CADI

XIIII.

Veſpere aūt facto venit cum duodecim. Etdiſcumbentibꝰ eis etmanducatibꝫ. ait ih̓sAmen dico vobis qꝛvnus ex vobis me tradet qͥ māducat inecūAt illi ceperūt contriſtari et dicere ei figillatim. nūquid ego. etait illis vnus ex duodecim qui ītingit mecū manum in catino.Et filiꝰ quidē homīsvadit ſicut ſcriptuꝫ ēde eo. ve aut hominiilli ꝑ que filius homīstradet̉. bonuꝫ erat eiſi nō eſſet natꝰ hō ille

Et māducantibus iſlis accepit iheſus panem ⁊ benedicens fregit et dedit eis. et ait.Sumite hͦ eſt corpusmeum et accepto calice. gracias ages dedit eis et biber̄t ex illo oēs. Et ait illis h̓ ēſanguis meꝰ no. teſ.qui ꝓmultis effūdet̉.Ame dico vobis ꝙ iānon bibam de hoc geīmine vitis vſqꝫ in diēillum cum illd̓ bibamnouum in regno dei.

imbui. eumqꝫ ſue mentis hoſpicio ſquerentibus facultas danda ſignet̉ Theo. vel dn̄s domus intellectus eſt qui oſtendit cenaculū grādeid eſt altitudinē intelligenciaꝝ. Quod et ſi altūſit. tamen nihil habet vane glorie et tumoris. ſꝫſternitur et planum fit humilitatē. Ibi aūt id eſtin tali mente paſca xp̄o ꝑatur. a petro ſcꝫ et iohanne id eſt ab actione et contemplacōne.Beda. dn̄s qui deſua paſſiōe p̄dixeratetiā de ꝓditorē p̄dicit dans locum penitentie. vt cum intellexiſſet ſciri ogitacōnes ſuas. penite̓t eūfacti ſui Vnde dicit̉.veſpe aūt facto veītcum. xij. et diſcū. eiset man. ait ih̓s Amēdico vobis qꝛ vnusex vobis me tra det.qui manducat mecūCriſo. in ſer. d̓ paſſi. Vbi ptꝫ ꝙ nō aꝑte eum omībꝰ publicauit ne impudencorem eum faceret necetiā penitus ſilentiopreteribat ne celariarbitratꝰ. audacterad ꝓdicōnem ꝓperaret The. Sꝫ quōdiſcūbentes cenabātcū lex preciperet ꝙſtātes erecti deberetpaſca comede̓. Probabile aūt eſt prius eos adimpleſſe paſca legale. deinde diſcubuiſſe. incipiēteeo ꝓprium tradere paſca. Hiero. veſꝑa autemdiei veſperam indicat mundi. Circa vndecimamnamqꝫ horam veniūt nouiſſimi. qui primi denarium eterne vite accipiūt. Omnes igit̉ diſcipuli tanguntur a domino. vt fiat harmonia cithare om̄snerui bene ſuſpenſi conſona voce reſpondent. nāſequit̉ At illi ceperūt contriſtari. et dicere ei figillatim. Nūquid ego. Vnus aūt remiſſus et pecunie amore mādefactus dixit. Nūquid ego ſumrabi. ſicut in matheo legitur Theo. Ceperuntaūt alij diſcipuli contri. tari. ꝓpter domini ꝟbuꝫNam et ſi extra hanc exiſterent paſſionem. magistn̄ credunt illi qui omniū nouit corda ꝙͣ ſibi. Sequit̉. Qui ait illis vnus ex duodecim qui intingitmecuꝫ manū in catino Bedā. Iuoas ſcꝫ qͥ ceteriscōtriſtatis et retrahentibꝫ manum. cū magiſtromanū mittit in catinum. Et qui pͥus dixerat. vnuſex vobis me tradet. perſeuerat ꝓitor in malo.manifeſtius arguit. et tamen nomen ꝓptium nondeſignat. Hiero. dicit autē. vnus de duodecimquaſi ab eis ſeꝑatus Seperat enim ſeorſū lupusouem quā capit. Ouis que de ouili egredit̉. lupimorſibus patet Iudas autem nec primo nec ſecūdo correptus a ꝓdicione retrahit pedem Vndepena p̄dicit̉. vt quē pudor nō vicerat. corrigāt

