cet̓is ptātē faciēdihoc tradidit. Criẜ. Reges aūt terrem ⁊ pnͥcipeshomicidas abſoluentes a pena preſenti liberant: