MAR.CIS.
CAPIT .XI.T cum appropinquaret jeroſolime et bethame ad monteꝫ oliueti. mittit duoſ ex diſcipulis ſuis et ait ill̓Ite in caſtellū quodeſt contra vos. et ſtatim introeūtes illic inuenietis pullū ligatūſuꝑ que nemo adhuchoīm ſedit ſoluite etadducite illum. Et ſiq̓s vobis dixerit. qͥdfacitis. dicite. qꝛ dn̄oneceſſariꝰ eſt et cōtinu̓o iliū dimittet hūcEt abeūtes. inuener̄tpullū ligatuꝫ ante ianuam foris ii biuio. ⁊ſoluūt eum. Et quidāde illic ſtantibꝰ dicebāt illis. quid facitisſoluētes pullum. quidixerūt ſicut preceperat ill̓ iheſus. ⁊ dimiſerūt eis Et adduxerūtpullū ad ih̓m. et imponūt illi veſtimēta ſuaet ſedit ſuꝑ euꝫ. Multi aūt veſtimenta ſuaſtrauerūt in via. Aliautē frondes cedebatde arboribꝫ et ſternebant in via. Et qͥ preibant et qui ſequebātur clamabant dicentes. Oſanna benedictus qui venit in nomine dn̄i. benedictū qd̓venit regnum patrisnoſtri dauid. oſannain excelſis.et ſoluūt eum. Augꝰ
Criẜ. poſtꝙͣ dn̄s ſuevirtutis ſufficienteꝫexperēciā declarat.et crux inſtabat īianuis. omnia cum iammaiori agit claritate q̄ aduerſarios inflamatura erant. Etideo ꝙͣuis multociēspͥus aſcēderit hieroſolimā nunꝙͣ tn̄ cumtanta excellenciā ſic̄mō Theo. vt ſi velint valeant gloriaꝫeius agnoſcere et ꝑꝓphecias de eo comipletas ſcirent. ꝙ eſtverus deꝰ. Si veronoluerint. maius fieret eis iudiciuꝫ. quiatot claris miraculisnō crediderūt huiꝰigit̉ aduentus claritatem euāgēliſta deſcribens dicit. Et cūaꝓpinqua. hiero. ethe tha. ad mo. oliueti mittit duos ex diſcipulis ſuis BedaBethania villula ēſiue ciuitas in lateremōtis oliuēti vbi lazarus eſt ſuſcitatusa mortuis. quō autēdiſcipulos miſerit ⁊ad quid oſtēdit. ſubdens. et ait illis. Itēin caſtellū quod eſtcontra vos Theo.Conſidera vero quāta dn̄s diſcipulis p̄dixerit ſcꝫ ꝙ inuenirent pullum ligatuꝫſuꝑ qꝫ nemo ad hūchoīm ſedit. ſol. ⁊ adducite illuꝫ Et ꝙ impedirent̉ ab accipiēdo Vnde ſequit̉. Etſi quis vobis dixeritquid fa. dicite quiadn̄o ne ceſſarius ē Etꝙ hoc dicto ꝑmitterent̉ acciꝑe. vnde ſequit̉. et ꝯtinuo illūdimittet hūc. Et fic̄dn̄s p̄dixerat. Ita impletur. vn̄ ſequiturEt abeūtes inuener̄tpullū ligatū ante ianuam foris in ibiuioꝯcordantia euā. Ma. Ceteri aut de aſina
racent. Vbi ergo vtrunqꝫ factū poteſt intelliginulla repūgnantia eſt nec ſi alius vnū. alius aliūꝯmemorae̓t. quāto minꝰ moueri oportet ſi aliusvnum. alius vtrunqꝫ cōmemoret. Sequitur. Etquidā de illic ſtantibꝰ dicebāt illis. quid facitiſſoluentes pullū. qui dixerūt eis ſicut p̄cepit ill̓iheſus. et dimiſerūt eis ſcꝫ pullum Theo. Nonautē hoc ꝑmitterēt. niſi diuina virtus eis incumberet cogens illos. p̄ſertim quia rurales exiſtentes et coloni. ꝑmiſerūt pullum auferre. Sequit̉Et adduxerūt pulluꝫ ad iheſū. et impo. illi veſtementa ſua et ſedit ſuꝑ eum. Criẜ. Non quidanꝙ ex neceſſitate a mote oliuēti vſqꝫ hieruſalē ſuper pullū ire dn̄m oportebat. cū iudeaꝫ et omnēgalileam. pedes ꝑambulauerat. ſed ſignum eratquod fiebat. ſequit̉ Multi aūt veſtimeta ſua ſtrauerūt ī via Hier. Sub pedibꝰ pulli aſine. Alijautē frondes cedebāt de arboribus ⁊ ſternebātin via. Magis aūt ad ornatum et ad ſacramētumꝑtinet. ꝙͣ ad neceſſitatem. ſequit̉. Et qui p̄ibantet qui ſequebant̉ clamabant dicentes. Oſāna Benedictus qui venit in nomine dn̄i Multitudo em̄donec corrupta nō fuit cognouit qd̓ congruumerat. ꝓpter quod honorificauit ih̓m vnuſquiſqꝫſcd̓m ꝓpriaꝫ virtutē. Vnde laudantes. ipſū. hymnum leuiticū aſſumpſerūt dicētes. Oſanna quodſcd̓m quoſdam idem ē ꝙ ſaluū me fac. ſcd̓m veroquoſdā idem ꝙ hymnus. Eſtimo autem pͥmū eſſeverius. Nam incetenſimodecimoſeptimo pſalmohabetur. O domine ſaluū me fac. quod in hebraico ſcriptū eſt Oſanna Beda. eſt aūt Oſāna verbum hebraicū ꝯpoſitum ex duobus. corrupto etintegro Salua namqꝫ ſiue ſaluifica apud eos d̓roſi. At vero anna. interiectio eſt dep̄cantis. quōapud latinos interiectio ē dolētis heu Hiero.Oſanna igit̉ id eſt ſaluifica dicūt. vt homīes ſaluent̉ ab eo benedicto vincente. et veniēte in nomine dn̄i id ē patris ſui. qm̄ filius de patre ſuſcepit nomē. et pater de filio Criẜ. Sic ergo dantdeo gloriā dicentes. Benedictus qui venit in nomine domini Benedicūt etiā regnū criſti dicētesbenedictum qd̓ venit regnū patris noſtri dau dTheo. Regnū aūt dauid regnū criſti dicebātEt quia de ſemine dauid criſtꝰ deſcēderat. ſil̓qꝫquia dauid interptatur manu fortis. Quis enimfuit manu fortis niſi dn̄s cuius manꝰ tot et taliamiracula oꝑata eſt Criẜ. Vnde et multociens.ꝓphete dauid criſtū nūcupant. ꝓpter originemcriſti ex dauid ſcd̓m carnem Beda. Legimꝰ autem in euāgelio iohānis. qꝛ ne facerēt eū regeꝫin monte fugit. Nunc autē vbi paſſurus hieroſolimā venit. non refugit eos qui ſe regē nūcupatvt aperte doceret. quia nō temꝑalis et terrem.ſed eterni in celis rex eſſꝫ imperij. atqꝫ ad regnūtꝑ contemptū mortis ꝑueniret. Notandū autemquāta ſit ꝯſonantia turbe cū vocē gabrielis quiait. Dabit illi dn̄s deus. ſedem dauid patris ſui.vt ſcꝫ genteꝫ cui dauid quōdam temꝑalis regnigubernacula p̄buit. hanc ipſe verbis et factisad regnum celeſte vocaret. Criẜ. Et vlteriusdant gloriam deo cum ſubdunt. Oſanna in excelſis id eſt hynmnꝰ et gloria ſit vniuerſoꝝ deo qui