denunciata ſupplicia. et hoc eſt quod ſubditur.Et ſi quidē hō. va. ſicut ſcriptū eſt de eo The.Per hoc quod dicit̉ vadit. oſtendit̉ ꝙ mors xp̄ifuit volūtaria et nō neceſſaria Hier. Sꝫ qꝛ multi bonū vt iudas faciūt. ſed omnino illis non ꝓficit recte ſubditur. ve aūt homini illi ꝑ quem fi.ho. tradet̉ Beda. Sed et hodie quotqꝫ in ſempiternuꝫ. ve illi homini. qui ad menſā dn̄i malignus accedit. Etem̄ ille in exemplum iude filiū homini s tradit. non quidem iudeis peccatoribꝫ. ſꝫtn̄ peccatoribus mēbris ſuis. Sequit̉ Bonū eratei ſi non eſſet natus homo ille Hiero. Scilicet intimo latens vtero materno. melius em̄ eſt nō eſſeꝙͣ ad tormenta eſſe Theop. quantū eī ex finemelius fuiſſet ei ꝙ eſſet. ſi non ꝓditor exiſteret.Nam deus fecit ipſū ad oꝑa bona. ſed poſtꝙͣ adtantam deuenit maliciā. melius fuiſſet ei ſi natusnon fuiſſet.Beda. ffinitis pa.veteris ſolennijs tͣnſijt ad nouum. vt ſcꝫpro carne agni ac ſāguine ſui corporisſāguiniſqꝫ ſacramentū ſubſtituerit. Vnde dicitur ⁊ mandū.illis ac ih̓s panē vtſciliꝫ ip̄m ſe eſſe monſtraret. Cui iurauitdominus tu es ſacerdos ineternum ſecūdum ordineꝫ melchiſedech. Sequitur etbene fre. Theo.id eſt gracias agēsfregit ꝙ et nos facimꝰ oraciones ſuperaddentes. Beda.frangit eciā ipſe panem quem diſcipulꝰporrigi. vt oſtendat corporis ſui fractionē non abſqꝫ ſuaſponte vel procuracione futuram. quem eciā bn̄dixit. quia naturam huminam quam paſſurus aſſumit. ipſe vnā cum patre et ſpirituſſancto gracia diuine virtutis impſeuit. Benedixit pane acfregit qꝛ hoīeꝫ aſſumptū ita morti ſubde dignatus eſt vt ei diuine immoralitatis in eſſe potenciam demonſtraret. Ideoqꝫ velociꝰ eum a mō tereſuſcitandum eſſe doceret. Sequit̉ Et dedit eis.et ait. Sumite hoc eſt corpus meū Theo. hocſcilicet quod nūc do. et qd̓ nūc ſumitis. Non autēpanis figura tantū corꝑis criſti eſt. ſed in ꝓp̓uꝫcriſti corpꝰ trāſmutat̉. nam dn̄s ait. Panis queego dabo caro mea eſt. Sed tamen caro criſti nōvidetur ꝓpter noſtram infirmitatē. panis en̄ etvinum de noſtra ꝯſuetudine e̓. Si vero carnemet ſāguinem cerneremus. ſumere nō fuſtineremꝰPropter hoc dn̄s noſtce infirmitati ꝯdeſcendēsſpeciēs panis et vmi conẜuat. ſed panem et vinūin veritatem ꝯuertit carnis et ſāguinis Criſo.in ſer. de paſſi. Et nūc etiā ille preſto eſt criſtus.